wyszukiwanie/filtrowanie
Lp. Temat pracy Promotor Program studiów
151. Macierzyństwo w narracji młodych matek dr hab. Dorota Rybczyńska-Abdel Kawy prof. nadzw. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów i zakończenia. W pierwszym rozdziale owej pracy zawarto definicyjne przedstawienie pojęcia macierzyństwa. Skupiono się również na omówieniu jego elementów oraz trudności. Poruszono też aspekt młodych matek w ujęciu statystycznym. Na pierwszy plan pracy wysunięto chęć poznania sposobu przeżywania macierzyństwa, kształtowania się kobiet do roli młodych matek. Zebrane dane oraz analiza dotycząca doświadczania macierzyństwa została opisana w rozdziale trzecim.
152. Komunikacja niewerbalna w przestrzeniach życiowych na przykładzie autorskiego projektu warsztatu: ,, Jak siekomunikować niewerbalnie ,by się porozumieć ,, dr Katarzyna Kokot Pedagogika, stacjonarne I stopnia
153. Trudności w komunikacji w związku małżeńskim na przykładzie autorskiego projektu warsztatu:,,Jak skutecznie porozumiewać się w związku dr Katarzyna Kokot Pedagogika, stacjonarne I stopnia
W swojej pracy zdecydowałam się zatem przedstawić konkretne informacje, dotyczące zarówno samego aktu komunikowania jak i związanymi z nim problemami. Rozdział pierwszy ma na celu wprowadzić do tematu komunikacji, a więc zdefiniować to zjawisko w taki sposób, by zawrzeć wszystkie te informacje, które mają pozostać rozwinięte w dalszej części pracy. Będą to zatem definicje związane z komunikacją, różnice w porozumiewaniu się na płaszczyźnie płciowej oraz zestawienie cech dobrej komunikacji i zachowań ją utrudniających. W rozdziale drugim natomiast, zostaną omówione kwestie dotyczące miłości, co wydaje się istotne dla tematu pracy. Pojawią się definicje miłości jak i małżeństwa oraz cech przejawiającego się w nim uczucia. Emocje mają duże znaczenie dla procesu komunikacji, dlatego sądzę, że warto zwrócić uwagę na to, w jaki sposób wpływa na rozmowę oraz jak zmienia się komunikacja wraz z rozwojem miłości w czasie. Trzeci rozdział z kolei obejmować będzie wszystkie zjawiska, mogące zrodzić problemy na tle komunikacyjnym w związku małżeńskim. Na początku poruszę sam aspekt radzenia sobie z konfliktowymi sytuacjami komunikacyjnymi, by przejść do obszarów problemowych. Takowymi będą: komunikacja niewerbalna, poziom zaangażowania i intymności, podobieństwo partnerów, atrakcyjność fizyczna partnerów oraz posiadanie dziecka. Ostatni rozdział opisywać będzie definicje szkoleń i ich rodzaje, etapy cyklu szkoleniowego oraz cykl uczenia się według Davida Kolba. Owa teoria będzie swoistym wprowadzeniem do moich autorskich warsztatów, których celem jest poprawa jakości komunikowania się w związku małżeńskim. Warsztaty skierowane są ku małżeństwom z różnym stażem i zakładają lepsze wzajemne porozumienie w relacji oraz możliwość praktycznych ćwiczeń.
154. Komunikacja w małżeństwie na przykładzie autorskiego projektu warsztatu:,,Jak skutecznie porozumieć się w małżeństwie,, dr Katarzyna Kokot Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Tematem niniejszej pracy jest komunikacja w małżeństwie na przykładnie autorskiego projektu szkolenia pt. ,,Jak skutecznie porozumieć się w małżeństwie’’. Celem pracy jest przekazanie gruntownej wiedzy na temat skutecznego porozumiewania się, a przy tym spowodowanie zmian w myśleniu i podejściu małżonków do komunikacji. Praca składa się z pięciu rozdziałów. Rozdział pierwszy poświęcony jest komunikacji interpersonalnej, występujących w niej barier, a także komunikacji w ujęciu małżeństwa. Rozdział drugi dotyczy relacji i ról małżeńskich, pojęcia satysfakcji w małżeństwie i zmian dokonujących się na różnych etapach związku. W rozdziale trzecim poruszone są takie tematy jak konflikt małżeński, a także metoda ,,Porozumienia bez Przemocy’’ stworzona przez Marshalla Rosenberga. Rozdział czwarty i piąty to część szkoleniowa składająca się z teorii i autorskiego warsztatu dotyczącego skutecznej komunikacji w małżeństwie. Dzięki niemu małżonkowie otrzymają wiedzę oraz zdobędą umiejętności, które będę mogli później wykorzystać w swoim związku, aby poprawić swoje relacje.
155. Świadomość prawna osób zażywających substancje odurzające dr hab. Dorota Rybczyńska-Abdel Kawy prof. nadzw. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
156. Komunikacja w rodzinie wielopokoleniowej na przykładzie autorskiego projektu warsztatu; ,,Jak rozmawiać w rodzinie wielopokoleniowej ,by się porozumieć . dr Katarzyna Kokot Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Celem pracy jest omówienie istoty komunikacji oraz tego, na czym polega poprawne porozumiewanie się interpersonalne w odniesieniu do rodziny wielopokoleniowej. Cel ten został osiągnięty. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale opisana została istota komunikacji, jej cechy charakterystyczne. Przedstawione zostały etapy porozumiewania się, a także właściwości komunikacji interpersonalnej. Uwaga zwrócona została również na aktywne słuchanie i właściwe wyrażanie własnego zdania i uczuć. Dodatkowo opisana została komunikacja niewerbalna wraz z sygnałami niewerbalnymi oraz sposobami ich interpretacji. W dalszej części opisana została komunikacja w małej grupie. Drugi rozdział obejmuje analizę podstawowych zagadnień z zakresu rodziny. Przedstawione zostały modele współczesnej rodziny oraz funkcje, które pełni w życiu człowieka. Znalazła się analiza stylów wychowania. W dalszej części rozdziału opisany został proces transmisji, a także konflikt międzypokoleniowy w rodzinie, jego charakter i sposoby radzenia sobie z nim. Uwaga jest zwrócona również na komunikację dziadków z wnukami. Rozdział trzeci poświęcony został na zagadnienia z zakresu projektowania i prowadzenia szkoleń, które są wstępem do autorskiego projektu warsztatu. Opisana została istota i rodzaje szkoleń oraz przyczyny ich przeprowadzania. Przeanalizowane zostały etapy cyklu szkoleniowego i proces uczenia się wg Davida Kolba, na podstawie którego został opracowany autorski projekt warsztatu. W rozdziale czwartym znajduje się projekt warsztatu dla rodzin wielopokoleniowych pt. "Jak ze sobą rozmawiać w rodzinie wielopokoleniowej, by się porozumieć?" Składa się on z czterech, dokładnie opisanych sesji z zakresu aktywnego słuchania, komunikacji niewerbalnej, barier komunikacyjnych oraz prawidłowego wyrażania własnego zdania i uczuć. Zastosowanie ćwiczenia oraz gry na przełamanie lodów i podnoszące energię w grupie inspirowane są źródłami internetowymi bądź są opracowaniem własnym. Źródłem treści teoretycznych jest literatura przedmiotu.
157. Wizerunek polskiego nauczyciela w XXK wieku na przykładzie autorskiego projektu warsztatu ,, Jak budować pozytywny wizerunek nauczyciela. dr Katarzyna Kokot Pedagogika, stacjonarne I stopnia
W dzisiejszych czasach wizerunek odgrywa ogromną rolę w życiu człowieka. Dbałość o wizerunek można dostrzec wśród polityków, firm, miast oraz szarych ludzi. Każdy stara się jak najlepiej zaprezentować siebie, swój wygląd, zachowanie czy tworzyć dobre relacje z innymi ludźmi. Wizerunek nie jest nowym odkryciem, jednakże w ostatnich latach jego znaczenie przybrało na sile. Słowa, czynności, a także to, w jaki sposób prezentowana jest fizyczność człowieka, składa się na jego obraz. Pozytywny wizerunek niewątpliwie wpływa na pozycję społeczną, jak i zawodową człowieka. Szczególnie ważne jest to w pracy nauczyciela, pedagoga, wychowawcy. Jego wizerunek ma ogromne znaczenie w relacjach z uczniami. Postawa nauczyciela wpływa także na to, czy i w jaki sposób jego wychowankowie będą poszukiwali wiedzy, kształtowali swoje osobowości. To, jak uczniowie postrzegają nauczyciela, pedagoga, człowieka, widoczne jest przede wszystkim w ich zachowaniu. Pozytywny odbiór pozwala traktować belfra jako przewodnika, mentora w poszukiwaniu, doświadczaniu, kształtowaniu, selekcji. Dzięki temu uczniowie mają zaufanie do niego i nie muszą obawiać się odrzucenia. Czują, że wychowawca pomoże im na ścieżce do samorealizacji, uporaniu się z problemami, które staną na przeszkodzie do upragnionego celu. Celem mojej pracy licencjackiej jest zdefiniowanie terminów związanych z tematem pracy. Co więcej, wyjaśnię, dlaczego piszę o wizerunku nauczyciela w dwudziestym pierwszym wieku, przedstawię zadania, role i kompetencje nauczyciela, zarówno te medialne, jak i niemedialne. Dwa ostatnie rozdziały poświęcę na przedstawieniu znaczenia szkoleń, przyczyn ich zapotrzebowania, a także opiszę autorskie szkolenie dotyczące budowania pozytywnego wizerunku dla nauczycieli pt.: „Jak budować pozytywny wizerunek nauczyciela?” Na przestrzeni wieków znaczenie zawodu nauczyciela nieustannie się zmieniało, co zostało wielokrotnie podkreślane w mojej pracy licencjackiej. Od początku zadanie nauczyciela, pedagoga nie należało do najłatwiejszych. Nie uległo zmianie to, że wciąż na jego barkach pozostała odpowiedzialność wpojenia uczniom wiedzy. W obecnych czasach jego rola została poszerzona, przez co ów odpowiedzialność stała się jeszcze większa. Nauczyciel pracuje z ludźmi, stąd nie ulega wątpliwości stwierdzenie, że jego zawód jest wyjątkowy na tle innych. Wszystkie wymienione w mojej pracy cechy, kompetencje, zadania tworzą jego wizerunek, to jak uczniowie będą go widzieć. W wielu sytuacjach nauczyciel może odczuwać, że jego zawód jest najbardziej niewdzięcznym zawodem na świecie. Jeśli to przekonanie zostanie w nim utrwalone, zamknie się, ograniczy do roli wpajania wiedzy. A przecież pedagog to coś więcej niż tylko wyłożenie materiału z danej dziedziny, sprawdzenie wiedzy, stawianie ocen. W mojej pracy starałam się przedstawić nie tylko „złote zasady” nauczyciela, jaki powinien być, co robić, aby jego wizerunek mógł być odbierany pozytywnie przez innych, a zwłaszcza uczniów. Chciałam udowod
158. Komunikacja z niemowlętami na przykładzie autorskiego projektu :,,Co niemowlęomunikuję światu,, dr Katarzyna Kokot Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Rozwój kompetencji komunikacyjnej człowieka rozpoczyna się już w okresie prenatalnym. Wtedy powstają i zaczynają pracę odbiorcze i nadawcze narządy mowy. Dziecko przychodzi na świat wyposażone w percepcyjne i społeczne zdolności i preferencje. Dzięki temu jest w stanie wysyłać i odbierać bodźce już od pierwszych dni życia. Ponadto jest nastawione zwłaszcza na sygnały płynące od człowieka. Niemowlę potrafi komunikować się z otoczeniem wykorzystując do tego werbalne i niewerbalne sposoby porozumiewania się. W pierwszym roku życia stopniowo pojawiają się kolejne osiągnięcia w zakresie porozumiewania się z otoczeniem. I tak niemowlę na początku krzyczy i płacze, potem głuży i gaworzy, a pod koniec pierwszego roku życia zaczyna wypowiadać pierwsze słowa. Jednym z podstawowych sposobów wysyłania komunikatów przez dziecko w tym wieku są gesty, przede wszystkim wskazujące. Ponadto ważną rolę w nawiązywaniu więzi odgrywają dotyk i kontakt wzrokowy. O potrzebach i stanach w jakich znajduje się dziecko informują nas również jego reakcje somatyczne. Istnieją dwie podstawowe teorie dotyczące tego, w jaki sposób człowiek nabywa język i mowę. Teoria natywistyczna głosi, że jest to mechanizm wrodzony, a poszczególne umiejętności ujawniają się bez działania czynników zewnętrznych. Teoria uczenia się zaznacza niezwykle ważną rolę otoczenia niemowlęcia w przyswajaniu mowy. Różne badania i obserwacje pozwalają twierdzić, że pewne zdolności dziecka w zakresie komunikacji ujawniają się same w odpowiednim momencie jego dojrzewania. Jednak gdyby nie środowisko pobudzające do aktywności w obrębie odbioru i wysyłania bodźców, nie dochodziłoby do ich rozwoju. Mowa i zachowanie opiekunów podczas komunikacji z niemowlętami powinna rządzić się szczególnymi zasadami. Ich istotą jest pobudzanie dziecka do artykulacji na dostępnym mu poziomie, dostarczanie mu prawidłowych wzorów do naśladowania i pozostawianie mu przestrzeni na samodzielną naukę i zdobywanie doświadczenia.
159. Kreatywność a dszkoła w kontekście dorosłości na przykładzie autorskiego projektu warsztatu,,Jak wzmacniać kreatywność w szkole , by służyła w dorosłości. dr Katarzyna Kokot Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Kreatywność to niewątpliwie jedna z najbardziej pożądanych umiejętności w dzisiejszych czasach. Należy rozumieć ją jako postawę i działanie twórcze, umożliwiające dochodzenie do nowych idei, rozwiązań, koncepcji, skojarzeń. Kreatywność jest cechą wrodzoną człowieka. Każde dziecko rodzi się z twórczym potencjałem. Ważne jest, by tej jego naturalnej twórczości nie zatracić. W tym celu należy stworzyć mu takie warunki do rozwoju, dzięki którym mogłoby ono zyskać możliwość swobodnego wyrażania siebie. Wrodzoną ciekawość powinno móc ono zaspakajać poprzez obserwację, zadawanie pytań i wszelkiego rodzaju działania. Pozbawiając je tego rodzaju sposobności „zabija się” w nim kreatywność. Dziecko jest ciekawe wszystkiego, z czasem jednak ta naturalna jego ciekawość maleje. Jest ona hamowana przez dorosłych, którzy poprzez swój pesymizm i niechęć do wychodzenia poza utarte schematy, skutecznie blokują jego twórcze działania. Dorośli, w przeciwieństwie do dzieci, są mało elastyczni, bronią się przed popełnianiem błędów, myślą schematycznie, mało korzystają z wyobraźni. Jednym słowem – tłumią w sobie kreatywność. Dzieci nie boją się błędów i negatywnej oceny. Nie czują się niczym ograniczone, chętnie eksperymentują. Rozważając problem kreatywności należy mieć na uwadze wszelkie procesy twórcze i przeszkody, które je utrudniają. Przeszkód tych jest bardzo wiele. Jedne przeciwdziałają podejmowaniu działań twórczych, inne odpowiadają za przedwczesne ich przerywanie, a jeszcze inne je zakłócają. Do szkolnych inhibitorów twórczości zaliczyć należy bariery związane z celami nauczania i wychowania, z postawami nauczycieli, metodami nauczania, postawami uczniów oraz przeszkody związane z wyposażeniem placówek oświatowych. W systemie nauczania nie ma miejsca na zróżnicowanie programowe, jest natomiast pośpiech i przedmiotowe traktowanie. Placówki oświatowe preferują człowieka będącego odtwórcą wartości, a nie ich twórcą. Pomoc w tej sytuacji niesie pedagogika twórczości, której celem nauczania jest kreatywność. Skoro zadaniem edukacji jest przygotowanie młodego pokolenia do zmieniającego się świata, oczywiste jest nauczanie twórczego myślenia. To, czy potencjał twórczy, który tkwi w człowieku, zostanie wykorzystany, czy nie, zależy od: zdolności kierunkowych, zdolności twórczych i motywacji wewnętrznej. Spośród modeli nauczania twórczości, na uwagę zasługują: specjalistyczne nauczanie twórczości i ogólne nauczanie twórczości. Modeli tych nie należy traktować jako przeciwstawnych, dobrze jest je łączyć i stosować razem. Źródłem metod dydaktyki twórczości jest heurystyka. Do najbardziej efektywnych metod należą metody stymulujące ciekawość poznawczą i myślenie pytajne, metody wykorzystujące techniki myślenia dywergencyjnego, metody oparte na analogiach i metaforach oraz metody oparte na dramie kreatywnej. Placówki edukacyjne dysponują potencjałem, który daje możliwość wspierania aktywności twórczej i rozwijania postaw twórczych. Poten
160. Obraz kobiety samotnej w serialach telewizyjnych dr Martyna Pryszmont-Ciesielska Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia
161. Zaburzenia odżywiania dr Katarzyna Kokot Pedagogika, stacjonarne I stopnia
162. Dziecko dyslektyczne w domu na przykładzie autorskiego projektu warsztatu,,Jak pomóc dziecku dyslektycznemu w domu ?.. dr Katarzyna Kokot Pedagogika, stacjonarne I stopnia
W pierwszym rozdziale została opisana dysleksja i jej rodzaje. Zostało scharakteryzowane czytanie jak i pisanie ponieważ właśnie tych trudności dotyczy dysleksja. Aby móc lepiej poznać te trudności rodzice poznali, na jakie dwie kategorie dzielą się trudności w czytaniu i pisaniu. Zapoznali się z pojęciem ryzyka dysleksji i w jaki sposób obserwować swoje dziecko. W kolejnym rozdziale opisane były cztery typy dysleksji, czyli jak powstaje dany typ i czym się charakteryzuje. Zostały wymienione i przedstawione przyczyny niepowodzeń w nauce czytania i pisania, a także ukazany patomechanizm, czyli mechanizm powstawania dysleksji, na który składają się różnorodne koncepcje i hipotezy. Mogli zapoznać się szczegółowo z symptomami ryzyka dysleksji i objawów dysleksji, które można zauważyć w poszczególnych okresach życia (w wieku niemowlęcym, poniemowlęcym, przedszkolnym, klasie 0, nauczaniu początkowym, starszych klasach szkoły podstawowej, szkołach ponadgimnazjalnych). W trzecim rozdziale „Diagnoza dysleksji” zostały przedstawione założenia i kryteria diagnostyczne. Opisane było powstawanie diagnozy dysleksji, czyli diagnozy pedagogicznej i psychologicznej, a także ukazane zostaną etapy tych diagnoz. Został scharakteryzowany aspekt diagnozy pedagogicznej, czyli co pedagog w trakcie badania dziecka sprawdza i jakimi metodami się posługuje oraz opisany proces wydawania opinii i co powinna ona zawierać. W następnym rozdziale „Teoretyczne podstawy prowadzenia warsztatów” przedstawione zostały definicje szkolenia, rodzaje szkoleń oraz ich zapotrzebowanie,a także zdefiniowana i scharakteryzowana grupa. Opisany był cykl Davida Kolba jako koncepcja uczenia się przez doświadczenie oraz przedstawione będą metody dydaktyczne, które można wykorzystać podczas szkolenia. W ostatnim rozdziale były opisane cele i założenia projektu szkolenia, a także przedstawiony został konspekt warsztatów pt. „Jak pomóc dziecku dyslektycznemu w domu?”.
163. Używanie substancji psychoaktywnych przez młodzież z dużego i małego miasta – analiza porównawcza dr hab. Dorota Rybczyńska-Abdel Kawy prof. nadzw. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Coraz bardziej powszechnym staje się problem używania przez młode osoby substancji psychoaktywnych. Młodzież, która uczęszcza do klas gimnazjalnych jest w wieku dojrzewania, którego cechami jest ciekawość i eksperymentowanie. Pierwsze kontakty z używkami przypadają właśnie na ten okres ich życia. Na to, że temat sięgania po substancje psychoaktywne jest wciąż aktualny, wskazuje mnóstwo istniejących i wciąż powstających raportów i badań. W niniejszej pracy również podjęto ten temat. Badania zostały jednak przeprowadzone w nieco innej formie, gdyż porównano w nich problem używania substancji psychoaktywnych przez młodzież z dużego i małego miasta. Wśród ciekawych aspektów badanych w niniejszej pracy są między innymi przyczyny sięgania po substancje psychoaktywne, ich rodzaje, jakie wybiera młodzież, znajomość poszczególnych grup substancji psychoaktywnych a także skutków zdrowotnych ich zażywania. W związku z tym zasadnicze treści pracy zostały opracowane w formie trzech rozdziałów, w których: scharakteryzowane zostały wybrane substancje psychoaktywne, ich działanie oraz skutki ich zażywania, poruszony został temat uzależnienia a także opisane zostało zjawisko używania substancji psychoaktywnych przez młodzież. Niniejsza praca oparta jest na metodzie sondażu diagnostycznego a przeprowadzone wśród młodzieży badania oparte zostały na technice ankietowej, z zastosowaniem kwestionariusza ankiety. Celem pracy jest ukazanie skali zjawiska używania substancji psychoaktywnych przez młodzież a co za tym idzie – poznanie i wskazanie konkretnych działań, które mogą zapobiec zjawisku uzależnień w tak młodym wieku. Badania przeprowadzone na potrzeby niniejszej pracy mogą być także użyteczne dla szkolnych pedagogów oraz rodziców, którym mogą pomóc poznać zjawisko używania substancji psychoaktywnych przez młodzież, jego trendy i rozwój, co może przyczynić się do skuteczniejszego zapobiegania temu zjawisku. Wyniki badań przedstawione zostały w formie wykresów z podziałem na odpowiedzi młodzieży z dużego i małego miasta, co pozwala porównać zgromadzone odpowiedzi. Okazało się, że mimo tego samego przedziału wiekowego badanych, wyniki badań różnią się w zależności od miejsca zamieszkania młodzieży. Poznanie wyników badań tych samych grup wiekowych mieszkających w innych pod względem wielkości miejscowościach daje możliwość porównania ich a co za tym idzie pozwala na skuteczniejsze rozwiązanie problemu używania substancji psychoaktywnych w obrębie tych grup. Ważne jest rozpoznanie i ciągłe pogłębianie wiedzy na temat zjawiska używania substancji psychoaktywnych przez młodzież a także wprowadzanie działań zapobiegawczych, co może pomóc w skuteczniejszym zapobieganiu zjawisku uzależnień wśród społeczeństwa.
164. Adaptacja dziecka trzyletniego do środowiska przedszkolnego na przykładzie autorskiego projektu warsztatu,,Jak wspomagać dziecko w procesie adaptacji do przedszkola,, dr Katarzyna Kokot Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Adaptacja trzylatków do środowiska przedszkolnego jest zjawiskiem, które dotyka każde dziecko i stanowi dla niego niełatwe wyzwanie. Istnieje wiele literatury, w której autorzy opisują czym jest adaptacja do nowego otoczenia oraz podkreślają jej znaczenie dla dalszego funkcjonowania oraz rozwijania się człowieka. Co więcej, w literaturze można spotkać się z rozdziałami, które są w pełni poświęcone osobom wspomagającym rozwój dzieci – rodzicom i nauczycielom. Zaadaptowanie się do przedszkola stanowi dla malucha nowy etap w jego życiu oraz wiąże się z dość radykalnymi zmianami. Kilkulatki rozpoczynając edukację przedszkolną, uczą się funkcjonowania w nowym otoczeniu. Początkowo przedszkole jest miejscem, w którym mogą doświadczyć wielu negatywnych emocji. Dzieje się tak, ponieważ przeważa nad nimi tęsknota za mamą i tatą. Trzylatki różnie reagują na nowe otoczenie oraz na przedszkolaków, z którymi tworzą grupę. Reakcje maluchów są zróżnicowane, stąd określenie czasu trwania zaklimatyzowania się do przedszkola przez dziecko, nie jest niestety możliwe. Zmiana miejsca oraz przystosowanie się do niego jest kwestią indywidualną, dlatego tak ważne jest odmienne podejście do kilkulatków oraz wsparcie ze strony bliskich. Opierając się na różnorodnych źródłach, chciałabym jak najgłębiej poznać zjawisko adaptacji oraz to, jakie znaczenie odgrywa dla dzieci na etapie edukacji przedszkolnej. Myślę, że prawidłowe przejście przez proces adaptacji ma duże znaczenie na dalsze funkcjonowanie dzieci. Zapoznając się z treścią, jaką proponują autorzy, mogę spojrzeć na proces przystosowania z różnych perspektyw. Przy doborze tematu pracy licencjackiej, zależało mi, abym mogła zapoznać się z jak największą ilością źródeł, a także mogła zaznajomić się z problematyką z punktu widzenia dziecka i osób dorosłych. Dla rodziców rozpoczęcie edukacji przedszkolnej jest także nowym i niełatwym momentem. Zależy mi, abym zdobyła jak najbardziej obszerną wiedzę z zakresu edukacji przedszkolnej, żebym jako przyszły pedagog oraz rodzic wspomagała dzieci w przystosowaniu się do nowego miejsca i kreowała jak najlepszą atmosferę dla ich prawidłowego rozwoju.
165. Zjawisko uzależnień w Polsce na przełomie XX i XXI wieku dr hab. Dorota Rybczyńska-Abdel Kawy prof. nadzw. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Uzależnienia, które mogą dotknąć każdego człowieka bez wyjątku, są obecnie narastającym i niebezpiecznym problemem tym bardziej, że prowadzą one nie tylko do poważnych dla zdrowia skutków w wielu sferach życia człowieka. Obecnie w grupie osób uzależnionych coraz częściej pojawiają się osoby młode i dzieci. W XXI wieku uzależnienia coraz częściej obejmują nie tylko znany wszystkim alkoholizm, narkomanię oraz nikotynizm, ale również uzależnienia behawioralne, od czynności, to znaczy między innymi od Internetu, telefonu komórkowego, patologicznego hazardu, seksu czy też zakupoholizmu. Celem niniejszej pracy jest porównanie zjawiska uzależnień XX wieku do tych, które występują obecnie w wieku XXI, czyli na przełomie stulecia. Aby podjąć próbę zrozumienia obszernego tematu uzależnień, w pracy przedstawiono definicje uzależnienia według różnych autorów oraz źródeł, opisano rodzaje i objawy uzależnień, a także przyczyny i teorie uzależnień oraz sposoby przeciwdziałania temu zjawisku. W pracy opisano charakterystyczne uzależnienia dla wieku XX oraz te, które pojawiły się dopiero w wieku XXI. Następnie przedstawiono wyniki badań oparte na analizie dokumentów oraz wypowiedziach specjalistów, którzy zajmują się terapią uzależnień. Na koniec ukazano ustalenia z badań. Analiza zagadnień związanych z tematem uzależnień w połączeniu z analizą dokumentów i wywiadami przeprowadzonymi ze specjalistami, stały się podstawą do zrealizowania podstawowego celu pracy, jakim było poznanie i porównanie uzależnień które występowały w Polsce na przełomie stulecia. W niniejszej pracy niezbędne było wykorzystanie dwóch metod badawczych: metodę analizy dokumentów oraz metodę sondażu z zastosowaniem techniki sondażu z użyciem wywiadu skategoryzowanego. Wyniki badań z niniejszej pracy wskazują na to, że uzależnienia XX wieku różnią się od tych, które są charakterystyczne dla wieku XXI. W przypadku poprzedniego stulecia, typowymi uzależnieniami, które się wtedy pojawiały był alkoholizm, narkomania oraz nikotynizm. Obecnie, oprócz tychże uzależnień, pojawiły się dodatkowo uzależnienia behawioralne, które wiąże się z dużym przeskokiem cywilizacyjnym, który miał miejsce na przełomie XX i XXI wieku. Na początku obecnego stulecia pojawiło się również uzależnienie od dopalaczy, które określa się mianem „nowych narkotyków”. Nowe uzależnienia są tym bardziej niebezpieczne, że obecnie coraz częściej w grupie ryzyka pojawiają się osoby coraz młodsze, młodzież oraz dzieci. Problem uzależnień jest problemem, który jest wciąż aktualny. Mimo tego, że obecnie występujące uzależnienia różnią się od tych, które pojawiały się kiedyś – uzależnienia niosą ze sobą poważne i groźne skutki dla zdrowia i życia osoby uzależnionej. Dlatego tak ważne jest, by poznać zjawisko uzależnień od podstaw, co pozwoli nie tylko na zrozumienie tego tematu, ale także pomoże w organizacji odpowiedniej i skutecznej pomocy dla osób uzależnionych i tych, które są narażone na uzależnienie się. Zjawisko uzależnień,
166. Agresja u dzieci w wieku przedszkolnym na przykładzie autorskiego projektu warsztatu ,,Jak żyć w zgodzie w przedszkolu ,czyli gry i zabawy przeciwdziałające agresji wsród dzieci w wieku przedszkolnym,, dr Katarzyna Kokot Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Praca dotyczy zjawiska agresji u dzieci w wieku przedszkolnym. Dziecko wraz z przyjściem na świat, ma już w sobie pewne wrodzone reakcje, a w ciągu swojego życia ma ono szansę na nabycie innych. Pójście do przedszkola wiąże się z poznaniem szerokiej gamy zachowań agresywnych, którym rodzice powinni umiejętnie przeciwdziałać. W innym wypadku mogą przemienić się one w wyuczony schemat postępowania. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwsza część ma charakter teoretyczny, przedstawione są w niej definicje, pojęcia oraz klasyfikacje związane z tematyką pracy, wybrane teorie wyjaśniające powstanie agresji, a także jej ewolucja na przestrzeni okresów rozwojowych dziecka. Rozdział drugi poświęcony jest zachowaniom negatywnym w życiu przedszkolaka, ich przejawom i przyczynom, a także możliwościom pomocy, sposobom radzenia sobie z dziecięcą agresją. Trzeci rozdział jest projektem warsztatu skierowanego do rodziców, którzy pragną przeciwdziałać agresji w wychowaniu dziecka.
167. Obraz osoby poszukującej pracy prezentowany na profilach portali społecznościowych dr hab. Mirosława Wawrzak-Chodaczek prof. nadzw. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Tematem mojej pracy jest obraz osób poszukujących zleceń prezentowany na profilach portali społecznościowych. W pierwszym rozdziale omówiłam najważniejsze terminy przydatne w mojej pracy, w drugim opisałam część metodologiczną a w trzecim zawarłam swoje badania i dokonałam wnikliwej analizy. W terminologii tłumaczyłam definicję Internetu, komunikowania się i komunikacji, nowych mediów, social mediów, pracy i pracownika, zlecenia i zleceniobiorcy, profilu w social mediach, e-marketingu, czyli marketingu internetowego i networkingu. Podczas badań przeprowadziłam wywiady z osobami zajmującymi się rekrutacją internetową na portalach społecznościowych jak również z osobami najczęściej korzystającymi z rekrutacji na tych stronach. Dokonałam również analizy profili w social mediach trzech typów użytkowników: osób z zawodów wizerunkowych, którzy szukają zleceń przez Facebook.com, osób, które zatrudniają na pojedyncze zlecenia oraz neutralnych posiadaczy kont. Przedmiotem moich badań jest profil osoby poszukującej pracy prezentowany na portalach społecznościowych. Celem - analiza, poznanie i przedstawienie profilu osoby poszukującej pracy na portalach społecznościowych. Problemem głównym z kolei jest pytanie: „W jaki sposób prezentuje się osoba poszukująca pracy przez portale społecznościowe na swoim profilu i jakie występują różnice w profilach osób poszukujących pracy na portalach społecznościowych i tych nieposzukujących?”. Problematyka ta jest często poruszana w aktualnej literaturze nieprzekraczającej dziesięciu lat od wydania, głównie posiłkowałam się pozycją B. Danowskiego „Facebook Włącz się do gry. Facebook, czy już tam jesteś?” wyd. Helion z Gliwic z 2016 roku oraz T. Bonka i M. Smagi „Biznes na facebooku i nie tylko : praktyczny poradnik o promocji w mediach społecznościowych” wyd. Wolters Kluwer z Warszawy z 2015 roku. Problem była jedynie literatura dotycząca najświeższych informacji, była ona ciężko dostępna lub w formie papierowej nie było jej wcale, więc często korzystałam z Internetu by uzyskać dostęp do najświeższych badań, które w wielu przypadkach potrzebnych w mojej pracy aktualizowane są średnio raz na pół roku. Rezultatami, jakie osiągnęłam były niewątpliwie wypowiedzi osób z branży, będącymi dla mnie autorytetami zawodowymi i życiowymi, które bardzo wzbogaciły moją pracę merytorycznie. Pozwoliło mi to wysnuć wnioski dotyczące osób korzystających z portali społecznościowych w celach zawodowych. Analiza profili pozwoliła mi dojść do wniosku, że w zależności od rezultatu, jaki chcemy swoim profilem przekazać wygląda on inaczej i może on stać się źródłem radości z jego posiadania i tworzenia, a nie jedynie częścią Internetowego ja.
168. Umiejętności i strategie radzenia sobie osób dorosłych z autyzmem z sytuacjami trudnymi dr hab. Dorota Rybczyńska-Abdel Kawy prof. nadzw. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca ma na celu sprawdzenie jakie umiejętności i strategie radzenia sobie w trudnych sytuacjach mają osoby dorosłe z autyzmem. Praca bazuje na badaniach jakościowych. Metoda badawcza wykorzystana w pracy to studium przypadku. Natomiast techniką badawczą jest wywiad częściowo skategoryzowany. Badaniem zostało objętych pięć osób, u których w wieku dziecięcym został zdiagnozowany autyzm. W pierwszej części pracy, bazując na stosownej literaturze, wyjaśnione są najważniejsze kwestie związane z tematem. W drugiej części umieszczony został opis metodologiczny, natomiast w trzeciej części analiza i interpretacja wywiadów.
169. Możliwości wykorzystania bajek terapeutycznych w redukowaniu lęku u dzieci -projekt warsztatu dla rodziców. dr Violetta Drabik-Podgórna Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Bajka jest jednym z pierwszych utworów z jakim mają styczność dzieci w swoim życiu. Jednocześnie to rodzice są często pierwszymi osobami, które zaznajamiają swoje dzieci ze światem bajek, które odgrywają znaczącą role w ich rozwoju. Czytanie dziecku bajek wspiera jego rozwój w wielu aspektach. Wpływa na jego rozwój m.in. psychiczny, emocjonalny, społeczny. Bajka może także pełnić funkcje terapeutyczne, dlatego też niniejsza praca koncentruje się na możliwościach ich wykorzystania w redukowaniu lęku u dzieci. Rodzice mogą tworzyć bajki terapeutyczne dla swoich dzieci, po odpowiednim zaznajomieniu się z zasadami, konstrukcją, schematem tworzenia tego rodzaju bajek. Dlatego też celem mojej pracy jest nie tylko opisanie specyfiki dziecięcych lęków, ale też zaprojektowanie warsztatu dla rodziców, dzięki któremu mogliby nauczyć się wykorzystywania bajki, jako pomocy dla własnych dzieci. Praca składa się trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. Lęk w świetle literatury zostały omówione różne sposoby jego definiowania, przyczyny, objawy i skutki występowania lęku. Rodzaje lęków zostały opisane ze szczególnym uwzględnieniem wieku przedszkolnego i wczesnego wieku szkolnego. W końcowej części tego rozdziału przedstawione zostały konkretne sposoby pomocne w redukcji lęku. W drugim rozdziale pt. Bajkoterapia jako metoda redukcji lęku u dzieci omówione zostało znaczenie bajek w życiu człowieka oraz różne sposoby definiowania bajki i baśni. Również w tym rozdziale została scharakteryzowana bajkoterapia, mechanizmy stosowane w bajkoterapii oraz różne rodzaje bajek terapeutycznych. W podsumowaniu tego rozdziału omówiono konstrukcje bajki terapeutycznej. Trzeci rozdział pt. Bajka terapeutyczna jako skuteczna forma redukowania lęku – warsztat dla rodziców, składa się z części teoretycznej i warsztatowej. Część teoretyczna dotyczy podstaw metodyki projektowania warsztatów. W tej części przedstawione zostały różne sposoby definiowania szkolenia i warsztatów, rodzaje szkoleń oraz zestawienie szkolenia z innymi formami doskonalenia. Następnie zdefiniowano grupę oraz przedstawiono różne role grupowe jakie mogą pełnić jej członkowie. Kolejno omówiono cykl uczenia się według Davida Kolba, style uczenia się oraz metody szkoleniowe. W części warsztatowej powyższego rozdziału omówiono ogólne cele i założenia warsztatu oraz przedstawiono grupę warsztatową. Następnie został przedstawiony projekt warsztatu.
170. Postawy osób dorosłych wobec nosicieli wirusa HIV dr hab. Dorota Rybczyńska-Abdel Kawy prof. nadzw. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Tytuł mojej pracy brzmi: Postawy osób dorosłych wobec nosicieli wirusa HIV. Głównym celem przeprowadzonych przeze mnie badań było poznanie charakteru postaw/stosunku osób dorosłych względem nosicieli wirusa HIV. Badania przeprowadziłam na terenie miasta Wrocławia, a badanymi były osoby dorosłe. Biorąc pod uwagę problem badawczy, w badaniach posłużyłam się metodą sondażu diagnostycznego. Najczęściej wykorzystywaną techniką badawczą przy użyciu tej metody jest ankieta, którą również wprowadziłam do swojej pracy. Wybierając wspomnianą technikę, moim narzędziem badawczym stał się kwestionariusz ankiety. Po analizie badań okazuje się, że postawiona przeze mnie hipoteza po części sprawdziła się. Niestety w dalszym ciągu w naszym społeczeństwie zauważalne jest przejawianie stereotypów/uprzedzeń względem osób z HIV/AIDS oraz tego problemu. Nie wszyscy przejawiają przyjazne postawy. zjawisko to nadal wywołuje lęk oraz strach, a wiedza o HIV/AIDS nie jest na wysokim poziomie.
171. Radzenie sobie ze stresem przed egzaminem maturalnym -projekt warsztatów dla maturzystów. dr Violetta Drabik-Podgórna Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Celem mojej pracy licencjackiej jest zaprezentowanie metod, technik i narzędzi, za pomocą których młodzi ludzie mogliby nauczyć się radzić sobie ze stresem. Ze względu na obszerność zagadnienia skupię się na wybranym obszarze, tj. stresie, jaki towarzyszy młodzieży podczas przystępowania do egzaminu dojrzałości. Uważam, że szkoła powinna zapewnić młodym ludziom udział w zajęciach dotyczących metod radzenia sobie ze stresem. Zarówno wiedza teoretyczna, jak i praktyczna zdobyta podczas takich warsztatów, mogłaby ułatwić młodemu pokoleniu nie tylko zapanowanie nad stresem przed egzaminem i w jego trakcie, ale również mogłaby pomóc na dalszych etapach życia, gdy trzeba będzie zmierzyć się z różnymi sytuacjami, w których pojawią się czynniki go wywołujące. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. Stres w świetle literatury naukowej prezentuję sposoby definiowania stresu, rodzaje, przyczyny oraz skutki stanu napięcia. W rozdziale pierwszym przedstawiam także strategie służące radzenia sobie ze stresem, jak i pomoc i poradnictwo dla osób doświadczających stresu. Drugi rozdział pt. Doświadczanie stresu przez uczniów jest poświęcony omówieniem stresu doświadczanego przez uczniów. W tej część także prezentuję strategie radzenie sobie ze stresem wśród uczniów oraz w jaki sposób można im pomóc w zmniejszeniu odczuwanego przez nich stanu napięcia. Ostatni rozdział pt. Projekt warsztatu: Jak radzić sobie ze stresem przed egzaminem dojrzałości? jest poświęcony omówienie podstaw metodyki projektowania działań warsztatowych oraz prezentację autorskiego warsztatu. Mam nadzieję, że moja praca okaże się przydatna i pomocna dla wszystkich osób narażonych na stres, którzy poznając zaproponowane przeze mnie strategie radzenia sobie z nim, będą umieli wykorzystać je w sytuacjach dla nich stresujących.
172. Aktywność sportowa a zachowania chłopców w wieku szkolnym dr hab. Dorota Rybczyńska-Abdel Kawy prof. nadzw. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca składa się z trzech rozdziałów i zakończenia. Celem pracy było zbadanie wpływu aktywności sportowej na zachowanie chłopców w wieku szkolnym. Pierwszy rozdział zawierał informacje teoretyczne, opisuje rozwój chłopców, zachowania chłopców w wieku szkolnym, czynniki sprzyjające zachowaniu chłopców, oraz rolę aktywności sportowej w kreowaniu zachowań chłopców. Drugi rozdział to część metodologiczna, przedstawiono tam metodę - czyli sondaż diagnostyczny, technikę - czyli ankietę. Trzeci rozdział dotyczył analizy i interpretacji wyników badań. Hipotezy zawarte w pracy potwierdził się.
173. Rola przedszkola w rozwoju dziecka z rodziny dysfunkcjonalnej dr hab. Dorota Rybczyńska-Abdel Kawy prof. nadzw. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Praca dyplomowa dotyczy roli przedszkola w rozwoju dziecka z rodziny dysfunkcjonalnej. Praca ma charakter jakościowy. Metoda badawcza wykorzystana w mojej pracy to sondaż. Natomiast techniki, z których korzystałam to wywiad, ankieta i analiza dokumentów. Praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pracy zostały przytoczone definicje związane z rodziną, przedszkolem, a także dysfunkcjami jakie występują w rodzinach dysfunkcjonalnych. W drugim rozdziale opierając się na dziecku w wieku przedszkolnym opisano rolę przedszkola i rodziny w jego rozwoju. W trzecim rozdziale przedstawiono problemy i hipotezy badawcze. Ich teorię oraz odniesienie do prowadzonych badań. Badania zostały przeprowadzone w Przedszkolu w Głubczycach. W rozdziale czwartym dokonano analizy wyników badań w kontekście obserwacji dziecka w wieku przedszkolnym, wywiadów z dyrektorem przedszkola i nauczycielkami oraz ankiet z rodzicami.
174. Zachowania agresywne wśród uczniów klas VI-VIII szkoły podstawowej dr hab. Dorota Rybczyńska-Abdel Kawy prof. nadzw. UWr Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia
Niniejsza praca dotyczy zachowań agresywnych wśród uczniów klas VI-VIII szkoły podstawowej. Dokonano w niej przeglądu kluczowych pojęć dotyczących zachowań agresywnych (szkoła, młodzież, zachowania agresywne, agresja, przemoc), jak i trzech wybranych teorii wyjaśniających to zachowanie (teoria podkultur dewiacyjnych Cohena, teoria społecznego uczenia się Bandury, teoria potrzeb Maslowa). Do przeprowadzenia badań wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego przy użyciu narzędzia, jakim jest samodzielnie opracowany kwestionariusz ankiety. Celem tych badań było przedstawienie zależności pomiędzy frustracją poszczególnych potrzeb z piramidy Maslowa, a nasileniem zachowań agresywnych wśród uczniów. Wyniki z badań przedstawiono przy pomocy tabel obrazujących rozkład procentowy oraz liczbowy odpowiedzi, jak i tabel z przedstawieniem istotności statystycznej, która warunkuje potwierdzenie bądź odrzucenie postawionej hipotezy.
175. Syndrom pustego gniazda a relacje z dorosłymi dziećmi.Projekt warsztatu przygotowującego rodziców do odchodzenia dzieci z domu rodzinnego. dr Violetta Drabik-Podgórna Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Rodzina jest środowiskiem wychowawczym, która ma największy wpływ na rozwój człowieka. System wartości oraz sposób zachowania się dziecka w danej sytuacji zależy przede wszystkim od środowiska, w którym jest wychowywana. Tym środowiskiem jest właśnie rodzina. Ważnymi osobami w rodzinie są rodzice, którzy pełnią funkcję wychowawczą i opiekuńczą względem dzieci. Jednocześnie rodzice dbają o rozwój emocjonalny i fizyczny dziecka. Ważnym zadaniem rodziców jest również nauczenie dzieci wzorców postępowania, a także rozwijanie ich wiedzy na temat otaczającego ich świata. Jednak nadchodzi taki czas, kiedy dzieci dorastają i usamodzielniają się. Podejmują decyzję o wyprowadzeniu się z domu, rozpoczęciu życia na własny rachunek. Dla rodziców jest to bardzo trudny okres w życiu. To doświadczenie wydaje się tak istotne w życiu, że postanowiłam na tym zagadnieniu skupić się w mojej pracy licencjackiej. Jej temat - „Syndrom pustego gniazda a relacje z dorosłymi dziećmi. Projekt warsztatu przygotowującego rodziców do odchodzenia dzieci z domu rodzinnego” – pozwolił mi na zgłębienie tego tematu i zaproponowanie pomocy dla rodziców. Niestety literatura na ten temat jest dość skromna. Nie ma też poradników dla rodziców, które byłyby pomocne w radzeniu sobie w trudnym dla nich okresie, a uważam, że jest to bardzo potrzebne. Rodzice nie mają wystarczających informacji związanych z budowaniem odpowiednich relacji ze swoimi dziećmi. Nie wiedzą, jak zachować się w sytuacji wyprowadzenia dziecka z domu, ponieważ chcą zachować z nimi poprawne stosunki oraz nie zniszczyć łączących ich więzi. Moja praca składa się z części teoretycznej i metodycznej. W pierwszym rozdziale pt. „Dorosłe dziecko w rodzinie” przedstawiam definicje rodziny według różnych autorów, modele rodziny, a także funkcje pełnione przez rodzinę. Opisuję także etapy rozwojowe, przez które przechodzi dziecko w ciągu swojego życia. W drugim rozdziale pt. „ Syndrom pustego gniazda a relacje małżeńskie” skupiam uwagę na przedstawieniu szerokiego pojęcia, jakim jest syndrom pustego gniazda, zmiany, jakie zachodzą pomiędzy małżonkami po opuszczeniu domu rodzinnego przez dorosłe dziecko, a dodatkowo omawiam, jakie wsparcie mogą uzyskać rodzice, którzy przechodzą kryzys spowodowany przez syndrom pustego gniazda. W rozdziale trzecim pt. „Projekt warsztatów : sposoby radzenia sobie ze zmianą spowodowaną syndromem pustego gniazda” przedstawiam podstawy metodyki projektowania działań warsztatowych oraz omawiam zaprojektowany przeze mnie warsztat pt. „ Sposoby radzenia sobie ze zmianą, spowodowaną syndromem pustego gniazda.” Definiuję takie pojęcia, jak: szkolenie, trening, warsztat; opisuję rodzaje szkoleń, a także charakteryzuję koncepcję Davida Kolba, według której projektowałam poszczególne sesję warsztatu oraz opisałam użyte przeze mnie metody nauczania. Głównym celem warsztatu jest zaznajomienie rodziców dorosłych dzieci, czym jest syndrom pustego gniazda oraz w jaki sposób można poradzić sobie ze zmianą
176. Stres w pracy, a wypalenie zawodowe ratowników medycznych dr hab. Dorota Rybczyńska-Abdel Kawy prof. nadzw. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
Zawody wymagające kontaktu interpersonalnego narażone są na wypalenie zawodowe. Stwierdzenie występowania tego zjawiska i jego skali w grupie zawodowej pomaga na jak najwcześniejszą interwencje, w celu przeciwdziałania objawom i skutkom zespołu wypalenia zawodowego. W rozdziale pierwszym przedstawiony został rys historyczny zespołu wypalenia zawodowego, historia kształtowania się pojęcia i badan nad nim. W tym rozdziale zostały również ukazane główne przyczyny prowadzące do wypalenia oraz objawy jakie prezentują osoby dotknięte tą jednostką chorobową. Rozdział drugi zawiera informacje na temat grupy zawodowej ratowników medycznych, na której przeprowadzone zostały badania. Opisany został system ich pracy oraz instytucje, w których wykonują swój zawód. Informacje o metodologii przeprowadzonych badań znalazły się w rozdziale trzecim. Opisano w nim przedmiot i cel badań, problemy i hipotezy badawcze oraz metody i techniki badań. W tym rozdziale zawarta została również charakterystyka badanej grupy i organizacji badań. W rozdziale czwartym przedstawione zostały wyniki, analiza badań, omówienie wyników i podsumowanie, a także dyskusja i wnioski.
177. Poradnictwo jako pomoc w konstruowaniu kariery-projekt warsztatów dla młodzieży ostatnich klas szkoły podstawowej. dr Violetta Drabik-Podgórna Pedagogika, stacjonarne I stopnia
Tematem swojej pracy uczyniłam poradnictwo, które może być skuteczną pomocą w konstruowaniu kariery. Chciałabym ukazać jak doradcy – profesjonaliści, wykorzystują wiedzę dotyczącą rynku pracy i występujących na nim zawodów, w jaki sposób pomagają określić predyspozycje, jak poprzez zajęcia warsztatowe mogą wspierać w podejmowaniu decyzji zawodowych. Zaprojektowałam warsztat dla młodzieży ostatnich klas szkoły podstawowej, który - mam nadzieję - ułatwi wybór drogi edukacyjnej. Ważne jest przedstawienie wizji rynku pracy w obrębie niedalekiej przyszłości, pomoc w odkryciu predyspozycji zawodowych i zainteresowań oraz wspieranie w podejmowaniu trudnej decyzji, jaką jest wybór szkoły średniej, będący bardzo ważnym momentem życia, mającym istotny wpływ na dalsze losy, karierę i rozwój zawodowy. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. „Zmieniające się ujęcia kariery” prezentuję definicję podstawowych pojęć z zakresu poradnictwa kariery, jak: kariera, praca, zawód oraz zatrudnienie. W dalszej części pierwszego rozdziału analizuję koncepcje rozwoju kariery, przedstawiam również modele i wzory karier. W drugim rozdziale pt. „Poradnictwo kariery skierowane do młodzieży stojącej przed wyborem szkoły średniej” przedstawiam różne sposoby definiowania pojęcia poradnictwo oraz poradnictwo kariery. Przybliżam formy realizowania poradnictwa kariery jakimi są: poradnictwo indywidualne, grupowe oraz niedawno powstała forma prowadzenia poradnictwa – jaką jest poradnictwo na odległość, prowadzone za pomocą łącza internetowego. Omawiam również metody, za pomocą których można pracować skutecznie z klientem. W ostatniej części przedstawiam instytucje świadczące pomoc z zakresu poradnictwa kariery, które istnieją w Polsce oraz programy kształcenia, obowiązujące w szkole podstawowej (od roku szkolnego 2017/2018 do programu kształcenia ostatnich klas szkoły podstawowej został wprowadzone obowiązkowe zajęcia z zakresu doradztwa zawodowego. Rozdział trzeci mojej pracy licencjackiej pt. „Prezentacja autorskiego warsztatu pt. „Jak skutecznie konstruować karierę” podzielony został na dwie części. Część pierwsza poświęcona została na omówienie podstaw metodyki projektowania warsztatów. Przedstawione zostały pojęcia warsztatu, treningu, szkolenia. Została również opisana rola grupy, trenera, etapy cyklu szkolenia, cykl Kolba oraz metody wykorzystane w warsztacie. Druga część trzeciego rozdziału pracy, zawiera opis założeń i celu mojego warsztatu oraz szczegółowe opisy poszczególnych sesji warsztatu, który opracowałam zgodnie z modelem uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba.
178. Zasoby osobiste jednostek problemowo korzystających z komputera i gier hazardowych dr hab. Dorota Rybczyńska-Abdel Kawy prof. nadzw. UWr Pedagogika, stacjonarne II stopnia
W pracy magisterskiej został poruszony i przedstawiony problem uzależnienia od komputera i gier hazardowych wśród studentów. Praca została zbudowana z trzech części: teoretycznej, metodologicznej i statystycznej. Część teoretyczna składa się z podstawowych pojęć związanych z komputerem i grami hazardowymi. Przedstawione zostały również fazy i skutki związane z problem nadmiernego korzystania z komputera i gier hazardowych. Drugi rozdział dotyczy zagadnień metodologicznych, które przedstawiają problematykę podjętego tematu. W tym rozdziale zostały opisane metody, techniki oraz narzędzia badawcze. W badaniu wykorzystano kwestionariusz dotyczący jakości życia badanych osób, kontaktów badanych studentów z komputerem i grami hazardowymi oraz kwestionariusz dotyczący zasobów osobistych badanych respondentów. W drugim rozdziale zamieszczono również informacje o przebiegu badań. W ostatnim rozdziale zamieszczono charakterystykę grupy badawczej przedstawiono analizę danych i wyniki przeprowadzonych badań, na podstawie których próbowano określić czy istnieje problem z nadmiernym korzystaniem z komputera i graniem w gry hazardowe oraz określenie zasobów osobistych studentów.. Problemy cywilizacyjne rozwijają się w bardzo szybkim tempie a człowiek jest otoczony i przytłoczony wieloma technologicznymi nowościami. Chcąc iść z biegiem czasu, próbujemy się wtopić w społeczeństwo i postępować jak inni. Wirtualny świat daje nam wiele propozycji rozrywki między innymi gry, które z czasem mogą mieć negatywne konsekwencje. Każdy człowiek ten młodszy, student czy osoba dorosła powinna racjonalnie myśleć wówczas może mniej osób borykało by się z nowoczesnymi uzależnieniami.
179. Studiowanie w Polsce w narracji młodzieży akademickiej z zagranicy dr hab. Dorota Rybczyńska-Abdel Kawy prof. nadzw. UWr Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia
Tematem mojej pracy magisterskie jest „Studiowanie w Polsce w narracji młodzieży akademickiej z zagranicy”. W części teoretycznej omówiono sytuację studentów w Polsce z obcych krajów, ich cele oraz motywacje do rozpoczęcia nauki. Poruszono także główne problemy z jakimi spotykają się cudzoziemcy po przyjeździe na studia. W części metodologicznej zostały przedstawione problemy oraz metody badawcze. Badania udzieliły odpowiedzi na pytania dotyczące życia codziennego w narracji obcokrajowców po przyjeździe do Polski. Badania były związane z trudnościami językowymi, kulturowymi, z relacjami ze społeczeństwem oraz innymi podobnymi problemami. Zastosowaną metodą badawczą do weryfikacji hipotez została wybrana metoda sondażu diagnostycznego, dla którego materiał badawczy został uzyskany przy pomocy techniki ankiety i kwestionariusza ankiety – jako narzędzia badawczego. Respondenci stanowili grupę 120 osób pochodzących z 18 różnych państw, w tym 59 kobiet oraz 61 mężczyzn. Przeglądając różnorodne odpowiedzi respondentów można stwierdzić, że każdy obcokrajowiec przyjeżdzający do Polski posiada swoje własne odczucia zależne od przeżyć, oczekiwań oraz doświadczeń życiowych.
180. Opinie funkcjonariuszy i osadzonych na temat możliwości i ograniczeń terapii alkoholowej w warunkach izolacji penitencjarnej dr hab. Dorota Rybczyńska-Abdel Kawy prof. nadzw. UWr Pedagogika - dla abs. st. ped., stacjonarne II stopnia
Alkoholizm jest poważną chorobą i stanowi jeden z głównych problemów społecznych w Polsce. Sytuacja w zakładach karnych nie rożni się po tym względem od reszty społeczeństwa – problem osób uzależnionych od alkoholu nie znika po przekroczeniu bramy więziennej. Co więcej, nierzadko ta choroba, zwłaszcza gdy pozostaje nieleczona czy też leczona jest nieefektywnie, ulega nasilenie, zmniejszając tym samym szansę uzależnionych osadzonych na skuteczną resocjalizację. Niniejsza praca magisterska analizuje możliwości i ograniczenia terapii alkoholowej w warunkach izolacji penitencjarnej, zarówno w opinii funkcjonariuszy, jak i osadzonych. Opisuje najważniejsze kwestie związane z uzależnieniem od alkoholu, takie jak charakterystyka uzależnienia alkoholowego, rys historyczny terapii alkoholizmu w Polsce oraz metody tejże terapii. To także ukazanie problematyki leczenia uzależnienia od alkoholu w polskich zakładach karnych. Szczególną uwagę zwrócono na główne metody stosowane w procesie leczenia choroby alkoholowej. takie jak terapia poznawczo-behawioralna, dialog motywujący jako terapia uzależnień czy farmakoterapia, będąca najbardziej inwazyjną formą leczenia. W celu ukazania roli środowiska społecznego w rozwiazywaniu problemów alkoholowych określone zostały kwestie społecznego wsparcia oraz system zachęt. Metodologiczne podstawy badań opisane zostały w rozdziale trzecim, część empiryczna jest zaprezentowana w rozdziale czwartym.