Temat mojej pracy licencjackiej to ,,Sposoby radzenia sobie ze stresem towarzyszącym wystąpieniom publicznym – projekt warsztatu edukacyjnego dla tancerzy tańca towarzyskiego’’. W niniejszej pracy łączę wiedzę zdobytą podczas studiów z wiedzą na temat specyfiki tańca towarzyskiego oraz potrzeb i możliwości tancerzy. Celem ogólnym mojej pracy jest wskazanie zarówno sposobów radzenia sobie ze stresem, jak i opisanie sposobów pomocy dla tancerzy. Jest to istotne zagadnienie, gdyż z moich doświadczeń jako tancerki wynika, że część tancerzy nie wypracowała własnych strategii radzenia sobie ze stresem, a niektórzy stosują niewłaściwe i nieskuteczne sposoby. Z tego względu stworzyłam propozycję działań warsztatowych ukierunkowanych na kształtowanie kompetencji radzenia sobie ze stresem. Są to niezwykle ważne kompetencje, ponieważ stres może mieć duży wpływ nie tylko na jakość tańca i osiągane wyniki, ale również na stan zdrowia tancerzy. Moja praca składa się z trzech rozdziałów. W rozdziale pierwszym zatytułowanym ,,Stres i sposoby radzenia sobie ze stresem’’ omawiam różne sposoby rozumienia stresu w literaturze. Analizuję także wzorce reakcji na stres w wybranych koncepcjach naukowych. Koncentruję się również na rodzajach stresu oraz pozytywnych i negatywnych skutkach jakie może wywołać zarówno w sferze psychicznej, fizycznej, jak i społecznej. Na koniec tej części omawiam wybrane sposoby i strategie radzenia sobie ze stresem. Drugi rozdział nosi tytuł ,,Poradnictwo dla tancerzy jako wsparcie w radzeniu sobie ze stresem’’. Analizuję w nim taniec z różnych perspektyw – jako sport, formę sztuki i wystąpienie publiczne. Omawiam również źródła tremy i stresu w wystąpieniach publicznych oraz ich objawy. Następnie opisuje style i sposoby radzenia sobie ze stresem towarzyszącym wystąpieniom publicznym. Ponadto zwracam także uwagę zarówno na czynniki stresogenne w tańcu, jak i korzyści wynikające z tańca. Natomiast pod koniec rozdziału na podstawie refleksyjnej analizy zarówno własnych doświadczeń jako tancerki, jak i literatury przedmiotu omawiam najbardziej adekwatne moim zdaniem sposoby pomocy dla tancerzy w radzeniu sobie ze stres. Ostatni rozdział pt. ,,Jak skutecznie radzić sobie ze stresem na scenie – projekt warsztatów dla tancerzy tańca towarzyskiego’’ jest poświęcony metodyce projektowania działań warsztatowych i analizie mojego autorskiego warsztatu. Omawiam w nim istotę warsztatu, rodzaje szkoleń, cykl uczenia się, style pracy trenera oraz metody wykorzystane w projekcie. Ponadto charakteryzuje również grupę szkoleniową oraz poszczególne sesje warsztatowe. Pracę zamyka Aneks, w którym zamieszczam szczegółowy scenariusz autorskiego projektu warsztatów, który skierowany jest do tancerzy tańca towarzyskiego. Warsztat jest stworzony w oparciu o cykl uczenia się poprzez doświadczenie Davida Kolba.

W literaturze przedmiotu podkreśla się znaczącą rolę relacji rówieśniczych dla społecznego i emocjonalnego rozwoju dziecka ze spektrum autyzmu, zaś polskie przepisy regulują dostępność placówek przedszkolnych, z podkreślaniem konieczności dostosowania ich funkcjonowania do specyfiki potrzeb tej grupy dzieci. Pierwszy jej rozdział poświęciłam literaturze dotyczącej spektrum autyzmu. Opisując funkcjonowanie dziecka ze spektrum autyzmu przywołałam w odwołaniu do literatury przedmiotu kilka przykładów terapii przynoszących określone efekty. W drugim rozdziale zwróciłam uwagę na specyfikę edukacji przedszkolnej dziecka ze spektrum autyzmu, z podkreśleniem roli nauczyciela - wychowawcy w podejmowanych przez niego działaniach. Przywołałam przepisy funkcjonujące w prawie polskim wskazujące na możliwości uczestniczenia dziecka o specjalnych potrzebach edukacyjnych w instytucjach opieki przedszkolnej. Założenia metodologiczne przygotowywanych badań przedstawiłam w trzecim rozdziale. Wskazałam w nim charakter badań, sformułowałam problem badawczy.W rozdziale czwartym zaprezentowałam wyniki swoich badań oraz ich analizę. Ostatnią częścią pracy jest zakończenie zawierające próbę odpowiedzi na postawione w rozdziale metodologicznym pytanie problemowe oraz osobiste przemyślenia i wnioski końcowe. Całość zamyka bibliografia oraz aneks zawierający wzór narzędzia badawczego.

Niniejsz praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy z nich oparty jest głównie o literaturę przedmiotu. Opisane jest w nim społeczeństwo zróżnicowane kulturowo, jego formy i czynniki przyczyniające się do jego powstania. Ukazane w tym rozdziale migracje przyczyniły się głownie do zróżnicowania opisywanej w badaniach społeczności. Na koniec, społeczność lokalna imigrantów została przedstawiona jako zbiorowość, którą łączy terytorium, interakcje społeczne i więzi. W tej części poruszyłam także problem tożsamości, z którym boryka się niejedna jednostka zastanawiająca się nad swoim pochodzeniem. Następny rozdział poświęciłam na zagadnienia opisujące kulturę. Na samym początku skupiłam się na wyjaśnieniu samego pojęcia jakim jest kultura. Przybliżyłam ją w kontekście budowania tożsamości jednostki. Człowiek poszukujący swoich korzeni przede wszystkim skupia się na tradycji, obyczajach, które są wyróżnikiem danej grupy. Opisana kultura ludowa przybliżyła tradycje związane z zespołami, a także imprezy mające na celu integrację ludności społczności zróżnicowanej kulturowo. Przedstawione w tej części pracy animacje, które mają na celu zaktywizować jednostkę, a także organizacje, wspomagają proces łączenia się społeczeństwa, budowania relacji pomiędzy ludźmi. W trzecim rozdziale przedstawione zostały metodologiczne podstawy moich badań. Na początku opisany został problem jak i cele badawcze. Następnie wyjaśnione przeze mnie zostały narzędzia jak i techniki badawcze. Na końcu tego rozdziału skupiłam się na opisaniu doboru próby. W niniejszej pracy ostatni rozdział przedstawia wyniki moich badań. Analizując wszelakie dokumenty związane z zespołem i jego działanością, uzyskałam wiele informacji, które stanowią podstawę analizy materiału empirycznego. Zespół folklorystyczny „Gościszowianki“ ukazany został przeze mnie jako animator, mający na celu integrację społeczności lokalnej gminy Nowogrodziec. Grupa ta prezentuje wiele elementów kultury, które zachowały się w przekazie międzypokoleniowym. Tradycje (pieśni, rękodzielnictwo kulinaria) sprzyjajają integracji społeczności poprzez organizowane przez zespół warszaty, imprezy kulturalne. Prezentowane przez zespół tradycje i obyczaje zawierające unikalne walory, łącząc społeczność, mają szansę przetrwać jeszcze przez długie lata, a zespoły ludowe jako nośnik kultury ludowej, przyczyniają się do jej odrodzenia i kultywowania.

W pierwszej części pracy skupiono się na roli i społecznej funkcji edukacji ukazując jej znaczenie od starożytności do czasów współczesnych. Edukacja, różnie definiowana przez wielu autorów, stanowi podstawę nie tylko rozwoju osobistego. Służy rozwijaniu społeczeństw, podnoszeniu świadomości obywatela i wpływa na sytuację gospodarczą kraju. Jednak problem nierówności w dostępie do edukacji jest nadal powszechny a skala tego problemu, jak wskazuje literatura tego rozdziału jest wciąż duża. Przedstawiono także przyczyny ograniczeń w dostępie do edukacji skupiając się m.in. na czynnikach społeczno – ekonomicznych, biologiczno – psychologicznych oraz pedagogicznych. W drugiej części pracy ukazano środowiskowe uwarunkowania funkcjonowania człowieka w różnych obszarach jego życia, pokazując jak wiejskość i miejskość determinuje warunki życia ich mieszkańców. W dalszym etapie, analizując specyfikę środowiska wiejskiego przedstawiono jak wpływa ono na wybory ścieżek kształcenia i osiągane wyniki w nauce oraz aspiracje edukacyjne mieszkańców wsi. W trzeciej, metodologicznej części pracy określono przedmiot oraz cel badań i sformułowano problem badawczy, który przyjął formę pytania dopełnienia, w związku z potrzebą ukazania szerszego kontekstu analizowanego problemu. Przyjętym więc paradygmatem metodologicznym jest triangulacja badań. W kolejnym etapie sformułowano hipotezę roboczą, której założenia zweryfikowane zostaną w rozdziale empirycznym przy wykorzystaniu metody sondażu diagnostycznego. Przynależną techniką jest tu wywiad a narzędziem jest kwestionariusz wywiadu, który został wykorzystany podczas bezpośrednich spotkań z młodymi dorosłymi mieszkańcami wsi Szklary Górne. Czwarty, ostatni rozdział pracy zawiera wyniki badań – analizę wywiadów z 34 respondentami, mieszkańcami małej wsi, którzy ukończyli edukację podstawową w miejscu zamieszkania a kontynuowali ją w pobliskim mieście. Całość pracy zamyka podsumowanie oraz weryfikacja postawionej hipotezy roboczej. Wszystkie wnioski sformułowane zostały w oparciu o badania własne. Praca zawiera także wykaz literatury, netografię, wykaz ustaw i aktów prawnych na które powoływano się w części teoretycznej oraz przy prezentacji badań. Załączono również spis tabel, wykresów oraz kwestionariusz wywiadu.

Praca magisterska dotyczy uspołecznienia dziecka w środowisku przedszkolnym. Niniejsza tematyka została podjęta w celu zgłębienia wiedzy odnośnie procesu uspołeczniania dziecka w środowisku przedszkolnym i zwróceniem uwagi na działania podejmowane w celu kształtowania postaw społecznych wśród dzieci. W ramach pracy magisterskiej przeprowadziłam badania, których celem było uzyskanie odpowiedzi na postawione pytanie problemowe, które brzmiało następująco: W oparciu o jakie programy wychowawczo-edukacyjne oraz działania aktywizujące podejmowane przez nauczyciela, kształtowane są w przedszkolu postawy dziecka wobec otaczającego go świata? Do przeprowadzenia badań wykorzystałam metodę analizy dokumentów oraz wywiad. Rozważania na ten temat umożliwiły mi zrozumieć problematykę moich badań.

Praca napisana została na temat kształtowania wrażliwości estetycznej u dzieci w wieku przedszkolnym.Na wstępie opisane zostały pojęcia estetyki zaczerpniętej z działu filozofii i kultury. Aby można było ukazać ,jak istotne jest środowisko rodzinne i uczestnictwo w grupie rówieśniczej dzieci gdzie uczą się podstawowych norm , zasad i wartości.Następnie opisane zostały poznawcze możliwości dziecka , oraz w jaki sposób można wprowadzić dziecko w zabawy związane z upodobaniami estetycznymi.W pracy podkreślone zostały wrodzone zdolności dziecka do bujnej wyobraźni .W niniejszej pracy zostały przedstawione zajęcia przeprowadzone na potrzebę kształtowania wrażliwości estetycznej u dzieci w wieku przedszkolnym. Przez wprowadzane wartości moralnych , oraz formy i techniki plastyczne, artystyczne.W pracy ukazane zostało kiedy rozpoczyna się kształtowanie wrażliwości estetycznej u dzieci , oraz jak bardzo jest istotne w kształtowaniu osobowości. Wychowanie estetyczne rozpoczyna się w domu, atmosferze rodzinnej, przez naukę wartości moralnych. Pokazywanie dziecku co jest dobre , a co złe uczy dziecko norm i zasad panujących w danej kulturze. Podkreślając estetykę która ściśle wiąże się zarówno z wartościami moralnymi jak i z twórczością dziecka. Ukazując, że w trakcie przeżyć estetycznych są w stanie stworzyć własne sądy wartościujące , oraz oceny. Przekazywane wartości i normy od starszego pokolenia kształtują rozwój człowieka. Podczas interakcji z drugim człowiekiem dziecko uczy się właściwych zachowań , dlatego dostrzeganie pozytywnych cech i rozwijanie własnych zdolności, są przydatne w dalszym procesie socjalizacji i edukacji.Posiada jednakże gotowość swojej otwartości oraz chęć do wyrażania swoich myśli i odczuć. Przedstawione zostały cechy dzieci odpowiednie dla ich wieku, oraz podkreślona ekspresja i ich wyobraźnia która nie zna granic. W poniższej pracy podkreślone jest istotne wspieranie naturalnych cech dziecka przez wychowanie estetyczne ucząc dziecko myślenia kreatywnego.

Przedstawiona praca magisterska podejmuje problematykę pracy wolontariusza w rodzinach zastępczych zamieszkujących tereny wiejskie Powiatu Wrocławskiego. W niniejszej rozprawie przedstawiłem zarys funkcjonowania rodzin zastępczych, jako formy rodzinnej pieczy zastępczej. Działania podejmowane w tym zakresie mają na celu poprawienie sytuacji rodzinnej i rozwiązanie kryzysu, aby dobro dzieci w niej przebywającej nie było zagrożone. W badaniach zwróciłem uwagę na przyczyny umieszczenia dzieci w pieczy zastępczej, jak również trudności opiekuńczo-wychowawcze w nich występujące. Kwerenda zagadnienia wymagała od badacza analizy rodzajów i form wsparcia opiekunów zastępczych. Za cel niniejszych badań przyjąłem trudności, z jakimi zmagają się rodziny zastępcze oraz możliwości udzielenia im wsparcia poprzez pracę wolontariuszy. W konsekwencji przedmiotem badań stała się analiza problemów i trudności, z jakimi zmagają się na co dzień opiekunowie i dzieci w rodzinach zastępczych, a w dalszej kolejności wskazanie form wsparcia, jakiego oczekują opiekunowie zastępczy oraz dzieci od potencjalnych wolontariuszy. Postawiony w niniejszej pracy główny problem badawczy dotyczy określenia możliwości pomocy wolontariuszy w rodzinach zastępczych zamieszkujących tereny wiejskie Powiatu Wrocławskiego. W celu pozyskania materiału badawczego wykorzystałem metodę indywidualnego przypadku stosując techniki obserwacji i wywiadu. Na potrzeby niniejszych badań z pośród rodzin zastępczych wybrano pięć, sprawujących opiekę nad sześciorgiem małoletnich. Wszystkie rodziny zastępcze objęte badaniem zamieszkują tereny wiejskie Powiatu Wrocławskiego. W okresie prowadzonych badań analizie poddano rodzaje wsparcia, jakiego mogą świadczyć wolontariusze w pracy na rzecz dzieci umieszczonych w rodzinnych formach pieczy zastępczej. Udzielana pomoc odbywa się w zakresie edukacji, czasu wolnego, wsparcia emocjonalnego, zdrowia, usamodzielnienia oraz indywidualnych potrzeb dziecka. Celem podejmowanych działań jest możliwie szybkie wzmocnienie dziecka w procesie korekcyjno-kompensacyjnym.

Problemem, rozpatrywanym w pracy były zabawy tematyczne,jako obraz społecznych doświadczeń dzieci. Punktem moich zainteresowań było to, czy wciąż zmieniająca się rzeczywistość ma wpływ na to, jak podejmują oni ten rodzaj aktywności. W wieku przedszkolnym, zabawa jest niezwykle ważną działalnością dziecka. Przede wszystkim uczy, ale i pozwala oderwać się od rzeczywistości, przenieść niekiedy w zupełnie inny, wymyślony przez niego świat. Zabawy tematyczne, jako jeden z rodzajów zabaw, w szczególności wpływają na wszechstronny rozwój dziecka. Uczą ich dostosowania się do panujących stosunków międzyludzkich, a co ważniejsze do podjęcia przyszłych ról społecznych. Rozwijają w nich również niezwykle ważne cechy charakteru takie jak: cierpliwość, otwartość, kreatywność oraz wytrwałość. Dzieci w zabawach tematycznych odtwarzają sytuacje z życia codziennego, wszystko to co przykuło ich uwagę. Nie są one jednak dokładanym przeniesieniem tego, co zaobserwowali. Jest to jedynie ich osobisty odbiór, wzbogacony o dziecięcą wyobraźnię oraz to jak sami rozumieją daną sytuację. Sposób prowadzenia zabawy, daje osobie dorosłej, doskonały obraz dziecka. Jego uczuć, emocji, a przede wszystkim zasobu wiedzy jaką się już odznacza.Badania prowadzone w toku niniejszej pracy, pozwoliły mi na wyłonienie kręgów społecznych, z których dzieci czerpią najczęściej wiedzę, wykorzystywaną następnie w zabawach tematycznych.

Niniejsza praca zajmuje się rozważaniem zagadnienia związanego z pojawianiem się zainteresowań i zamiłowań muzycznych u dzieci w określonym wieku. W tym przypadku wybrany przedział wiekowy to dziesięć i jedenaście lat, czyli okres późnego dzieciństwa bądź młodszego wieku szkolnego. Wybór podanej grupy wiekowej jest niezmiernie ciekawy, gdyż jest to okres wielu intensywnych zmian w życiu dziecka. Podejmuje ono naukę w szkole, zmieniają się jego obowiązki i wiele innych sfer takich jak: emocjonalna, poznawcza, intelektualna, językowa, społeczna i moralna. Ponadto interesujące jest poznanie motywów dążenia dziecka do uczestnictwa w muzycznych zajęciach i poglądów rodziców na powstałe u dzieci pasje. Z powyższym zagadnieniem związany jest cel niniejszej pracy, którym jest ukazanie czynników wywołujących u konkretnych osób zainteresowanie bądź zamiłowanie do muzyki. Kwestie te rozpatrywanie będą w oparciu o dwa problemy badawcze. Pierwszy z nich dotyczy tego co dokładnie zadecydowało i w jakim momencie, że ukierunkowane zostały one w stronę muzyki. Drugi dotyczy czynników, które powodują utrzymanie zainteresowań osób badanych, a spośród nich ukazanie tych, które wskazują na rozwój. Wszystkie wspomniane powyżej aspekty dotyczą konkretnego środowiska, jakim jest miasteczko o nazwie Sobótka. W mieście tym w parafii pod wezwaniem świętego Jakuba działa schola o nazwie „Agape”. Składa się na nią pięć osób i od ponad dwóch lat prowadzi pod swoim kierunkiem młody zespół, wprowadzając je w tajniki śpiewu kościelnego. Jako autorka niniejszej pracy i uczestniczka wspomnianego powyżej zespołu od ponad dziesięciu lat, mam możliwość przybliżyć spostrzeżenia dotyczące rozwoju badanych dziewczyn z młodszego zespołu. W pracy zaprezentowane zostały informacje o pięciu dziewczynach. Zebrane zostały za pomocą wywiadu swobodnego, nazywanego również pogłębionym wywiadem etnograficznym oraz na podstawie moich obserwacji dokonywanych podczas zajęć. W przypadku tej ostatniej przeprowadzono obserwację bezpośrednią uczestniczącą z racje tego, że jako autor przeprowadzonych badań równocześnie jestem uczestnikiem grupy. Praca ta rozpoczyna się od zaprezentowania rozwoju dzieci w okresie późnego dzieciństwa. Rozwój ten ukazany został w formie zmian zachodzących w organizmie dziecka w sferze: fizycznej, motorycznej, poznawczej, społeczno- moralnym. Opisane zostało również znaczenie grupy rówieśniczej tak istotnej na każdym etapie rozwoju dziecka. W rozdziale tym opisane zostały sposoby kształtowania się zainteresowań, a także jej typy. Dzięki temu rozdziałowi czytelnik może zapoznać się ze źródłami wyzwalania i stymulowania zainteresowania wśród których opisane zostały dziedziczność, środowisko, dany genotyp, warunki ekonomiczne i społeczno- kulturowe, aktywność jednostki, uwarunkowanie płci, a także analiza znaczenia rodziny. Czytając drugi rozdział niniejszej pracy odbiorca wprowadzony zostanie w świat muzyki jako obszaru specyficznych zainteresowań. Tutaj zaprezentowane zo