Skuteczna komunikacja w rodzinie jest podstawą budowania pozytywnych relacji. Celem mojej pracy jest przedstawienie koncepcji NVC czyli komunikacji bez przemocy oraz możliwości jej wykorzystania w poradnictwie dla rodziców. Moja praca licencjacka składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. Rola dziecka w rodzinie, opisuję zmieniające się relacje między rodzicami z dziećmi na przestrzeni wieków. Przedstawiam definicje rodziny, wyjaśniam jej funkcje oraz podstawowe zadania. Opisuję postawy rodzicielskie, które uważane są za główny czynnik wpływający na rozwój dziecka i jego przyszłość. Prezentuję także trzy style wychowania : autorytarny, demokratyczny i liberalny, które charakteryzują różne typy rodziny - stosujące różne sposoby i metody oddziaływania na dziecko. W drugim rozdziale pracy pt. Porozumienie bez przemocy jako metoda komunikacji z dzieckiem, skupiam się na prezentacji koncepcji Marshalla Rosenberga. Opisuję jej istotę, genezę oraz główne cele. Kolejno wyjaśniam to, jak Porozumienia Bez Przemocy wskazuje sposób zmiany nawiązywania kontaktów interpersonalnych. Zmiana ta następuje dzięki nauce skupiania uwagi na czterech komponentach, takich jak: postrzeganie, uczucia, potrzeby i kierowanie próśb w stronę innych ludzi - które wyjaśniam w tym rozdziale. Następnie opisuję, zaproponowany przez Rosenberga, model empatycznej komunikacji, składający się z czterech etapów (obserwowanie bez oceniania, rozpoznawanie i wyrażanie uczuć, wiązanie uczuć z potrzebami, wartościami lub pragnieniami, formułowanie konkretnych próśb). W części tej omawiam także empatię, a następnie opisuję style komunikowania się, które Rosenberg nazywa „językiem żyrafy” i „językiem szakala”. Wskazuję też na reguły, które ułatwiają rodzicom przeprowadzenie rozmowy z dzieckiem, a co za tym idzie pomagają w nawiązaniu i utrzymaniu dobrych relacji z nim. Są to : aktywne słuchanie, bierne słuchanie i wyrażanie swoich potrzeb. Trzeci rozdział mojej pracy pt. ,, Wybrane zagadnienia metodyki projektowania szkoleń” poświęcam metodyce projektowania warsztatów, opartych na modelu uczenia się przez doświadczenie D. Kolba, który to model przyjęłam jako podstawę do zbudowania własnej propozycji. Przedstawiam metody szkoleniowe, które wykorzystałam w warsztacie dla rodziców, którzy chcą poznać zasady bezprzemocowej komunikacji z dzieckiem. W ostatnim rozdziale pt. Prezentacja projektu działań edukacyjnych, przedstawiam główne założenia i cele warsztatu, który zaprojektowałam jako propozycję działań edukacyjno-doradczych dla rodziców dzieci w wieku od 5 do 8 lat. Szczegółowy scenariusz projektu zamieszczam w Aneksie pracy.

Współczesny człowiek wydaje się zagubiony i bezradny wobec wielości zadań, które ma na co dzień do wykonania. Chcąc efektywnie funkcjonować zarówno w sferze zawodowej, jak i w sferze prywatnej potrzebuje pewnej równowagi pomiędzy nimi. Dostrzeżenie tego faktu zaowocowało zrodzeniem się koncepcji Work- Life Balance, która kładzie akcent na poczucie, iż wszelkie podejmowane przez ludzi działania powinny być zgodne z ich wartościami. Równowaga między pracą a życiem osobistym możliwa jest wtedy, gdy obie te sfery będą postrzegane jako komplementarne wobec siebie, nie zaś jako przeciwstawne. Wiele osób jednak z trudem osiąga taki stan, dlatego też wciąż istnieje zainteresowanie różnymi formami pomocy. Obecnie, obok tradycyjnych form wsparcia, takich jak: treningi interpersonalne, psychoterapia, czy poradnictwo, pojawia się także coaching jako metoda wspierania klienta w osiąganiu zakładanych celów. Podejście coachingowe bardzo często aplikowane jest także w poradnictwie kariery, dlatego też w swojej pracy staram się ukazać możliwości wykorzystania metod coachingowych w pracy nad osiągnięciem równowagi życiowej. Moja praca składa się z trzech głównych rozdziałów oraz Aneksu. W pierwszym pt. „Work- Life Balance- czyli jak osiągnąć równowagę życiową”, omawiam na czym polega koncepcja WLB, jak można realizować ją na co dzień, a także jak ma się ona w stosunku do umiejętności zarządzania swoim czasem, delegowania zadań, a także systemu wartości człowieka. W drugim rozdziale pt. „Coaching, czyli proces stawiający na rozwój”, przedstawiam różne sposoby definiowania coachingu, jego odmiany i modele, a także skupiam się na istotnych kompetencjach, jakie powinien posiadać profesjonalny coach. Pokazuję także dlaczego to właśnie coaching będzie odpowiedni przy próbie osiągnięcia równowagi życiowej. W trzecim rozdziale pt. „Projekt wsparcia coachingowego w dążeniu do osiągnięcia Work – Life Balance", omawiam Model GROW, na bazie którego stworzyłam projekt sesji coachingowych, które również opisuję w tej części pracy. Aneks zawiera projekt 5 indywidualnych sesji coachingowych dla pracowników poszukujących równowagi pomiędzy życiem osobistym, a zawodowym.

Zapotrzebowanie na poradnictwo we współczesnym świecie nie maleje, a jego znaczenie coraz bardziej się zwiększa. Jednak samo poradnictwo, które rozwinęło się jako forma profesjonalnej pomocy, dziś zmienia swoją postać. Z poradnictwa deryktywnego przekształca się w poradnictwo liberalne. Jedna z istotnych przyczyn tych zmian może być rozwijący się nurt psychologii pozytywnej, która rozwinęła się dopiero pod koniec 1998. Martin Seligman (prezes Amerykańskiego Towarzystwa Psychologicznego) zaproponował nowe podejście do badania ludzkiej psychiki, w oparciu o realistyczny optymizm. W swoich założeniach koncentruje się ona na zwykłym człowieku, któremu pomimo trudności udaje się prowadzić szczęśliwe i sensowne życie. Poradnictwo może pomagać w budowaniu pozytywnej samooceny, która jest niezbędna w funkcjonowaniu człowieka we współczesnym świecie oraz w osiągnięciu i pokonywaniu nowych celów i wyzwań. Szczególnie jeśli uzwględni założenia psychologii pozytywnej może stać się nową formą pomocy. Moja praca zawiera trzy rozdziały. W pierwszym rozdziale pod tytułem „Pozytywna wizja człowieka” ukazuję źródła psychologii pozytywnej oraz obraz jednostki, przedstawiam podstawowe pojęcia oraz możliwości wykorzystywania założeń psychologii pozytywnej w poradnictwie. Wskazuję mechanizmy umożliwiające zrozumienie podłoża radzenia sobie z emocjami oraz jak psychologia pozytywna pomaga odnaleźć siebie, swoje możliwości, stworzyć cele i drogę ich osiągnięcia. W drugim rozdziale pt. „Pozytywna samoocena jako warunek efektywnego funkcjonowania człowieka we współczesnym świecie” przedstawiam definicje samooceny, z jakich elementów składa się pozytywny wizerunek siebie, co to jest idealny obraz siebie i w jaki sposób zwiększyć własną skuteczność . Rozdział III to prezentacja autorskiego projektu warsztatu „Budowanie Pozytywnej Samooceny”, który adresuję do studentów. Projekt działań edukacyjnych opracowałam zgodnie z modelem uczenia się przez doświadczenie D. Kolba.

Niniejsza praca dotyczy znaczenia poszukiwania sensu życia przez młodych dorosłych oraz wyjaśnia jaką rolę może odegrać logoterapia Viktora Frankla w tych poszukiwaniach. Logoterapia jest jedną z trzech wiedeńskich szkół psychoterapii (obok freudowskiej psychoanalizy i adlerowskiej psychologii indywidualnej). Jej koncepcja człowieka oparta jest na prawach ontologii dymensjonalnej, które rozpatrują człowieka w odniesieniu do różnych wymiarów jego egzystencji. Logoterapię wykorzystuje się w terapii nerwic, ale także w pracy z osobami zdrowymi, które z różnych powodów zatraciły sens życia i z tego tytułu odczuwają egzystencjalną pustkę. W pracy staram się przedstawić możliwości wykorzystania logoterapii w ramach poradnictwa dla młodych ludzi znajdujących się w okresie tzw. Wczesnej dorosłości. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. Logoterapia jako pomoc w poszukiwaniu sensu życia omawiam podstawowe założenia logoterapii, prawa na których się opiera, stosowane przez logoterapeutów metody pracy oraz sposoby wykorzystania jej w poradnictwie. W drugim rozdziale pt. Sens życia jako kategoria kluczowa dla młodych dorosłych przybliżam specyfikę okresu wschodzącej dorosłości oraz wyjaśniam dlaczego osoby na tym etapie życia mogą potrzebować pomocy logoterapeutycznej. Trzeci rozdział pt. Wykorzystanie logoterapii w praktyce – projekt warsztatów dla młodych dorosłych wyjaśnia zagadnienia dotyczące projektowania warsztatów, cyklu Kolba i prezentuje stworzony przeze mnie warsztat. Adresatami części warsztatowej są właśnie młodzi dorośli - osoby w wieku 18-25 lat, którzy trwają niejako w zawieszeniu – nie czują się jeszcze dorosłymi i nie uważają siebie za nastolatków. Logoterapia jest dla nich szczególnie pomocna w związku z zachwianiem ich hierarchii wartości i brakiem umiejętności jasnego wyznaczania celów. Część warsztatowa skupia się na przekazaniu młodym dorosłym metod pozwalających na przepracowanie własnych wartości, celów i lęków związanych z codziennym życiem a przez to odnalezienie jego sensu. Chciałabym działać z wykorzystaniem części rozwiązań zaproponowanych przez Frankla i kontynuatorów oraz propagatorów jego badań. Warsztaty dotyczące sensu życia mają pokazać młodzieży, że nie są sami ze swoimi rozważaniami, że istnieją rozwiązania dla ich problemów oraz przekazać im tak niezbędną w dzisiejszych czasach dawkę pewności siebie i świadomości, że nasze życie dokądś zmierza.

Tematem swojej pracy uczyniłam poradnictwo, które może być skuteczną pomocą w konstruowaniu kariery. Chciałabym ukazać jak doradcy – profesjonaliści, wykorzystują wiedzę dotyczącą rynku pracy i występujących na nim zawodów, w jaki sposób pomagają określić predyspozycje, jak poprzez zajęcia warsztatowe mogą wspierać w podejmowaniu decyzji zawodowych. Zaprojektowałam warsztat dla młodzieży ostatnich klas szkoły podstawowej, który - mam nadzieję - ułatwi wybór drogi edukacyjnej. Ważne jest przedstawienie wizji rynku pracy w obrębie niedalekiej przyszłości, pomoc w odkryciu predyspozycji zawodowych i zainteresowań oraz wspieranie w podejmowaniu trudnej decyzji, jaką jest wybór szkoły średniej, będący bardzo ważnym momentem życia, mającym istotny wpływ na dalsze losy, karierę i rozwój zawodowy. Praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. „Zmieniające się ujęcia kariery” prezentuję definicję podstawowych pojęć z zakresu poradnictwa kariery, jak: kariera, praca, zawód oraz zatrudnienie. W dalszej części pierwszego rozdziału analizuję koncepcje rozwoju kariery, przedstawiam również modele i wzory karier. W drugim rozdziale pt. „Poradnictwo kariery skierowane do młodzieży stojącej przed wyborem szkoły średniej” przedstawiam różne sposoby definiowania pojęcia poradnictwo oraz poradnictwo kariery. Przybliżam formy realizowania poradnictwa kariery jakimi są: poradnictwo indywidualne, grupowe oraz niedawno powstała forma prowadzenia poradnictwa – jaką jest poradnictwo na odległość, prowadzone za pomocą łącza internetowego. Omawiam również metody, za pomocą których można pracować skutecznie z klientem. W ostatniej części przedstawiam instytucje świadczące pomoc z zakresu poradnictwa kariery, które istnieją w Polsce oraz programy kształcenia, obowiązujące w szkole podstawowej (od roku szkolnego 2017/2018 do programu kształcenia ostatnich klas szkoły podstawowej został wprowadzone obowiązkowe zajęcia z zakresu doradztwa zawodowego. Rozdział trzeci mojej pracy licencjackiej pt. „Prezentacja autorskiego warsztatu pt. „Jak skutecznie konstruować karierę” podzielony został na dwie części. Część pierwsza poświęcona została na omówienie podstaw metodyki projektowania warsztatów. Przedstawione zostały pojęcia warsztatu, treningu, szkolenia. Została również opisana rola grupy, trenera, etapy cyklu szkolenia, cykl Kolba oraz metody wykorzystane w warsztacie. Druga część trzeciego rozdziału pracy, zawiera opis założeń i celu mojego warsztatu oraz szczegółowe opisy poszczególnych sesji warsztatu, który opracowałam zgodnie z modelem uczenia się przez doświadczenie Davida Kolba.

W dzisiejszych czasach cenną wartością jest rozwój osobisty. Dzięki temu, że człowiek uczestniczy w procesie samodoskonalenia osiąga w życiu satysfakcję i sukcesy. Co więcej, nadąża za dynamiką zmian na rynku pracy, która coraz bardziej wymaga ciągłego szkolenia i przekwalifikowywania się. Rozwój osobisty daje poczucie atrakcyjności i pewności siebie, a także otwiera nowe możliwości i sprawia, że łatwiej dąży się do wyznaczonych celów. W związku z tym, że ludzie czują potrzebę ciągłego rozwoju, stawia się na usługi szkoleniowe, których oferta z biegiem czasu staje się coraz bogatsza i urozmaicona. Dzięki różnym szkoleniom ich uczestnicy poznają bądź poszerzają rozmaite umiejętności. Zwiększenie istoty szkoleń wymaga dobrego przygotowywania trenerów, którzy będą w sposób efektywny prowadzić dane warsztaty. W związku z dużą konkurencją na rynku oraz zwiększającymi się wymaganiami klientów, trenerzy starają się ze wszystkich sił, by ich szkolenia były ciekawe i oryginalne. Dlatego też muszą posiadać umiejętności elastyczności i kreatywności, które pozwolą im na świadome i twórcze kierowanie grupą szkoleniową oraz indywidualne podejście do grupy. Elastyczność umożliwia dostosowywanie się do pojawiających się w grupie oczekiwań oraz niespodziewanych zdarzeń, kreatywność natomiast pomaga generować nowe pomysły oraz rozwiązywać konflikty pojawiające się w grupie, stworzyć innowacyjne projekty, które mogą pozytywnie zaskoczyć klientów. Dzięki twórczemu myśleniu można wprowadzić grupę w atmosferę pełną skupienia. Co więcej, pozwala ona na stworzenie własnych ćwiczeń które sprawdzą się w projektowaniu sesji szkoleniowych. Przede wszystkim jednak trenerzy muszą posiadać umiejętność autoprezentacji i zachowania się w sytuacji ekspozycji społecznej, co zbliża jego pracę do pracy aktora występującego na scenie. Ten fakt szczególnie mnie zainteresował, dlatego też w mojej pracy koncentruję się na tym, co te dwa zawody łączy i staram się pokazać, jak można wykorzystać techniki aktorskie, by stać się lepszym trenerem. W tym celu zaprojektowałam warsztat dla studentów i absolwentów poradnictwa, którzy jako doradcy, będą – prowadząc poradnictwo grupowe w postaci szkoleń i warsztatów edukacyjnych – wchodzili w rolę trenera. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. Praca trenera- prowadzenie szkoleń zamierzam skupić się na tematyce związanej z prowadzeniem i projektowaniem szkoleń. Przybliżę również sylwetkę trenera opisując jego cechy i umiejętności oraz rolę jaką spełnia w procesie grupowym. W kolejnym rozdziale pt. Trener jako aktor - perspektywa dramaturgiczna przedstawiam terminy związane z aktorem, jego pracą i technikami, którymi się posługuję. Dodatkowo, porównam portret aktora i trenera opisując podobieństwa i różnice między nimi. Wykorzystuję również ujęcie dramaturgiczne, aby z tej perspektywy spojrzeć na świat szkolenia i teatru, wskazując ich elementy łączące. W rozdziale trzecim pt. Skuteczny trener, czyli jak wykorz

Rodzina jest środowiskiem wychowawczym, która ma największy wpływ na rozwój człowieka. System wartości oraz sposób zachowania się dziecka w danej sytuacji zależy przede wszystkim od środowiska, w którym jest wychowywana. Tym środowiskiem jest właśnie rodzina. Ważnymi osobami w rodzinie są rodzice, którzy pełnią funkcję wychowawczą i opiekuńczą względem dzieci. Jednocześnie rodzice dbają o rozwój emocjonalny i fizyczny dziecka. Ważnym zadaniem rodziców jest również nauczenie dzieci wzorców postępowania, a także rozwijanie ich wiedzy na temat otaczającego ich świata. Jednak nadchodzi taki czas, kiedy dzieci dorastają i usamodzielniają się. Podejmują decyzję o wyprowadzeniu się z domu, rozpoczęciu życia na własny rachunek. Dla rodziców jest to bardzo trudny okres w życiu. To doświadczenie wydaje się tak istotne w życiu, że postanowiłam na tym zagadnieniu skupić się w mojej pracy licencjackiej. Jej temat - „Syndrom pustego gniazda a relacje z dorosłymi dziećmi. Projekt warsztatu przygotowującego rodziców do odchodzenia dzieci z domu rodzinnego” – pozwolił mi na zgłębienie tego tematu i zaproponowanie pomocy dla rodziców. Niestety literatura na ten temat jest dość skromna. Nie ma też poradników dla rodziców, które byłyby pomocne w radzeniu sobie w trudnym dla nich okresie, a uważam, że jest to bardzo potrzebne. Rodzice nie mają wystarczających informacji związanych z budowaniem odpowiednich relacji ze swoimi dziećmi. Nie wiedzą, jak zachować się w sytuacji wyprowadzenia dziecka z domu, ponieważ chcą zachować z nimi poprawne stosunki oraz nie zniszczyć łączących ich więzi. Moja praca składa się z części teoretycznej i metodycznej. W pierwszym rozdziale pt. „Dorosłe dziecko w rodzinie” przedstawiam definicje rodziny według różnych autorów, modele rodziny, a także funkcje pełnione przez rodzinę. Opisuję także etapy rozwojowe, przez które przechodzi dziecko w ciągu swojego życia. W drugim rozdziale pt. „ Syndrom pustego gniazda a relacje małżeńskie” skupiam uwagę na przedstawieniu szerokiego pojęcia, jakim jest syndrom pustego gniazda, zmiany, jakie zachodzą pomiędzy małżonkami po opuszczeniu domu rodzinnego przez dorosłe dziecko, a dodatkowo omawiam, jakie wsparcie mogą uzyskać rodzice, którzy przechodzą kryzys spowodowany przez syndrom pustego gniazda. W rozdziale trzecim pt. „Projekt warsztatów : sposoby radzenia sobie ze zmianą spowodowaną syndromem pustego gniazda” przedstawiam podstawy metodyki projektowania działań warsztatowych oraz omawiam zaprojektowany przeze mnie warsztat pt. „ Sposoby radzenia sobie ze zmianą, spowodowaną syndromem pustego gniazda.” Definiuję takie pojęcia, jak: szkolenie, trening, warsztat; opisuję rodzaje szkoleń, a także charakteryzuję koncepcję Davida Kolba, według której projektowałam poszczególne sesję warsztatu oraz opisałam użyte przeze mnie metody nauczania. Głównym celem warsztatu jest zaznajomienie rodziców dorosłych dzieci, czym jest syndrom pustego gniazda oraz w jaki sposób można poradzić sobie ze zmianą

We współczesnym świecie, ludzie w ciągłym pośpiechu, zmęczeni codziennymi obowiązkami, zapominają o rozmawianiu ze sobą, o wyrażaniu troski i empatii. Dorośli nie poświęcają czasu dzieciom, nie słuchają ich, nie prowadzą długich rozmów, a relacje są często powierzchowne, lub – co najgorsze – oparte na ciągłym ocenianiu, złości niechęci i agresji. Istnieje ogromny zbiór literatury, który przybliża zagadnienie komunikacji międzyludzkiej. Jest ona dostępna i rozpowszechniona. Wiele ciekawych artykułów odnośnie powyższego zagadnienia można znaleźć także w Internecie. W bibliotekach i księgarniach półki uginają się od poradników, które uczą umiejętności wyrażania siebie w komunikacji z drugą osobą oraz poprawnego przekazu informacji. Spośród wielu pozycji szczególnie zainteresowała mnie koncepcja Porozumienia Bez Przemocy. Propozycja, której autorem jest Marshall B. Rosenberg, polega na tworzeniu empatycznej wypowiedzi, w której nie przejawia się ani ocena ani agresja, ani osąd. Jest to uzewnętrznienie własnych odczuć, próśb oraz potrzeb w sposób życzliwy wobec drugiego człowieka, a także empatyczne przyjęcie odczuć, próśb oraz potrzeb rozmówcy. Model PBP uczy w jaki sposób poprowadzić rozmowę, aby osoba uczestnicząca w niej czuła się wysłuchana i zrozumiana. Ta metoda ma na celu wydobycie z człowieka głęboko skrytej empatii oraz otwarcia się na innych ludzi za pomocą języka serca, czyli języka żyrafy, polegającym na wypowiedziach bez oceny, osądu i agresji, a unikaniu języka szakala, który polega na ciągłym etykietowaniu, ocenianiu oraz agresji. Wprawdzie głównym bodźcem do jej stworzenia było zjawisko prześladowań ludzi odmiennych ras oraz tworzenie przez ludność wypowiedzi pełnych agresji, osądów, ocen, które codziennie padały z ich ust, ale okazuje się ona przydatna także do budowania pozytywnych relacji między rodzicem a dzieckiem. Dlatego też celem mojej pracy jest opisanie i przedstawienie metody Porozumienia Bez Przemocy oraz próba jej przełożenia na warsztat, który skonstruowałam z myślą o rodzicach, lub przyszłych rodzicach, a także o nauczycielach, wychowawcach, którzy na co dzień pracują z dziećmi. Moja praca opisuje zjawisko interakcji między dorosłym a dzieckiem. Ukazuję szereg barier, które uniemożliwiają skuteczną komunikacje, a także wile sposobów, które wspomagają jej prawidłowy przebieg. Niniejsza praca składa się z trzech rozdziałów. Rozdział I pt. Skuteczna komunikacja między rodzicem i dzieckiem przedstawia sposoby definiowania komunikacji na przestrzeni lat, typy oraz jej funkcje, modele, które ukazują proces komunikacji międzyludzkiej, warunki sprzyjające prawidłowemu porozumiewaniu się, a także bariery uniemożliwiające prawidłowy przebieg komunikacji. W rozdziale II pt. Porozumiewanie Bez Przemocy przedstawiam istotę i autora koncepcji, którą stworzył Marshall B. Rosenberg. Opisuję samą metodę oraz czynniki, które wpłynęły na jej powstanie. Prezentuję model 4 kroków dotyczący prawidłowego przebiegu wypowiedzi, opierającej s

Moja praca jest zgłębieniem tematu skutecznej komunikacji w trakcie procesu rekrutacji. Przedstawiam w niej treści ułatwiajace przygotowanie się do procesu rekrutacji oraz zwracam uwagę na fakt, jak ważnym aspektem w procesie rekrutacji jest poprawne i skuteczne komunikowanie. Szczególną grupą ludzi, którą się zajęłam w tej pracy jest młodzież, a dokładnie uczniowie i absolwenci szkół ponadgimnazjalnych, którzy przygotowuja się do wejścia na rynek pracy. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy rozdział pod tytułem Proces komunikowania prezentuje: sposoby definiowania oraz etymologię terminu komunikowanie. Przedstawia także werbalne i niewerbalne formy komunikowania, funkcje komunikowania, modele komunikacyjne, poziomy komunikowania, a także analizuję w nim warunki skuteczności procesu komunikacji. Drugi rozdział pod tytułem Komunikacja w procesie rekrutacji i selekcji przedstawa treści dotyczące procesu rekrutacji i selekcji kandydatòw na stanowiska pracy. Rozdział ten prezentuje również: definiowanie terminu rekrutacja, rodzaje rekrutacji, definiowanie terminu selekcja, kryteria selekcyjne, ktòre występują w procesie rekrutacji pracownikòw, a także cztery etapy działań rekrutacyjno-selekcyjnych w procesie rekrutacji, znaczenie komunikacji w procesie rekrutacji oraz przedstawia formę realizacji pomocy uczniom szkół w przygotowaniu się do procesu rekrutacji. Trzeci i zarazem ostatni rozdział mojej pracy pod tytułem Projektowanie i prowadzenie pracy z grupą- warsztat dla młodzieży przedstawia takie zagadnienia jak: szkolenie, warsztat, trening, rodzaje szkoleń, trener, koncepcja Davida Kolba oraz metody dydaktyczne, które zostały wykorzystane w zaprojektowanym przeze mnie warsztacie, noszącym tytuł Komunikowanie się w trakcie procesu rekrutacji. Jak przedstawić swoją kandydaturę potencjalnemu pracodawcy, oraz treści pochodzące z tego warsztatu. W rozdziale tym szczegółowo omawiam także warsztat: cele i założenia, adresatów, a także opisuje cztery sesje warsztatu i jego ewaluacje.

Moja praca jest zgłębienie tematu poprawnej i skutecznej komunikacji w związkach intymnych. W szczególności koncentruję się na koncepcji Nonviolent Communication, zwaną także Porozumieniem Bez Przemocy. Opisuję też współczesne związki intymne i ukazuje jak na nie wpływa epoka ponowoczesna, w której żyjemy. Praca ta składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy pt. "Komunikacja oparta na Porozumieniu Bez Przemocy" prezentuje istotę komunikacji oraz koncepcję Marshalla Rosenberga. W tym rozdziale przedstawiam najważniejsze założenia oraz metodę generowania i odbierania komunikatu w sposób empatyczny i nakierowany na potrzeby. Pokazuję możliwości wykorzystania tej metody w różnych związkach, jednak najbardziej skupiam się na związkach intymnych. Drugi rozdział pt. "Skuteczna komunikacja w związkach interpersonalnych" poświęcony jest współczesnym związkom intymnym oraz komunikacji kobiet i mężczyzn. Ukazuje w nim różnice w sposobie komunikowania się tych dwóch płci, przedstawiam bariery komunikacyjne oraz sposoby ich pokonywania. Rozdział trzeci pt. "Podstawy metodyki projektowania i prowadzenia pracy z grupą" omawia, czym jest warsztat, szkolenie i treningi. Wymieniam w nim rozdaje szkoleń, wyjaśniam kim jest trener i jakie powinien mieć predyspozycje oraz przedstawiam model uczenia się opracowany przez Davida Kolba, na podstawie którego zbudowałam swój warsztat. Ostatni rozdział mojej pracy pt. "Warsztat: Partnerstwo przez dialog- jak tworzyć związki interpersonalne oparte na Porozumieniu Bez Przemocy" to prezentacja projektu warsztatu mojego autorstwa, adresowanego do osób będących w związku intymnym i chcących rozwijać swoje umiejętności komunikacji interpersonalnej opierającej się na empatii, miłości i zrozumieniu.

Celem mojej pracy licencjackiej jest zaprezentowanie oraz scharakteryzowanie poradnictwa kariery, które wspiera młode osoby w rozwoju osobistym, jak również pozwala im odnaleźć swoją ścieżkę kariery oraz miejsce na rynku pracy. Podejmowanie decyzji dotyczących ścieżki kariery i życia wymaga wielu ważnych umiejętności, szczególnie w kontekście wymagań współczesnego rynku pracy. Jedną z takich umiejętności, która ma ogromne znaczenie w zaistnieniu na rynku pracy jest sztuka autoprezentacji. Moim zadaniem jest także stworzenie warsztatu, którego głównym zamierzeniem jest zwiększenie pewności siebie przy pomocy odpowiedniej i skutecznej autoprezentacji, podczas ważnego wydarzenia jakim jest rozmowa kwalifikacyjna, która stanowi przepustkę do wejścia na rynek pracy. Moja praca składa się z części teoretycznej i metodycznej. W rozdziale pierwszym pt. Praca, kariera i rynek pracy prezentuję główne zagadnienia dotyczące obszaru jakim jest praca, jej znaczenia w ludzkim życiu oraz rynku pracy i tendencji w nim panujących. Rozdział drugi pt. Poradnictwo kariery – możliwości pomagania w wejściu na rynek pracy poświęcam zagadnieniu jakim jest poradnictwo, poradnictwo kariery oraz formom wspomagania osób potrzebujących. Przedstawiam instytucje pomocy, które ułatwiają efektywniejsze rozpoczęcie kariery zawodowej. W tym rozdziale opisuję także koncepcje rozwoju kariery, które obrazują czynniki, mające wpływ na decyzje podejmowane przez jednostki dotyczące kariery. Rozdział trzeci pt. Warsztat dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych pt. Efektywna autoprezentacja kluczem do sukcesu zawiera podstawy teoretyczne projektowania i prowadzenia szkoleń oraz prezentację autorskiego warsztatu dla uczniów szkół ponadgimnazjalnych. Mam nadzieję, że moja praca, dzięki zaprojektowanemu warsztatowi, ułatwi młodym ludziom podejmowanie decyzji dotyczących wyborów kariery oraz wzmocni ich pewność siebie poprzez rozwijanie kluczowych umiejętności, które są niezbędne na rynku pracy.

Celem mojej pracy licencjackiej jest zaprezentowanie metod, technik i narzędzi, za pomocą których młodzi ludzie mogliby nauczyć się radzić sobie ze stresem. Ze względu na obszerność zagadnienia skupię się na wybranym obszarze, tj. stresie, jaki towarzyszy młodzieży podczas przystępowania do egzaminu dojrzałości. Uważam, że szkoła powinna zapewnić młodym ludziom udział w zajęciach dotyczących metod radzenia sobie ze stresem. Zarówno wiedza teoretyczna, jak i praktyczna zdobyta podczas takich warsztatów, mogłaby ułatwić młodemu pokoleniu nie tylko zapanowanie nad stresem przed egzaminem i w jego trakcie, ale również mogłaby pomóc na dalszych etapach życia, gdy trzeba będzie zmierzyć się z różnymi sytuacjami, w których pojawią się czynniki go wywołujące. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym pt. Stres w świetle literatury naukowej prezentuję sposoby definiowania stresu, rodzaje, przyczyny oraz skutki stanu napięcia. W rozdziale pierwszym przedstawiam także strategie służące radzenia sobie ze stresem, jak i pomoc i poradnictwo dla osób doświadczających stresu. Drugi rozdział pt. Doświadczanie stresu przez uczniów jest poświęcony omówieniem stresu doświadczanego przez uczniów. W tej część także prezentuję strategie radzenie sobie ze stresem wśród uczniów oraz w jaki sposób można im pomóc w zmniejszeniu odczuwanego przez nich stanu napięcia. Ostatni rozdział pt. Projekt warsztatu: Jak radzić sobie ze stresem przed egzaminem dojrzałości? jest poświęcony omówienie podstaw metodyki projektowania działań warsztatowych oraz prezentację autorskiego warsztatu. Mam nadzieję, że moja praca okaże się przydatna i pomocna dla wszystkich osób narażonych na stres, którzy poznając zaproponowane przeze mnie strategie radzenia sobie z nim, będą umieli wykorzystać je w sytuacjach dla nich stresujących.

Bajka jest jednym z pierwszych utworów z jakim mają styczność dzieci w swoim życiu. Jednocześnie to rodzice są często pierwszymi osobami, które zaznajamiają swoje dzieci ze światem bajek, które odgrywają znaczącą role w ich rozwoju. Czytanie dziecku bajek wspiera jego rozwój w wielu aspektach. Wpływa na jego rozwój m.in. psychiczny, emocjonalny, społeczny. Bajka może także pełnić funkcje terapeutyczne, dlatego też niniejsza praca koncentruje się na możliwościach ich wykorzystania w redukowaniu lęku u dzieci. Rodzice mogą tworzyć bajki terapeutyczne dla swoich dzieci, po odpowiednim zaznajomieniu się z zasadami, konstrukcją, schematem tworzenia tego rodzaju bajek. Dlatego też celem mojej pracy jest nie tylko opisanie specyfiki dziecięcych lęków, ale też zaprojektowanie warsztatu dla rodziców, dzięki któremu mogliby nauczyć się wykorzystywania bajki, jako pomocy dla własnych dzieci. Praca składa się trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. Lęk w świetle literatury zostały omówione różne sposoby jego definiowania, przyczyny, objawy i skutki występowania lęku. Rodzaje lęków zostały opisane ze szczególnym uwzględnieniem wieku przedszkolnego i wczesnego wieku szkolnego. W końcowej części tego rozdziału przedstawione zostały konkretne sposoby pomocne w redukcji lęku. W drugim rozdziale pt. Bajkoterapia jako metoda redukcji lęku u dzieci omówione zostało znaczenie bajek w życiu człowieka oraz różne sposoby definiowania bajki i baśni. Również w tym rozdziale została scharakteryzowana bajkoterapia, mechanizmy stosowane w bajkoterapii oraz różne rodzaje bajek terapeutycznych. W podsumowaniu tego rozdziału omówiono konstrukcje bajki terapeutycznej. Trzeci rozdział pt. Bajka terapeutyczna jako skuteczna forma redukowania lęku – warsztat dla rodziców, składa się z części teoretycznej i warsztatowej. Część teoretyczna dotyczy podstaw metodyki projektowania warsztatów. W tej części przedstawione zostały różne sposoby definiowania szkolenia i warsztatów, rodzaje szkoleń oraz zestawienie szkolenia z innymi formami doskonalenia. Następnie zdefiniowano grupę oraz przedstawiono różne role grupowe jakie mogą pełnić jej członkowie. Kolejno omówiono cykl uczenia się według Davida Kolba, style uczenia się oraz metody szkoleniowe. W części warsztatowej powyższego rozdziału omówiono ogólne cele i założenia warsztatu oraz przedstawiono grupę warsztatową. Następnie został przedstawiony projekt warsztatu.

Głównym celem pracy jest ukazanie szerokiego i głębokiego tematu jakim są emocje. Nacisk został położony na wyrażanie ich względem drugiej osoby i zwrócenie uwagi jak ważna jest samoświadomość odczuwanych emocji, tak by potrafić je zakomunikować w sposób zrozumiały. Istotne jest, by przede wszystkim samemu uświadomić sobie co się przeżywa i odczuwa w danej sytuacji. W pracy skupiono się na tym jak powinna być budowana komunikacja między dwojgiem ludzi, którzy znajdują się w bliskiej relacji, tak aby stała się ona skuteczna oraz jakie mogą być napotykane z nią problemy. Praca „Emocje w bliskich związkach interpersonalnych. Projekt warsztatu komunikacyjnego dla par” składa się z trzech rozdziałów. Dwa pierwsze są teoretyczne, w których poruszone są kwestie związane z emocjami oraz komunikacją interpersonalną. Natomiast trzeci rozdział poświęcony jest autorskiemu projektowi warsztatu „Emocje – jak je wyrażać?”. W pierwszym rozdziale zostaje przybliżona definicja emocji, jakie są ich główne funkcje oraz jaką rolę pełnią w codziennym życiu. Zawarte w nim są także podstawowe klasyfikacje oraz skąd biorą się w nas emocje. Ostatni podrozdział poświęcony jest formom oraz sposobom ekspresji emocji. Ta część jest rozdziałem teoretycznym, który służy przede wszystkim zebraniu i przedstawieniu podstawowych zagadnień, niezbędnych do pracy nad komunikowaniem emocji w relacji interpersonalnej. Drugi rozdział został poświęcony skutecznej komunikacji, na początku przedstawiona została jej definicja oraz jakie są warunki tego by mogła być nazwana mianem skutecznej. Kolejno prezentowane są różnice pomiędzy mężczyznami i kobietami w sposobach wyrażania i odbierania emocji od siebie nawzajem. Następnie znajduje się klika propozycji wsparcia dla par w wyrażaniu i komunikowaniu emocji. Do tych propozycji należy terapia komunikacyjna oraz poradnictwo dla par i małżeństw. Każda z nich jest szczegółowo opisana i scharakteryzowana. W ostatnim rozdziale przedstawiony jest autorski projekt warsztatu wraz z metodyką prowadzenia i projektowaniem działań edukacyjnych. W pierwszej części rozdziału zawarte są ogólne zagadnienia między innymi: definicje warsztatu i szkoleń, różnice między nimi, rodzaje szkoleń. Przedstawiono Cykl Kolba, na podstawie, którego stworzono własny warsztat oraz wskazano jakie metody i techniki można w takim warsztacie wykorzystać. Każda z metod i technik, użyte w projekcie zostały bliżej przedstawione i scharakteryzowane. Druga część tego rozdziału to prezentacja autorskiego projektu warsztatu „Emocje – jak je wyrażać?”, jego cele i główne założenia, do kogo jest skierowany wraz z opisem poszczególnych sesji. Praca „Emocje w bliskich związkach interpersonalnych. Projekt warsztatu komunikacyjnego dla par” wzbogacona jest aneksem, w którym ujęto rysunek przykładowych komunikatów niewerbalnych mowy ciała oraz zestawienie podstawowych potrzeb kobiet i mężczyzn w relacjach interpersonalnych.

Temat powołania poruszany w tej pracy jest tematem ważnym. Choć w powszechnej świadomości powołanie odnoszone jest do sfery religijnej lub do wybranych tylko profesji (tzw. „zawodów z powołaniem”), to w literaturze pojawia się także w innych kontekstach i dotyczy po szeroko rozumianego wyboru drogi życia. Moja praca ujmuje powołanie zarówno w wąskim, jak i szerokim kontekście. I choć przede wszystkim skupiam się na poszukiwaniu powołania w wymiarze religijnym i pokazuję jak kierownicy duchowi mogą w tym pomagać, to jednak z drugiej analizuję każdy wybór drogi życiowej i zawodowej jako realizację szerzej rozumianego powołania oraz ukazuję rolę doradców konstruowania życia (czy też doradców zawodowych) w tym procesie. Moim celem było również poszukiwanie podobieństw i różnic między pracą kierowników duchowych a doradców.

Agresja i przemoc wśród dzieci i młodzieży stają się dzisiaj coraz bardziej powszechnymi i niepokojącymi zjawiskami. Media natomiast są wykorzystywane przez młodych ludzi jako kanał, poprzez który mogą wyładowywać swoje frustracje myśląc tym samym, że są anonimowi. Jednak dla mnie bardzo interesujący wydaje się temat cyberprzemocy z punktu widzenia nauczycieli i ich możliwości zwalczania i zapobiegania takim zjawiskom, ponieważ jest to zjawisko coraz bardziej nasilające się w dobie szybko rozwijających się technologii. Interesuje mnie w jaki sposób nauczyciele rozumieją cyberprzemoc, czy orientują się jakie problemy stwarza, czy wiedzą jaka jest skala tego zjawiska, a także jakie realizują programy profilaktyczne dotyczące cyberprzemocy. Podejmując ten temat i realizując swoje badania starałam się zbadać w jaki sposób pedagodzy i nauczyciele pracujący w Zespole Placówek Resocjalizacyjnych postrzegają nowo powstające problemy wychowawcze związane z cyberprzemocą i to w jaki sposób sobie z nimi radzą. Moja praca składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. „Teoretyczny kontekst przemocy w mediach” staram się przybliżyć definicję mediów i ukazuję je jako potencjalny obszar przejawiania się agresji. Prezentuję również takie pojęcia, jak: agresja, przemoc oraz cyberprzemoc jak również omawiam źródła i genezę zachowań agresywnych. Drugi rozdział pt. „Nauczyciele wobec cyberprzemocy” dotyczy cyberprzemocy w środowisku szkolnym. Na podstawie literatury przedmiotu opisuję w nim możliwości oraz ograniczenia szkoły w zakresie działań profilaktycznych oraz w zakresie radzenia sobie ze skutkami cyberprzemocy. Trzeci rozdział jest rozdziałem metodologicznym. Prezentuję w nim własną koncepcję badań, informacje na temat sposobu przeprowadzenia badań, wybranych metod, technik oraz narzędzi. Ostatni rozdział pt „Nauczyciele wobec cyberprzemocy – opracowanie wyników badań własnych” zawiera analizę zgromadzonych w toku badań danych oraz wynikające z tej analizy wnioski.

Praca dotyczy edukacyjnego wymiaru przekazu o szczęściu w tekstach kultury popularnej. Składa się z trzech rozdziałów- pierwszy rozdział podzielony jest na dwie części: jedna z nich koncentruje się na wyjaśnieniu pojęcia "szczęście" oraz przedstawia psychologiczną, religijną, filozoficzną i biologiczną koncepcje szczęścia; druga natomiast- dotyczy kultury popularnej i masowej oraz tekstów kultury. Zawiera również wyjaśnienie tych pojęć oraz zestawienie wad i zalet popkultury. W tej części pracy pojawia się także krótka charakterystyka kultury terapeutycznej i poradnika, jako powszechnie stosowanej formy poradnictwa zapośredniczonego. Drugi rozdział pracy to rozdział metodologiczny. Opisane są w nim jakościowe i ilościowe metody badań, paradygmaty naukowe i zastosowana w badaniach metoda: jakościowa analiza treści. Ostatni rozdział jest analizą przykładowego tekstu kultury- jest to 12 numerów miesięcznika "Charaktery" (rocznik 2016). Analiza poświęcona jest warstwie tekstowej czasopisma, szacie graficznej, a w szczególności edukacyjnemu i doradczemu przekazowi na temat szczęścia w nim zawartemu. Przeprowadzona przeze mnie analiza treści jest próbą rekonstrukcji obrazu szczęścia zawartego w czasopiśmie, czynników je warunkujących oraz kontekstów, w których szczęście jest osadzane.

Praca licencjacka nosi tytuł "Coaching jako metoda rozwijania kompetencji menadżerskich-projekt warsztatów dla doradców personalnych". Coaching traktowany jest jako interaktywny proces rozwoju wykorzystywany wobec pojedynczych jednostek, ale też organizacji w celu polepszenia efektów działania, przyspieszenia tempa rozwoju, jak również osiągania celu. W obrębie nawiązanej współpracy pomiędzy coachem a klientem uzyskuje się oczekiwane rezultaty. Jest to możliwe pod warunkiem efektywnego obopólnego działania ukierunkowanego na ściśle określony cel. Tematem niniejszej pracy jest wykorzystanie metod coachingowych w zarządzaniu czasem – projekt warsztatów dla menedżerów. Decyzję o podjęciu problematyki dotyczącej stosowania coachingu w zarządzaniu czasem podjęłam z dwóch zasadniczych powodów. Pierwszy z nich integralnie wiąże się z potrzebą zaznajomienia się z tym zagadnieniem z racji studiowanego kierunku, a jednocześnie z chęcią poszerzenia wiedzy w tym obszarze w związku ze swoimi planami zawodowymi. Drugi natomiast wynika z tego, iż jest to temat ważny społecznie. Otóż coraz częściej obserwuje się, że jednostki ludzkie mają problem z efektywnym zarządzaniem czasem. Celem pracy jest przeanalizowanie zagadnienia dotyczącego wykorzystania metod coachingowych w zarządzaniu czasem oraz stworzenie projektu warsztatów dla menedżerów.

Posiadanie odpowiedniej motywacji do pracy jest podstawą wysokiej produktywności pracownika. Pracodawcom zależy więc na ciągłym podnoszeniu motywacji, dlatego też coraz więcej swojej uwagi skupiają na technikach motywowania podwładnych. Niniejsza praca dotyczy możliwości wykorzystywania technik motywacyjnych we wspieraniu rozwoju doradców personalnych. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. Dwa z nich mają charakter teoretyczny, trzeci natomiast zawiera wskazania metodyczne i analizę autorskiego projektu warsztatów. W pierwszym rozdziale pt. „Istota i znaczenie motywacji” analizuję podstawowe pojęcia związane z motywacją, wskazuję podstawowe czynniki determinujące motywację, przytaczam wybrane teorie dotyczące zarządzania motywacją pracowników oraz przedstawiam wybrane techniki motywowania personelu w firmie. W drugim rozdziale pt. „Specyfika pracy doradcy personalnego” poruszam zagadnienia związane z specyfiką pracy doradcy personalnego, skupiając się na podobieństwach i różnicach tego zawodu do innych profesji oraz przeanalizuję pojęcie zarządzania karierą w organizacji. W rodziale trzecim pt. „Motywowanie pracowników jako podstawowa dobrego zarządzania – projekt warsztatów dla doradców personalnych” omawiam podstawy metodyki projektowania warsztatu, z uwzględnieniem kolejnych etapów cyklu Kolba a także zaprezentuje autorski projekt warsztatów dla doradców personalnych. Pracę zamyka Aneks, w którym zamieszczam scenariusz działań warsztatowych.

Praca licencjacka pt. Wykorzystanie metod coachingowych w poradnictwie kariery. Projekt warsztatów dla doradców składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. Poradnictwo kariery - istota i znaczenie we współczesnym świecie omawiam szerokorozumiane poradnictwo oraz pojęcia, które są z nim związane. Ze względu na rodzaj przeżywanych problemów w różnych obszarach życia w poradnictwie wyróżnia się: poradnictwo rodzinne i małżeńskie, poradnictwo wychowawcze oraz poradnictwo kariery. Moja praca koncentruje się w szczególności na poradnictwie kariery. Zatem pierwszy rozdział pracy składa się definicji poradnictwa oraz jego rodzajów, ukazane zostały różnice ewolucyjne pomiędzy poradnictwem zawodowym a poradnictwem kariery. Pierwszy rozdział zawiera również wybrane koncepcje wyboru zawodu i rozwoju zawodowego, rozpoczynając od torii cechy i czynnika Parsonsa, aż po współczesne teorie. Przedstawiłam również metody, techniki oraz narzędzia stosowane w poradnictwie, a także opisałam instytucjonalne formy poradnictwa, w których uzyskamy porady od doradców. Odpowiedziałam na pytanie kim jest doradca zawodowym, przedstawiłam modele doradców oraz ukazałam ich zadania. Rozdział II pt. Możliwości wykorzystania metod coachingowych w poradnictwie kariery zawiera opis definicji coachingu oraz jego rodzaje, a także zasady. W tej części przedstawiam sylwetkę coacha jego zadania, a także metody, techniki i narzędzia jakimi posługuje się w swojej pracy. Na końcu tego rozdziału przedstawiłam tabelkę, w której porównałam ze sobą poradnictwo kariery oraz coaching kariery w celu znalezienia elementów podobnych oraz rozgraniczenia różnic. W ostatnim rozdziale pt. Wykorzystanie metod coachingu w poradnictwie kariery – autorski projekt warsztatów dla doradców prezentuję swój autorski warsztat. Warsztat poprzedzają pierwsza część tego rozdziału, czyli podstawy metodyki projektowania szkoleń. W tej części zdefiniowałam pojęcia takie jak warsztat, szkolenie oraz trening. Wymieniłam rodzaje szkoleń, przedstawiłam zastosowanie cyklu Kolba w projektowaniu warsztatów. Opisałam, czym jest grupa oraz jaka jest jej dynamika, a także przedstawiłam metody, które wykorzystałam w swoim autorskim warsztacie. Warsztat przygotowałam dla szkolnych doradców zawodowych, którzy pracują z uczniami szkół średnich. Głównym jego celem jest wzrost kompetencji doradców zawodowych w zakresie wykorzystania metod coachingowych. Po szkoleniu uczestnicy będą znali definicję coachingu oraz wybrane narzędzia coachingowe. Nabędą umiejętność odróżniania poradnictwa kariery od coachingu kariery, a także nauczą się wykorzystywać w swojej pracy m.in. model GROW, technikę mind mapping oraz narzędzia koło życia, mapę celów i marzeń, a także analizę SWOT. Dzięki uczestnictwu w warsztatach doradcy przedstawią swój stosunek do użyteczności narzędzi coachingowych oraz przedstawią swoją postawę względem tego, czy coaching jest procesem wspierania w osiągnięciu celu. Główną korzyścią po ukończe

Moja praca składa się z trzech rozdziałów i dotyczy wartości etycznych, jakie powinny obowiązywać w pracy doradczej. W rozdziale pierwszym pt „Etyka - jej aksjologiczny i deontologiczny wymiar” omawiam działy, z których zbudowana jest etyka jako nauka. Następnie przechodzę do jej wymiaru aksjologicznego – wartości i ich klasyfikacji, rodzajów, funkcji, a także hierarchii. Zestawiam ze sobą kilka różnych systemów wartości. Pochylam się także nad zagadnieniem społecznego funkcjonowania wartości współcześnie. Z racji studiowania kierunku pedagogicznego i mojego zainteresowania pojęciem wychowania, zdecydowałam się na omówienie zagadnienia wychowania do wartości. W rozdziale drugim pod tytułem „Doradca-jego zadania i powinności” prezentuję kwestie związane z poradnictwem – sposoby jego definiowania, koncepcje, komponenty sytuacji poradniczej i jej rodzaje. Poświęcam tu wiele uwagi roli doradcy – głównie jego cechom i specyfice pracy. Pochylam się także nad rolą klienta i problemu w procesie poradniczym. Ostatnim punktem tego rozdziału są kodeksy etyczne w pracy doradcy. Zestawiam ze sobą kilka kodeksów, które analizuje i subiektywnie oceniam. Rozdział trzeci zatytułowany jest „Wartości etyczne w pracy doradcy – projekt warsztatu dla studentów III roku studiów licencjackich”. Omawiam w nim przede wszystkim podstawy metodyki projektowania warsztatów. Znajduje się w nim opis różnych form doskonalenia – szkoleń, warsztatów i treningów. Omawiam kwestie uczenia się osób dorosłych – cykl Davida Kolba, a także metody dydaktyczne stosowane w szkoleniach. Następnie prezentuję mój autorski projekt warsztatu. Krótko opisuje jego cele, grupę, dla której został stworzony i zastosowane w nim metody dydaktyczne. Pracę zamyka aneks, w którym znajduje się szczegółowy konspekt warsztatów zatytułowanych „Wartości etyczne w pracy doradcy”.

Problem wypalenia zawodowego dotyka bardzo dużą liczbę nauczycieli, ponieważ należą oni do grupy zawodów społecznych, od których wymaga się zaangażowania emocjonalnego. Na rynku wydawniczym można odnaleźć wiele książek na temat wypalenia zawodowego u nauczycieli, brakuje jednak opracowań mówiących co zrobić by wzmacniać nauczyciela tak, aby jego ścieżka kształcenia i ta zawodowa przebiegały prawidłowo. Nauczycieli jako grupę zawodową, analizuję się w kategoriach zawodu danego i zadanego. Kwestia zawodu danego opiera się na powszechnym przekonaniu, że nauczyciel powinien cechować się odpowiednimi predyspozycjami, co wiąże się z różnorodnymi obciążeniami, takimi jak: presja społeczna, spełnianie oczekiwań, przekonanie o misji, które w niekontrolowany sposób mogą przyczynić się do pogorszenia kondycji psychomotorycznej nauczyciela. Uważam, że jest to jeden z najistotniejszych zawodów w społeczeństwie, obciążany dużą presją społeczną, i pozostawiony „sam sobie”. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym z nich pt. „Wypalenie zawodowe - charakterystyka zjawiska” prezentuję różnorodne sposoby definiowania i pojmowania wypalenia zawodowego. Przedstawiam również objawy (fizyczne, psychiczne, zawodowe, interpersonalne), pojęcia mu pokrewne takie jak: zmęczenie, stres, długoterminowe obciążenie. Opisuję jakie są przyczyny wypalenia zawodowego i ich klasyfikacje. Ostatnia część rozdziału poświęcona jest przeciwdziałaniu oraz pomocy w przypadku wypalenia zawodowego. Rozdział drugi to „Pomoc i wsparcie dla nauczycieli w sytuacji wypalenie zawodowego”, w którym przedstawiam specyfikę pracy nauczyciela oraz pełnionych przez niego ról. W pracy omawiam pozycję społeczną nauczyciela oraz wyzwania, zadania i funkcje formalnie i społecznie wymagane. Zwrócę również uwagę, na to co między innymi jest dla mnie ważne w tej pracy, czyli przygotowanie do zawodu nauczyciela oraz jego ścieżka kariery. Na koniec zwracam uwagę na wypalenie zawodowe wśród nauczycieli. Ta część poświęcona jest czynnikom i objawom wypalenia zawodowego oraz roli pomocy i poradnictwa w przeciwdziałaniu temu syndromowi. W ostatnim rozdziale pt. „Sposoby przeciwdziałania wypaleniu zawodowemu – projekt warsztatu dla nauczycieli” prezentuję zaprojektowany warsztat, stworzony na potrzeby nauczycieli, a jego celem jest nabycie umiejętności zapobiegania wypaleniu zawodowemu przez nauczycieli.

Praca licencjacka pt. „Możliwości i ograniczenia poradnictwa wirtualnego – projekt warsztatu dla przyszłych doradców” porusza temat szeroko rozumianego poradnictwa wirtualnego. Zważając na postęp technologiczny i dynamicznie rozwijający się Internet, można zauważyć, że wirtualny świat zaczyna wypierać rzeczywistość. Internet to pewnego rodzaju przestrzeń, w której poruszają się miliony ludzi, a każdy z nich w innym, konkretnym dla siebie celu. Poradnictwo online cały czas dąży do jeszcze większego rozwoju i staje się coraz bardziej popularne. Celem niniejszej pracy licencjackiej jest ukazanie możliwości i ograniczeń poradnictwa wirtualnego. Ma ona zachęcić do korzystania z tej formy udzielania pomocy i pokazać, iż jest to przyszłością w dziedzinie poradnictwa. Zadaniem pracy jest również ukazanie różnić i podobieństw pomiędzy poradnictwem a wirtualną pomocą. Praca ma określoną strukturę, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów teoretycznych, zakończenia, bibliografii oraz aneksu, zawierającego projekt autorskiego warsztatu. W I rozdziale zostały przedstawione definicje poradnictwa, różne jego koncepcje oraz metody. W dalszej części tego rozdziału opisane są obszary działania poradnictwa, jak również modele działalności doradców. W rozdziale II pochylam się natomiast nad nowym zjawiskiem, jakim jest poradnictwo wirtualne. Jest to temat przewodni mojej pracy, dlatego skupiłam się na definicjach, które przedstawiają różni autorzy, nad formami e-pomocy oraz nad cechami doradcy wirtualnego. Bardzo istotny w tym rozdziale jest również opis możliwości i ograniczeń pomocy online. Wszystko po to, aby pokazać korzyści, jakie może nieść pomoc wirtualna i w jakim stopniu może ułatwić życie, jednocześnie nie zapominając o pewnych ograniczeniach i zagrożeniach, które można napotkać w Internetowym świecie. Rozdział III pt. „Poradnictwo wirtualne – przyszłość XXI wieku – projekt autorskiego warsztatu dla przyszłych doradców” omawiam metodykę projektowania warsztatu, a w szczególności - definicje działań szkoleniowych, rodzaje szkoleń, możliwości wykorzystania cyklu D. Kolba w projektowaniu warsztatów oraz metody wykorzystane w moim projekcie. Wreszcie prezentuję autorski projekt warsztatów, adresowanych do przyszłych doradców, czyli studentów poradnictwa i pomocy psychopedagogicznej. Opisuję każdą z poszczególnych sesji, charakteryzuję adresatów, wskazuję cele i korzyści, jakie może przynieść uczestnictwo w warsztacie.

W mojej pracy poruszyłam zagadnienie dialogu, a zwłaszcza dialogu motywującego jako jego odmiany oraz pracy zawodowej pedagoga szkolnego. Uważam, że zarówno literatura, jak i inne źródła naukowe nie poruszają w sposób wyczerpujący kwestii dialogu z uczniem, a przecież najpowszechniejszą formą pomocy ze względu na jej uniwersalność jest właśnie rozmowa. Celem mojej pracy jest ukazanie dialogu motywującego, jako możliwości pomocy uczniom przez pedagogów szkolnych. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy nosi tytuł: „Dialog motywujący i możliwości jego wykorzystania”. Opisuję w nim: źródła dialogu, pochodzenie wyrazu dialog oraz jego definicję, a także dialog edukacyjny i jego odmiany. W dalszej części pierwszego rozdziału skupiam się na scharakteryzowaniu dialogu motywującego, począwszy od jego genezy, poprzez definicje, założenia i opis tego rodzaju dialogu, jako metody. Następnie wymieniam zasadnicze umiejętności, które powinna posiąść osoba posługująca się dialogiem motywującym oraz rozważam kwestie zastosowania dialogu motywującego w codziennej praktyce. W drugim rozdziale, noszącym tytuł: „Specyfika pracy pedagoga szkolnego” przywołuję sposoby definiowania pedagoga szkolnego, omawiam przygotowanie do pełnienia tego zawodu, a także prezentuję zadania pedagoga szkolnego precyzowane na przestrzeni lat. Dalszą część rozdziału poświęcam na charakterystykę sylwetki pedagoga szkolnego. W jej opisie przedstawiam osobowość, kompetencje, a także zasoby osobiste, którymi powinien się wyróżniać pedagog szkolny. Rozdział trzeci zatytułowany jest: „Możliwości stosowania dialogu motywującego w praktyce zawodowej pedagoga szkolnego”. W pierwszej części tego rozdziału przedstawiam metodykę projektowania szkoleń, w ramach której rozróżniam takie pojęcia jak: szkolenie, warsztat i trening, a także opisuję rodzaje szkoleń. Następnie poruszam zagadnienie uczenia się osób dorosłych, czyli cykl Davida Kolba oraz poznane przeze mnie metody dydaktyczne. W drugiej części tego rozdziału przedstawiam mój autorski warsztat, noszący tytuł: „Dialog motywujący w pracy pedagoga szkolnego”. Opisuję jego cele i założenia oraz grupę odbiorców, do której jest kierowany. W ostatnim punkcie charakteryzuję jego poszczególne części. Na końcu mojej pracy zamieszczam Aneks, w którym znajduje się konspekt autorskiego warsztatu.

Praca jest poświęcona tematowi wypalenia zawodowego. Wypalenie to przeważnie dotyka osoby pracujące w zawodach związanych z pomaganiem innym. Dotyczy to też doradców, ponieważ są oni obciążani problemami z którymi przychodzi do nich klient. Są oni także emocjonalnie zaangażowani w niesienie pomocy, dlatego by nie ulegli wypaleniu ważne jest, aby posiadali prawidłowe przygotowanie do pracy. Doradca, który nie jest w stanie sam sobie pomóc, nie będzie mógł udzielić pomocy innym osobom. W pracy skupiam się zatem na strategiach, jakie wiążą się z radzeniem sobie z wypaleniem. Praca składa się z trzech rozdziałów. Pierwszy pt. "Wypalenie zawodowe w literaturze" porusza znajdujące się w literaturze naukowej definicje wypalenia, etapy z jakich się składa oraz jakie skutki może wywoływać. Poruszane są także tematy objawów wypalenia oraz pomocy z wypaleniem dostępnej w organizacji i indywidualnie. Pomoc tę poszerzam dodatkowo o profilaktykę i terapie związane z problematyką wypalenia. Drugi rozdział pt. "Wypalenie zawodowe w pracy doradcy" odnosi się do wypalenia związanego z doradcą. W rozdziale przedstawione jest pojęcie poradnictwa opisywanego na podstawie literatury naukowej. Opisane są także koncepcje poradnictwa, głównie w oparciu o opisy Alicji Kargulowej. Omawiam też specyfikę pracy doradcy, w tym: modele działań opracowane przez Bożenę Wojtasik, rozterki i niepewności mogące się przytrafić doradcy w trakcie jego pracy oraz w sytuacjach trudnych w trakcie udzielania pomocy. Opisuję również przyczyny wypalenia zawodowego w zawodzie doradcy. Poruszam również temat objawów i skutków, które mogą być powiązane z wypaleniem. Ostatnim elementem poruszonym w tym rozdziale jest pomoc dla doradców w sytuacji wypalenia. Odnoszę się do tematów następujących: przygotowanie do pracy, kwestia superwizji, a także terapia dla doradców. Ów temat terapii w związku z wypalaniem opisuję za Anną Seredyńską oraz przedstawiam warsztat jako jedną z form pomocy. Ostatni rozdział pt. "Autorski projekt warsztatu <>” pracy poświęcam opisowi swojego warsztatu oraz metodologii związanej ze szkoleniem. Rozpoczynam od zdefiniowania na podstawie literatury takich pojęć jak: szkolenie, warsztat oraz trening. Opisuję także rodzaje szkoleń (szkolenie otwarte, szkolenie zamknięte, szkolenie w ramach projektów społecznych). Odnoszę się także do cyklu Davida Kolba, ponieważ wykorzystuję go w swoim warsztacie. Opisuję metody, jakie wykorzystuję w swoim warsztacie oraz ich podział w literaturze. Przedstawiam założenia warsztatu, jego cele ogólne, adresatów oraz opis sesji warsztatu. Do pracy załączony jest aneks – mój autorski projekt warsztatu o temacie: "Przeciwdziałanie wypaleniu zawodowemu doradców", przeznaczony dla przyszłych doradców.

Celem mojej pracy jest analiza problemu dyskryminacji oraz roli poradnictwa w sytuacji dyskryminacji na rynku pracy. Zaprojektowany warsztat chciałam skierować do kobiet, których problem dyskryminacji również dotyka i pokazać im w jaki sposób można przeciwdziałać dyskryminacji. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W pierwszym rozdziale pt. Modele kobiecości i zadania kobiet w życiu codziennym, poruszam temat sposobu definiowania różnych zadań , modeli i wzorów kobiecości . W rozdziale drugim pt. Przeciwdziałanie dyskryminacji na rynku pracy poruszam temat przeciwdziałania dyskryminacji kobiet. Przedstawiam rys historyczny, definicje, oraz rodzaje dyskryminacji jak i sposoby jej przeciwdziałania. Jak na przestrzeni czasu zmieniała się sytuacja na rynku pracy co się polepszyło w stosunku do kobiet a co pogorszyło. Poruszam również definicje dyskryminacji, jej skutki. Tego jak jest rozumiana w poszczególnych kręgach jak rozumieją ją rożni autorzy i jak się do niej odnoszą. Oraz przedstawiam rolę poradnictwa w przeciwdziałaniu dyskryminacji kobiet na rynku pracy. Trzeci rozdział pt. Jak przeciwdziałać dyskryminacji – projekt warsztatu dla kobiet zawiera zagadnienia związane z metodyka projektowania działań warsztatowych oraz prezentację autorskiego projektu działań. W Aneksie natomiast załączam szczegółowy scenariusz warsztatu.