wyszukiwanie/filtrowanie
| Lp. | Temat pracy | Promotor | Program studiów |
|---|---|---|---|
| 631. | Poezja konkretna - historia ukształtowania zjawiska i "szkoła wrocławska" | prof. dr hab. Waldemar Okoń | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 632. | Historia fragmentu pewnej kolekcji - Plagi egipskie Jana Luykena w Zakładzie Narodowym im. Ossolińskich we Wrocławiu | dr hab. Piotr Oszczanowski prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
Niniejsza praca magisterska ma na celu przybliżenie historii cyklu plag egipskich autorstwa holenderskiego artysty Jana Luykena.
|
|||
| 633. | Dawny kościół graniczny w Biedrzychowicach (pow. Lubań). Architektura i wyposażenie | prof. dr hab. Jan Harasimowicz | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
Praca poświęcona dawnemu kościołowi granicznemu w Biedrzychowicach (powiat lubański). Podzielona na siedem rozdziałów. W pierwszym z nich zostały omówione materiały o charakterze źródłowym oraz literatura dotycząca zabytku. Kolejny stanowi próbę opisania dziejów granicy na rzece Kwisie, która w czasach powstania kościoła miała charakter granicy państwowej. W rozdziale trzecim przedstawiono historię wsi Biedrzychowice. Kolejna część pracy została poświęcona przyczynom powstania grupy kościołów granicznych oraz okolicznościom podjęcia inicjatywy budowy biedrzychowickiej świątyni w latach 1654-1656. Rozdział piąty opisuje dzieje kościoła i parafii od 1654 r. do 1945 r. Historia wspólnoty jest podzielona na lata patronatu kolejnych właścicieli Biedrzychowic, od momentu kupna wsi do chwili sprzedaży dóbr bądź przekazania ich członkom rodziny. W następnej części niniejszej pracy opisano współczesny wygląd kościoła w Biedrzychowicach: architekturę oraz wyposażenie. W podrozdziale wymieniono również zaginione elementy wystroju świątyni. Kolejny rozdział stanowi analizę współczesnego stanu zachowania zabytku oraz jego otoczenia, której wynikiem jest prezentacja wniosków konserwatorskich dotyczących kościoła w Biedrzychowicach. Ponad to niniejsza praca zawiera część ilustracyjną obrazującą obecny stan budowli i elementy dawnego wyposażenia, które zachowały się do dzisiaj oraz te, które uważa się za zaginione bądź zniszczone.
|
|||
| 634. | Tadeusz Kuduk.Czy w zbiorach muzealnych polskiej sztuki XX w.jest miejsce dla artysty, który stworzył indywidualny styl? | dr hab. Piotr Oszczanowski prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
Niniejsza praca magisterska opowiada historię skromnego i wrażliwego na losy człowieka i natury artysty. Tadeusz Kuduk, bo o nim mowa, jest artystą nietypowym. Długo malował chowając swe prace w pracowni w Lublinie, przypadek sprawił, że znalazłem się tam wspólnie z artystą i poczułem się jak w muzeum polskiej sztuki XX wieku. W warsztacie artysty znajdują się prace z przekroju jego całej twórczości, od lat ’60, kiedy to (dokładnie w roku 1969) został członkiem ZPAP, aż po prace malowane w XXI wieku. Jego twórczość plastyczną ciężko sklasyfikować i przyporządkować, zarówno pod względem stylu, formy jak i przedstawianych treści. Podjąłem w tej pracy próbę umiejscowienia Tadeusza Kuduka w historii sztuki polskiej, jednak głównym celem pracy było przybliżenie twórczości artysty znanego do tej pory we wschodnich regionach Polski oraz znalezienie genezy stylu i formy powstawania wybranych prac w nietypowych kompozycjach powiązanych z wątkami teatralnymi. W pracy opisałem bogaty życiorys artysty, skupiając swą uwagę na kontaktach Kuduka ze sztuką plastyczną i teatrem począwszy od najmłodszych lat aż do czasu świadomego działania artysty w życiu kulturalnym. W pracy znajdziemy biografię artysty, opis miejsc w których się wychowywał, i które miały bezpośredni wpływ na jego późniejszą twórczość. Opisałem również tło historyczne w Polsce, sytuację polityczną kraju po roku 1960 i sytuację artystów w panującym ustroju politycznym, począwszy od przemian w teatrach powojennych, przez wielkich reżyserów reformatorów, aż do nurtów teatrów alternatywnych, co miało wpływ na karierę i życie Tadeusza Kuduka. Opisuję również zmiany w dziedzinie sztuk plastycznych towarzyszące zjawiskom społecznym opisywanego okresu. Najważniejszy okres politycznych przemian, który miał wpływ na życie i twórczość Tadeusza Kuduka przypada na wczesne lata ’80.
W pracy przyjrzałem się po krótce technikom i formom malarskim, z których korzysta w swej pracy Kuduk, oraz scharakteryzowałem twórczość artysty. Podjąłem również próbę udowodnienia wpływu teatru i wykształcenia aktorskiego twórcy na prace plastyczne powstające w warsztacie malarskim od lat ’60. Pod tym kątem preanalizowałem w szczególności cykl „Dramatu ciąg dalszy…”, którego wystawa w roku 1982 w foyer Teatru im. J. Osterwy była przełomowym momentem w życiu zawodowym Tadeusza Kuduka. Analiza i interpretacja cyklu nasunęła wnioski potwierdzające wpływ pracy w teatrze na ukształtowanie stylu malarskiego artysty. Scenograficzne układanie form w obrazach, używanie świateł znanych tylko ze scen teatralnych czy teatralne komponowanie przestrzeni na płótnie to cechy, które tworzą indywidualny i niepowtarzalny styl Kuduka i zasługują na bliższe przyjrzenie się jego twórczości. Wniosek, do którego doszedłem jest taki, że prace artysty stanowią ważny pierwiastek polskiej sztuki XX wieku, wzbogacają ją o indywidualny i niepowtarzalny styl, który ma dużą wartość zarówno w formie, kolorystyce jak i treści. Dziełami tymi powinniśmy się chw
|
|||
| 635. | Adaptacja średniowiecznych kamienic do współczesnych potrzeb. | dr hab. Rafał Eysymontt prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
Tematem niniejszej pracy jest „Adaptacja średniowiecznych kamienic do współczesnych potrzeb”. Praca jest analizą powojennej sytuacji średniowiecznych kamienic mieszczańskich na podstawie przykładów ze zwróceniem szczególnej uwagi na problemy związane z ich adaptacją. Praca składa się z trzech części. Część pierwsza odnosi się do historii średniowiecznej kamienicy europejskiej, opisując zmiany jakie w niej zaszły na przestrzeni wieków. Część druga skupia się na teorii konserwatorskiej i jej wpływie na adaptację zabytków, a jednocześnie na znaczeniu adaptacji w tkance miejskiej. W tej części pracy poruszyłam też prawne aspekty adaptacji kamienic. Trzecia część zawiera opis przykładów wraz z ich analizą i podsumowaniem. Adaptacja średniowiecznych kamienic to niezwykle ważny proces, którego celem jest ratowanie zabytkowych obiektów i przywracanie im ich świetności. W przeważającej części przypadków mamy do czynienia z budynkami nawarstwionymi, które często pod niezbyt atrakcyjną, zaniedbaną czy zniszczoną powłoką skrywają średniowieczną substancję i niesamowitą historię. Zabytkowe kamienice to część naszego dziedzictwa, tylko od nas samych zależy w jakim stanie przekażemy tę wartość następnym pokoleniom.
|
|||
| 636. | Jedzenie w polskiej sztuce współczesnej. Wybrane motywy | prof. dr hab. Waldemar Okoń | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 637. | Fundacje artystyczne lubiąskiego opata Mattäusa Rudoplpa z Hennersdorfu. | prof. dr hab. Jan Harasimowicz | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 638. | Renesansowy zamek w Tarnowicach Starych | dr hab. Rafał Eysymontt prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 639. | Gliwice -łabędy i Głogówek fundacje artystyczne górnoślaskich rodów Weliczków i Oppersdorffów. | dr hab. Rafał Eysymontt prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 640. | Kobieca tożsamość w twórczości Wandy Gołkowskiej. | prof. dr hab. Anna Kutaj-Markowska | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 641. | Martylinearizm w sztuce artystek polskich. | prof. dr hab. Anna Kutaj-Markowska | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 642. | Dawna Kaplica Mathiasa Smedchina w Kościele Św.Elżbiety we Wrocławiu. | prof. dr hab. Jan Harasimowicz | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 643. | Problem funkcjonowania reklamy zewnętrznej w polskiej przestrzeni publicznej na przykładzie miasta Bielsko-Biała. | prof. dr hab. Anna Kutaj-Markowska | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 644. | Styl międzynarodowy na terenie prowincji dolnośląskiej - stan zachowania i konserwacja. | dr hab. Rafał Eysymontt prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
Praca stanowi próbę rozpoznania i skatalogowania budowli reprezentujących styl międzynarodowy w architekturze dawnej prowincji Niederschlesien w latach 1927-1938. Wychodząc od zarysu sytuacji historycznej i gospodarczej ówczesnych Niemiec, w dalszych rozdziałach koncentruje się na lokalnej architekturze utrzymanej w duchu stylu międzynarodowego i Neues Bauen. Prezentuje projekty i realizacje z Dolnego Śląska w kontekście przemian społecznych w Europie i nowych tendencji w budownictwie. Porusza kwestie ochrony prawnej, stanu utrzymania budynków i recepcji społecznej wybranych realizacji. Wskazuje, jak rozpowszechniały się nowoczesne wzorce w małych miejscowościach i skąd obecność znakomitych architektów na prowincji.
Przedstawione budowle zostały pogrupowane typologicznie, począwszy od osiedli mieszkaniowych – bezpośredniej odpowiedzi na problem miast w omawianym okresie; po obiekty sportowe i rekreacyjne – ważny element nowej polityki Rzeszy. Praca stanowi przyczynek do szerszych badań.
|
|||
| 645. | Alternatywne jednostki mieszkalne - nowe punkty odniesienia w myśleniu o modelach mieszkalnych | prof. dr hab. Anna Kutaj-Markowska | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 646. | WOLNOŚĆ LUB ŚMIERĆ - przedstawienia "Wielkiego Terroru" Maximiliena Robespierre'a na wybranych przykładach grafiki doby Rewolucji Francuskiej 1792-1795 | dr hab. Rafał Eysymontt prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
Wolność lub Śmierć - tragiczny rewolucyjny konflikt, który za sprawą Wielkiego Terroru Maximiliena Robespierre’a stał się codziennością rewolucyjnej Francji. Przemoc polityczna od początku towarzyszyła Rewolucji Francuskiej, wyznaczając jej kolejne etapy od zdobycia Bastylii, mordów więźniów, księży i arystokracji, aż do egzekucji samego Ludwika XVI. Jednak w sytuacji skrajnej przemoc pełniła funkcję założycielską i sposób radyklany stanowiła nowy porządek społeczny. W okresie zinstytucjonalizowania Terroru nie będącego jednakowo sprecyzowanym zjawiskiem, opierającym swoje działania na ciągłym poczuciu zagrożenia oraz quasi-religijnego kultu gilotyny oraz absorbowała umysły artystów tego okresu doprowadzając do skodyfikowania symboliki propagującej nowe idee poprzez ryciny rewolucyjne. Przejście od Wolności do Terroru oraz ich wzajemne przenikanie się, połączone z ikonografią epok minionych i ikonografią terroru rewolucyjnego, oraz jego podstawowymi elementami: kultem gilotyny, jej sakralizacją podczas krwawej mszy, konfliktem podstawowych wartości rewolucyjnych czy karykaturą rzeczywistości rewolucyjnej, ukazuje pełny rozkwit sztuki tego okresu. Owe ryciny ciężko jest ująć w usystematyzowany kanon przedstawień. Pojawiały się w grupach dających się sprecyzować jako ryciny dokumentacyjne egzekucje przed i po opadnięciu gilotyny, czy portret głowy post mortem. Do pewnej systematyzacji można również zaliczyć ryciny agitacyjne prezentujące triadę rewolucyjną Wolność, Równość, Braterstwo, z dołączaną czwartą wartością Śmiercią. Inne połączone zostały ze sobą ze względu na temat, który najpełniej poruszały. Do tych grup zaliczamy przedstawienia Świętej Gilotyny i jej funkcji ochronnej, połączenie Wolności i Śmierci przez pryzmat rządów M. Robespierre’a i karykaturę rzeczywistość rewolucyjnej zawierającej krwawą ucztę rewolucyjną kończącą się na infernalnej ikonografii bram piekła.
|
|||
| 647. | Historia witryn sklepowych w Europie | dr hab. Rafał Eysymontt prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
„Historia witryn sklepowych w Europie” to praca, w której opisany został rozwój zewnętrznych opraw sklepów europejskich od czasów starożytnych do początków XX wieku. Porusza ona kwestie stylistyczne i estetyczne witryn sklepowych, a także przybliża okoliczności, mające wpływ na zmiany zachodzące w nich na przestrzeni wieków. Każdy rozdział poświęcony jest wybranemu przedziałowi czasu i poddaje analizie czynniki, takie jak sytuacja gospodarcza, możliwości technologiczne czy potrzeby społeczne ,by w rezultacie uzyskać obraz opraw sklepowych poszczególnych epok.
|
|||
| 648. | Działalność artystyczna Jana Marcina Szancera w kontekście sztuki socrealistycznej. | prof. dr hab. Waldemar Okoń | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 649. | DEKORACJE MALARSKIE ŚCIENNE I STROPOWE RENESANSOWYCH DWORÓW NA DOLNYM ŚLĄSKU. | dr hab. Rafał Eysymontt prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 650. | KOŚCIÓŁ KANONIKÓW REGULARNYCH PW.ŚW.JAKUBA APOSTOŁA W KRZEPICACH. | prof. dr hab. Jan Harasimowicz | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 651. | Recepcja sztuki chrześcijańskiej Armenii w architekturze średniowiecznej Europy - wybrane aspekty | dr hab. Rafał Eysymontt prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 652. | Monografia artysty Zbysława Marka Maciejewskiego. | prof. dr hab. Waldemar Okoń | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 653. | Geneza i formy średniowiecznych empor na terenie Europy Środkowej | dr hab. Rafał Eysymontt prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 654. | Rzeźba kości słoniowej i jej wrocławski przykład - ołtarzyk z figurką Marii z Dzieciątkiem za skarbca katedry pw. św. Jana Chrzciciela | dr hab. Piotr Oszczanowski prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 655. | Nowożytne skrzydło północne pałacu w Gorzanowie-pierwotna funkcja, dekoracje malarskie i koncepcja rewitalizacji | dr hab. Piotr Oszczanowski prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 656. | Wystrój i wyposażenie kościoła ewangelicko -augsburskiego Zbawiciela w Jeleniej Górze -Cieplicach. | dr hab. Piotr Oszczanowski prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 657. | Wpływ teatru elżbietańskiego na obraz Bartłomieja Strobla Młodszego Uczta u Heroda i ścięcie św. Jana Chrzciciela w Museo Del Prado w Madrycie. | prof. dr hab. Jan Harasimowicz | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 658. | Artysta grafik Edmund Bartłomiejczyk. | prof. dr hab. Waldemar Okoń | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 659. | CMENTARZ ŻYDOWSKI W LEGNICY - ZABYTKIEM GINĄCEJ KULTURY. | dr hab. Rafał Eysymontt prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||
| 660. | Zewnętrzne formy zdobnicze charakterystyczne dla europejskiej mieszkalnej architektury ryglowej. Próba przeglądu na podstawie wybranych przykładów zachowanej zabudowy. | dr hab. Rafał Eysymontt prof. UWr | Historia Sztuki - wieczorowe II stopnia |
|
|
|||

