Określenie dorosłość posiada różne definicje w zależności od dziedziny nauki. Spoglądając na nią z perspektywy andragogiki zwrócić należy uwagę przede wszystkim na gotowość do podejmowania ról społecznych takich jak np.; rodzic, pracownik. Kluczowe jest, także myślenie refleksyjne, które pozwala na zestawianie ze sobą zdobytego doświadczenia, z nową nieznaną sytuacją, w wyniku czego dochodzi do zmiany zachowania lub reorganizacji wartości, zasad. Sytuacje kryzysowe pojawiające się w okresie dorosłości posiadają ogromny wpływ na dalszy jej przebieg, ponieważ kształtują osobowość i umożliwiają ciągły rozwój.

Celem niniejszej pracy było ukazanie filmowych obrazów macierzyństwa, zwracając uwagę na indywidualny charakter tego zagadnienia. Macierzyństwo jest doświadczeniem często pojawiającym się w literaturze przedmiotu, co świadczy o jego dużej popularności. Próby ustalenia definicji tego terminu są niełatwe, ponieważ każda kobieta utożsamia się na własny sposób z rolą matki. Ponadto macierzyństwo wykorzystywane jest w różnorakich środkach kultury popularnej m.in. w prasie, w telewizji lub w Internecie, gdzie przedstawia się jego społecznie akceptowany wzór. Kultura ta ma silny wpływ na jednostkę oraz posiada ona dydaktyczny potencjał, przejawiający się głównie w edukacji nieformalnej. Za jej pomocą uczestnik buduje swoją tożsamość oraz wpływa ona znacząco na otaczającą go rzeczywistość. Jednym z teksów kultury popularnej jest film, który za pomocą obrazów wzbudza w odbiorcy emocje oraz refleksję. Przedstawione w pracy filmowe wizerunki matek udowadniają, że macierzyństwo jest doświadczeniem indywidualnym. Za pomocą produkcji filmowych można wpłynąć na poglądy społeczeństwa, zwracając ich uwagę na problemy oraz osobisty aspekt macierzyństwa, walcząc tym samym ze stereotypizacją kobiet.

W pierwszym rozdziale niniejszej pracy została opisana szeroko pojęta tematyka macierzyństwa. Zwrócono w nim bowiem uwagę na rolę matki w rozwoju młodego człowieka. Przybliżone zostały również wszelkie dylematy powiązane z rodzicielstwem. Bogata literatura pozwoliła na analizę tego zagadnienia. W drugim rozdziale opisana został istota międzygeneracyjnego ucznia się. Podkreślone w nim zostały również przemiany mające wpływ na dowartościowanie potencjału wielopokoleniowego uczenia się, które pomimo tego, iż zaliczane jest do edukacji nieformalnej, ma istotny wpływ na funkcjonowanie jednostek. W części tej doceniono również proces edukacyjny, który powstaje pod wpływem konstruowania własnej biografii/historii życia. Człowiek relacjonując swoją przeszłość jest w stanie lepiej zrozumieć obecnie otaczająca go rzeczywistość. Ostatni rozdział miał charakter nie tylko teoretyczny, ale zaproponowano w nim bowiem scenariusz warsztatu biograficznego dla kobiet, pełniących rolę matek, będących w różnych przedziałach wiekowych. Chciano w nim bowiem połączyć wiadomości z dwóch rozdziałów teoretycznych, oraz zaplanować wspólną, wielopokoleniową działalność edukacyjną, głównie o tematyce macierzyństwa.

Rozdział pierwszy poświęcony jest ujęciu marketingu społecznego. Przedstawione zostały zagadnienia zwracające uwagę na to, czym jest marketing społeczny, jakie są jego rodzaje i cele. Podałam również różnicę między reklamą społeczną a komercyjną oraz unaoczniłam najważniejsze polskie kampanie społeczne. Rozdział drugi zawiera informację dotyczące przemocy. W rozdziale drugim przedstawione zostały również ogólne informacje dotyczące przemocy oraz jakie są jej rodzaje. W dalszej częściej rozdziału ukazane są zagadnienia, które dotyczą typów przestępstw i przemocy seksualnej oraz o przeciwdziałaniu przemocy seksualnej. Podjęłam się również próby omówienia edukacji seksualnej w Polsce, która obecnie budzi wiele kontrowersji. W rozdziale trzecim przedstawiłam siedem kampanii społecznych dotyczących przemocy seksualnej, a właściwie jej przeciwdziałania. Przytaczając kampanie starałam się zwrócić uwagę na to, aby przedstawiały inne przestępstwo seksualne. Unaoczniłam także, do kogo skierowana jest dana kampania oraz jaki jest jej dokładny cel.

W pierwszej części pracy omówiono definicję macierzyństwa i rodzicielstwa oraz typy, funkcje i problemy dotyczące rodzin. Kolejny podrozdział przybliża czytelnikom współczesny obraz macierzyństwa i rodzicielstwa. Druga część pracy poświęcona jest związkom partnerskim, małżeńskim, specyfice tworzenia relacji. Również przedstawione zostały modele małżeństwa występujące w Polsce, a także alternatywna forma, jaką jest kohabitacja. Ostatnim zagadnieniem w części teoretycznej, są problemy związków i zachodzące w nich zmiany spowodowane narodzinami dziecka. Trzeci rozdział jest próbą zanalizowania blogów internetowych, poświęconych tematyce macierzyństwa, pod kątem relacji partnerów, ich codziennego życia, doświadczeń związanych z pierwszym rodzicielstwem oraz problemów wynikających z przekonstruowania się pary w rodzinę z dzieckiem.

Praca podejmuje problematykę choroby depresyjnej przeanalizowanej pod kątem czterech filmów fabularnych. Opiera się na teorii związanej z dorosłością oraz jej poszczególnymi etapami, a także przedstawia najważniejsze treści dotyczące kultury popularnej i masowej.

Tematem niniejszej pracy są oblicza kibica i kibicowania w wybranych filmach. Pierwszy rozdział dotyczy ogólnej charakterystyki kibica oraz zjawiska kibicowania – historii, definicji oraz charakterystyki fanów poszczególnych dyscyplin sportowych. W drugim rozdziale szczegółowo przybliżono społeczny fenomen kibicowania w kontekście dorosłości. Opisano pojęcie dorosłości oraz jej etapy, strukturę kibicowską, organizacje i stowarzyszenia. Przytoczono również aspekty kibicowania oraz przestępstw stadionowych w odniesieniu do przepisów prawnych. Trzeci rozdział pracy jest praktycznym ujęciem tematu – analizą dzieł kina fabularnego o tematyce kibicowskiej. Opisano pojęcie kultury oraz roli filmu w kulturze popularnej. Zanalizowano produkcje filmowe, ukazujące różne historie oraz aspekty związane z opisywanym tematem pracy. Analiza przyczyniła się do ukazania edukacyjnego potencjału filmów w odniesieniu do postrzegania kibiców oraz ich środowiska.

Praca licencjacka miała za zadanie wyjaśnić i przybliżyć terminologię związaną z dorosłością – podstawową kategorią andragogiki, a ponadto ukazać praktyczne odbicie obserwowanego ponowoczesnego społeczeństwa, a w nim młodych dorosłych. W wyniku przeprowadzonych obserwacji, można stwierdzić, że próby budowania tożsamości i jej krystalizacja są bardzo trudne w tak długim okresie rozwojowym, jakim jest dorosłość. W pierwszym rozdziale zostały ukazane takie jej aspekty jak: dorosłość jako cecha i proces, fazy rozwojowe człowieka, okres wczesnej dorosłości wraz z zadaniami, koncepcja wyłaniającej się dorosłości i odraczanie zadań społecznych, a także konteksty wchodzenia w dorosłość i perspektywy życiowe ludzi dorosłych. Drugi rozdział pracy był skupiony na opisie relacji młodego pokolenia ze społeczeństwem ponowoczesnym. Proces dorastania oraz dochodzenia do dorosłości uwypukla w ludziach chęć bycia odpowiedzialnym za samego siebie i życie w ukryciu i spokoju. Mimo takich pragnień, młodzi wystawiają się „na widok” poprzez media społecznościowe i modny sposób uczestnictwa w kulturze i edukacji. Trzeci rozdział pracy ukazał sposoby działań i aktywizacji społeczeństwa (w tym jednostek indywidualnie oraz grup) popularne i atrakcyjne w obecnych czasach. Nie są one jednak płytkie i trywialne, jak mogłoby się wydawać w potocznym rozumieniu takich praktyk edukacyjnych jak nauka przez kulturę popularną. Obszary o dużych możliwościach pracy z ludźmi dorosłymi to wymienione w pracy m.in. kultura, film, fotografia i blogowanie. Ich potencjał edukacyjny doskonale wpasowuje się w potrzeby, które wyrażają (młodzi) dorośli. Taka edukacja to w większości praktyka odbierana jako możliwość realizacji pasji lub wcześniej niespełnionych celów, a nie obowiązek i kara. Wydaje się być oczywistym, że edukacja dorosłych powinna być dostosowana do ich poszczególnego etapu rozwojowego, jednak zagadnieniem do namysłu i dalszych poszukiwań może być wykorzystanie nowych technologii i odkryć ponowoczesności do pracy międzypokoleniowej. Ponadto czerpanie z doświadczeń biograficznych innych pokoleń w połączeniu ze wspólną edukacją w cieszących się popularnością obszarach mogłoby stanowić podłoże do ujednolicenia wchodzenia w dorosłość i wskazaniem konieczności świadomości o swojej tożsamości i potrzebach. Ten rodzaj nauki można nazwać edukacją o dorosłości, która wyjaśniłaby często potoczne interpretacje tego bardzo ciekawego życiowo i badawczo okresu rozwoju człowieka.

Epoka ponowoczesności wniosła swoje reguły w rzeczywistość społeczną, zmieniło się postrzeganie społeczeństwa oraz jednostki, która jest jego nieodłącznym elementem. Głównym bodźcem człowieka do podejmowania decyzji, wyznaczania celów i aspiracji jest zmiana. Jest ona warunkiem koniecznym dla rozwoju człowieka i całego społeczeństwa. To właśnie zmienność definiuje w największym stopniu epokę ponowoczesności. Człowiek, społeczeństwo i edukacja pozostają w ciągłej relacji między sobą. Przemiany, które towarzyszą jednostce w ciągu całego jej życia definiują czasy współczesne. W związku z tym, edukacja staje się jednym z najbardziej pożądanych przez ludzi dóbr, a wiedza – szczególnie cenną wartością. W poniższej pracy licencjackiej o charakterze rozprawy teoretycznej zostaną wzięte pod uwagę różne kategorie zmiany współczesnego świata, które wywierają wpływ na wymienione wyżej zagadnienia: człowieka, społeczeństwo i edukację. Celem pracy będzie analiza zachodzących w ponowoczesności zmian. Pomoże to określić wyzwania i problemy edukacji dorosłych zachodzące w tej epoce. Przedmiotem prowadzonej analizy będzie także edukacja dorosłych w warunkach zmieniającego się społeczeństwa i tożsamość jednostki. Zakres pracy zostanie poszerzony przez odpowiedź na pytanie, dlaczego edukacja dorosłych w ponowoczesności staje się coraz bardziej pożądana, jakie są tego przyczyny i skutki. Przytoczona terminologia będzie oparta na fundamentach andragogiki, która czerpie wiedzę z innych nauk, jak psychologia i socjologia oraz pedagogika dorosłych. Rozdział pierwszy i drugi będzie miał za zadanie stworzyć spójną całość, na temat człowieka, który jest źródłem różnego rodzaju przemian, tak samo jak społeczeństwo, w którym żyje i, które w identyczny sposób oddziałuje na niego, popychając go do rozwoju i podejmowania związanych z nim decyzji. Andragogika jest nauką spajająca teorię i praktykę z zakresu edukacji osób dorosłych. Wątek dorosłości jest podstawową kategorią andragogiki. Jest ona najdłuższym, ale także najbardziej dynamicznym okresem życia pod względem zadań rozwojowych. W kolejnym rozdziale zostaną przedstawione podstawowe przekształcenia w teorii i praktyce edukacyjnej pracy z ludźmi dorosłymi. Ponowoczesność zmieniła wygląd kategorii dorosłości: od obiektywnej do subiektywnej oraz wygląd edukacji: od formalnej do nieformalnej. Te zagadnienia zostaną również rozwinięte w danym rozdziale. Głównym tematem ostatniego rozdziału będzie próba konfrontacji ofert rynku edukacyjnego z edukacją w życiu codziennym. Postawione zostanie pytanie, czy edukacja dorosłych jest trendem panującym w społeczeństwie ponowoczesnym, czy realną potrzebą ludzi dorosłych, którzy mają naturalną zdolność do uczenia się poprzez doświadczenia z codzienności. Poniższa praca licencjacka będzie bazowała na pracach takich autorów, jak Mieczysław Malewski, Mieczysław Marczuk, Anna Brzezińska i Józef Kargul. Pisząc o społeczeństwie ponowoczesnym oraz jego tendencjach poruszone będą publika

Niniejsza praca licencjacka ma za zadanie przedstawienie oraz skonfrontowanie ze sobą takich tematów, jak historia Internetu oraz macierzyństwo. Zostaną one połączone przez ukazanie obrazu matek w mediach społecznościowych. Starałam się zaprezentować temat obrazów macierzyństwa na różnych portalach społecznościowych. Przez przedstawienie opisu historii Internetu i rozwoju portali społecznościowych na przestrzeni lat. Z kolei oba powyższe zagadnienia łączyło ukazanie zadań rozwojowych kobiet wchodzących w dorosłość i mikroświatów macierzyństwa, którymi kobiety dzielą się na łamach Internetu.

Praca została podzielona na 3 rozdziały. W których chciałam przedstawić czym jest dorosłość, czym jest reklama oraz jaki ma ona wpływ na ludzi dorosłych i nie tylko. Pierwszy rozdział jest całkowicie poświęcony definicji dorosłości. Czym jest dorosłość ,jakie są jej etapy i jakie kryzysy dotyczą tego okresu.W rozdziale przedstawiono także podejście dorosłych do życia, które etapy życia są najtrudniejsze oraz ,które sprzyjają dalszemu rozwojowi. Drugi rozdział opisuje czym jest reklama. Opisuje wady oraz zalety reklam, mechanizmy ,które są stosowane wobec odbiorców oraz techniki manipulacyjne. Rozdział drugi opisuje również mnogość form reklamy. W ostatnim rozdziale ukazany jest wpływ reklamy na człowieka, kult ciała,młodości oraz ukazanie straości we współczesnym świecie.

Praca ma charakter projektowy, składa się z wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. W rozdziale pierwszym na podstawie literatury przedmiotu przybliżam problematykę pracy. Charakteryzuję rozwój dziecka w obszarze społeczno-emocjonalnym. Dokonuję przeglądu teorii odnośnie procesu kształtowania się poczucia własnej wartości oraz opisuję jego etapy. Wskazuję warunki i czynniki wpływające na samoocenę dziecka. Ukazuję bajkę jako metodę pracy z dziećmi, która wzbogaca ich wiedzę. Zwracam uwagę na to, że czytanie dzieciom odgrywa ważną rolę w procesie ich rozwoju. Wymieniam cele biblioterapii oraz charakteryzuję rodzaje bajek terapeutycznych. W rozdziale drugim niniejszej pracy prezentuję projekt działań edukacyjnych pt. ,,Jestem ważny’’, którego celem jest podniesienie poczucia własnej wartości dzieci. W założeniach projektu odwołuję się do teorii konstruktywistycznej, która stanowi podstawę pracy z dziećmi. Zaplanowane zajęcia opisałam w trzech scenariuszach, opartych na modelu dnia aktywności. Rozdział ten składa się z dwóch podrozdziałów. W pierwszym opisuję cele oraz zakładane efekty projektu. Wskazuję na narzędzia i techniki wykorzystane w procesie jego realizacji. W drugim prezentuje zaprojektowane scenariusze zajęć. Trzeci rozdział dotyczy ewaluacji własnych działań edukacyjnych. Składa on się z trzech podrozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy kontekstu sytuacyjnego realizacji zajęć. Opisuję w nim placówkę, w której był realizowany projekt działań edukacyjnych. Kolejny podrozdział dotyczy znaczenia ewaluacji w pracy nauczyciela. Na podstawie literatury wskazuję na cel ewaluacji. Wyjaśniam pojęcie, wymieniam i opisuję jej rodzaje oraz techniki. Wprowadzam pojęcie autorefleksji oraz refleksyjnego praktyka ukazując ich istotę w procesie ewaluacji. Trzeci podrozdział dotyczy autoewaluacji. Oceniam w nim własne działania, które odnoszą się do realizowanego projektu. W zakończeniu podsumowuję proces tworzenia i realizacji projektu oraz dokonuję oceny własnych kompetencji.

Tematem mojej pracy jest "Wykorzystanie środków dydaktycznych w celu wspierania rozwoju myślenia matematycznego na podstawie projektu działań edukacyjnych w klasie III". Problematyka pracy lokuje się w obszarze edukacji matematycznej dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Coraz częściej wskazuje się na złą jakość kształcenia matematycznego w klasach I-III szkoły podstawowej . Nauczyciele matematyki zwracają uwagę na niski poziom wiedzy i umiejętności z tego przedmiotu uczniów rozpoczynających naukę w klasie IV. Tezę tę potwierdzają wyniki Ogólnopolskiego Badania Umiejętności Trzecioklasistów z lat 2013 oraz 2014 . Wynika z nich, że średni wynik ucznia piszącego test matematyczny wyniósł w roku 2013 - 10,62 punktu z 18 możliwych do uzyskania, a w roku 2014 – 7,9 puntu na możliwych 14. Edyta Gruszczyk – Kolczyńska pisze, że dzieci tracą twórczość, radość uczenia się matematyki oraz dotyczące je poczucie sensu w już w ciągu 8 miesięcy nauki tego przedmiotu w szkole . To właśnie w pierwszym roku nauki dzieci tworzą fundamenty matematycznych kompetencji, na których budują własny system matematycznych wiadomości oraz umiejętności. Należy więc zastanowić się nad przyczynami niskiej efektywności kształcenia matematycznego oraz nad działaniami podejmowanymi w celu zapewnienia uczniom lepszej edukacji już od klasy I, aby fundamenty te były mocne, służące kolejnym etapom edukacji. Praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz spisu wykorzystanej literatury. W pierwszym rozdziale pracy, na podstawie literatury przedmiotu, przybliżam problematykę pracy. Po przestudiowaniu literatury psychologicznej oraz pedagogicznej dokonuję charakterystyki rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym w aspekcie rozwoju umysłowego. Zwracam uwagę na proces myślenia dziecka w wieku późnego dzieciństwa oraz zachodzące w jego obszarze zmiany. Na podstawie analizy podstawy programowej kształcenia ogólnego, literatury pedagogicznej oraz metodycznej opisuję również założenia edukacji matematycznej w pierwszym etapie kształcenia, treści matematyczne poruszane w klasach nauczania początkowego oraz wykorzystywane do nich środki dydaktyczne. W drugim rozdziale mojej pracy zawarłam prezentację projektu działań edukacyjnych „Matematyka wokół nas”, którego celem jest rozwijanie myślenia matematycznego wśród uczniów klasy III szkoły podstawowej. Rozdział ten składa się z trzech podrozdziałów. W pierwszym z nich opisuję cele, procedury ich osiągania, wykorzystywane strategie oraz założenia, w których odwołuję się do teorii konstruktywistycznej przedstawiając przy tym jej założenia. Zaplanowane zajęcia zapisałam w trzech scenariuszach opartych na modelu konstruktywistycznym, które przedstawiam w drugim podrozdziale tej części pracy. Zajęcia odnoszą się do wiedzy i umiejętności z geometrii, dokonywania pomiarów oraz planowania. W ostatnim podrozdziale przedstawiony jest kontekst sytuacyjny realizowanych przeze mnie działań zawierający informacje o danej placów

Tematem mojej pracy jest wykorzystanie form muzycznych na zajęciach w przedszkolu w celu wspomagania rozwoju emocjonalnego dzieci. Problematyka odnosi się do rozwoju emocjonalnego dziecka w wieku przedszkolnym . Inspiracją do napisania pracy na powyższy temat był artykuł Bożeny Nowak pt. Muzyka a rozwój emocjonalno – społeczny dzieci w wieku przedszkolnym . Autorka w przedstawionym artykule dokonuje badań, których celem jest odpowiedź na pytanie „czy i jak muzyka wpływa na rozwój emocjonalny i społeczny dziecka” . Nowak podkreśla rolę muzyki w rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym -„ma ona działanie nie tylko kształtujące wyobraźnię, ale wpływa też na rozwój emocjonalny - i co się z tym wiąże - odgrywa ważną rolę w procesie socjalizacji, wspomaga rozwój człowieka i wpływa na to by był prawidłowy” . Zajęcia muzyczne, jak wspomina autorka tekstu są bardzo istotnym elementem edukacji dziecka w wieku przedszkolnym. Prawidłowo przeprowadzone przyczyniają się do rozwoju wrażliwości oraz mogą być źródłem szerokiej gamy uczuć i nastrojów. Po głębokiej analizie wspomnianego artykułu i wyników badań, postanowiłam podjąć wywód na ten temat oraz spróbować opracować projekt edukacyjny odnoszący się do tej właśnie problematyki. Praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii i netografii. W rozdziale pierwszym, na podstawie literatury przedmiotu, przybliżam problematykę pracy. Charakteryzuję rozwój dziecka w wieku przedszkolnym w aspekcie emocjonalnym. Zwracam uwagę na istotę emocji w życiu małego dziecka oraz wymieniam i opisuję wybrane komponenty tego rozwoju. Na rozwój emocjonalny składa się wiele elementów jednak ja opisałam te, które są moim zdaniem najistotniejsze. Kolejno odnosząc się do podstawy programowej z dnia 14 lutego 2017r. zwracam uwagę na umiejętności dziecka w sferze emocjonalnej oraz na to co dziecko powinno potrafić w obszarze edukacji muzycznej. W rozdziale drugim niniejszej pracy prezentuję projekt działań edukacyjnych „Muzyczny świat emocji wokół nas”, którego celem jest wspomaganie rozwoju emocjonalnego dzieci w wieku przedszkolnym poprzez wykorzystanie form muzycznych. Rozdział ten zawiera dwa podrozdziały: cele i założenia projektu działań edukacyjnych oraz prezentację tegoż projektu. W jego założeniach odwołuję się do teorii konstruktywistycznej, która stanowi podstawę pracy z dziećmi. Zaplanowane zajęcia zapisałam w 4 scenariuszach opartych na modelu dnia aktywności zajęć. Oprócz schematu, który zakłada ten model, wskazuję procedury osiągania celów oraz zakładane efekty pracy z dziećmi. W trzecim rozdziale wskazuję istotę oraz ważność ewaluacji w pracy nauczyciela oraz dokonuję ewaluacji własnych działań edukacyjnych. W pierwszym podrozdziale natomiast, skupiam się na kontekście sytuacyjnym realizacji zajęć. Dokonując autoewaluacji, biorę pod uwagę wszystkie czynniki zakłócające i wspomagające przeprowadzone zajęcia. Na końcu tego podrozdziału formuję

Tematem mojej pracy jest wykorzystanie aktywności muzycznej do kształtowania ekspresji u dzieci w wieku przedszkolnym. Problematyka odnosi się do rozwoju dziecka w obszarze emocjonalnym. Zjawisko aleksytymii, czyli w dosłownym tłumaczeniu „braku słów dla emocji”, badane jest już od 1954r. Zapoczątkowane przez Freedmana określane było jako analfabetyzm emocjonalny i opierało się na klasycznej psychoanalizie. Ze względu na to, iż dociekania teoretyczne nie doprowadziły do powstania spójnej teorii objaśniającej fundament tego syndromu, interpretacja badań obejmuje różne obszary teorii psychologii poznawczo-rozwojowej. Aleksytymia klasyfikowana jest jako zaburzenie, ale nie choroba, tak więc czy mogę określić, że jest to zjawisko wszechobecne i dotyczy każdego z nas? Niestety nie. Badania do których się odnoszę i które zachęciły mnie do zagłębienia problematyki wyrażania emocji przez dzieci nie były aktualizowane, ponieważ pochodzą z 1991r. i nie znalazłam ich kontynuacji. Próbę uzupełnienia badań nad zagadnieniem emocji u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym podjęła Barbara Górecka-Mostowicz, jednakże ona również oparła je o modele, metody, koncepcje oraz badania już istniejące w okresie lat 1991-1998. Badania te doprowadziły do powstania nowej wiedzy dotyczącej poznawczej reprezentacji emocji u dzieci. Ich wyniki pokazały, ze problem jest nadal aktualny oraz ważny dla prawidłowego rozwoju emocjonalnego dziecka w wieku przedszkolnym. Ujawniły, iż dzieci w tym wieku poczyniły progres w rozpoznawaniu ekspresji emocji podstawowych w porównaniu do eksperymentu Gatesa przeprowadzonego w latach 20 XX wieku, jednak na niskim poziomie dekodowania ekspresji emocji pozostały te dotyczące emocji wykraczających poza podstawowe. Otrzymane wyniki doprowadziły do powstania tezy, iż „ […] trudności wyrażania adekwatnych uczuć w sytuacja interpersonalnych wynikają z faktu nieznajomości własnych emocji”. Problematyka rozwoju emocjonalnego jest niezwykle ważna, ponieważ jak pokazały przytoczone przeze mnie badania jest to problem długotrwały. Praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. W rozdziale pierwszym, na podstawie literatury przedmiotu, przybliżam problematykę pracy. Charakteryzuję rozwój dziecka w wieku przedszkolnym w aspekcie rozwoju emocjonalnego. Zwracam uwagę na zadania przedszkola oraz rolę nauczyciela w emocjonalnym, jak i całościowym rozwoju dziecka, wpływ środowiska społeczno-emocjonalnego na kształtowanie kompetencji, stawiane przed dzieckiem wyzwania. W rozdziale drugim mojej pracy prezentuję projekt działań edukacyjnych „Ekspresja emocji przez muzykę”, którego celem jest kształtowanie ekspresyjnej postawy dziecka oraz wspieranie jego rozwoju emocjonalnego. W założeniach projektu odwołuję się do teorii konstruktywistycznej, która stanowi podstawę pracy z dziećmi. Zaplanowane zajęcia zapisałam w 4 scenariuszach, opartych na modelu dnia aktywności. W trzecim rozdziale dokonuję ewal

Tematem mojej pracy jest wspieranie rozwoju emocjonalnego uczniów klasy III poprzez wykorzystanie na zajęciach bajki terapeutycznej. Problematyka ta odnosi się do rozwoju dziecka w wieku wczesnoszkolnym w obszarze emocjonalnym. W niniejszej pracy skupiłam się na rozwoju emocjonalnym ucznia, gdyż jego znaczenie jest często pomijane w praktyce szkolnej. Pomimo tego, iż jest on uwzględniony w podstawie programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej i uznany tam za jeden z głównych celów kształcenia, nauczyciele ,,w głównej mierze skupiają się na celach edukacyjnych” . Uważam natomiast, że dziecko wymaga szczególnej ochrony i wsparcia ze strony środowiska, zarówno w sferze fizycznej, jak i emocjonalnej. Obecnie ,,prawa dziecka, które odpowiadają na jego potrzeby, regulują warunki życia i wychowania, choć objęte ochroną, stale nie są respektowane” . Metodą, która pozwala skutecznie chronić dziecko przed zagrożeniami lub pomagać w radzeniu sobie z doznaną krzywdą jest bajkoterapia. Kształtuje ona osobowość dziecka, budując poczucie jego wartości i przystosowując je do życia w zmieniającym się świecie. Wybierając bajki terapeutyczne, jako sposób wspierania rozwoju emocjonalnego uczniów klasy III kierowałam się możliwością ich szerokiego zastosowania oraz różnorodnością funkcji, które spełniają. Praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. W pierwszym rozdziale, na podstawie literatury przedmiotu, przybliżyłam problematykę pracy. Charakteryzuję rozwój dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Zwracam uwagę na rozumienie pojęcia rozwój, określam czym są emocje oraz bajki terapeutyczne, wskazując ich rodzaje i cele. Wykazuję, również skuteczność stosowania bajkoterapii we wspieraniu rozwoju emocjonalnego dziecka. W drugim rozdziale prezentuję projekt działań edukacyjnych ,,Do odważnych świat należy. - …trzecioklasiści przodem!”, którego celem jest wspieranie rozwoju emocjonalnego uczniów poprzez bajki terapeutyczne. Jego głównym zadaniem jest wzmacnianie poczucia własnej wartości uczniów. Ukazuję, jakie zastosuję procedury osiągania celów oraz jakie założenia spełnia mój projekt. Odwołuję się tutaj do teorii konstruktywistycznej, która stanowi podstawę pracy z uczniami. Zakłada naukę przez przeżywanie i doświadczenie. Przytaczam za Dorotą Soidą dekalog, który powinien stosować każdy nauczyciel oraz wyjaśniam dlaczego przyjęłam strategię dydaktyczną pracy w małych grupach. Następnie przedstawiam cztery scenariusze, oparte na modelu komunikacyjnym zajęć, które tworzą projekt moich działań edukacyjnych. W trzecim rozdziale dokonuję ewaluacji własnych działań edukacyjnych. Opisuję kontekst sytuacyjny realizacji zajęć, następnie określam znaczenie ewaluacji w pracy nauczyciela. Przyjmuję, że ewaluacja jest oceną wykonanej pracy, która służy poprawie jakości nauczania, doskonalenia siebie oraz wykonywanych działań. Wyróżniam rodzaje ewaluacji oraz wskazuję zasady jej poprawnego przeprowadzania. Na podsta

Tematem pracy jest wspieranie rozwoju myślenia dziecka przedszkolnego z wykorzystaniem zabaw w terenie. Dotyczy ona obszaru pedagogiki przedszkolnej. Problematyka pracy mieści się w obszarze edukacji środowiskowej i pedagogiki zabawy. Grupą, do której adresowany jest projekt, są dzieci w wieku przedszkolnym. Zabawa jest podstawową formą aktywności i znacząco wpływa na rozwój dziecka. Służy również zaspokajaniu wielu potrzeb. Istnieją różne rodzaje zabaw, między innymi zabawy badawcze czy tropiące. Zabawa sprzyja doskonaleniu wielu procesów poznawczych, w tym rozwojowi myślenia. W pracy opisany jest projekt, w którym wykorzystane zostało połączenie zabawy z pracą w terenie. W literaturze można znaleźć informacje na temat wpływu zajęć w terenie na rozwój poznawczy dziecka. Taka forma pracy aktywizuje dziecko, zmusza je do działania, samodzielności, prowadzenia badań. Poniższa praca składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii i netografii. Ma ona charakter projektowy. W rozdziale pierwszym przybliżona zostaje problematyka pracy. Na podstawie literatury z zakresu między innymi psychologii, pedagogiki scharakteryzowany został rozwój myślenia i niektórych procesów poznawczych dziecka w wieku przedszkolnym. Opisana jest funkcja zabaw i ich rola w życiu dziecka. Przybliżona zostaje problematyka,mieszczącą się w obrębie edukacji środowiskowej oraz jeden z dwóch filarów: praca w terenie. W rozdziale pierwszym zdefiniowane jest czym jest teren, przybliżone zostały style pracy terenowej oraz pozytywne rezultaty jakie można osiągnąć stosując taką formę pracy z dzieckiem. Druga część pracy dotyczy projektu działań edukacyjnych,, Myślę, tworzę, rozwijam się”, którego celem jest rozwijanie myślenia dzieci. W podrozdziale pierwszym rozdziału drugiego zaprezentowane zostały cele i założenia działań edukacyjnych. Przedstawione są efekty, procedury ich osiągania oraz narzędzia, wykorzystane podczas planowania projektu. Założenia projektu zawierają odwołania do teorii konstruktywizmu i wynikającej z niej roli nauczyciela. Zaplanowane zajęcia zapisane są w czterech scenariuszach opartych na modelu dnia aktywności. W podrozdziale drugim rozdziału drugiego znajdują się scenariusze zajęć zaplanowanych na 6 godzin zegarowych. Trzeci rozdział składa się z części teoretycznej dotyczącej ewaluacji i refleksyjności oraz próby dokonania ewaluacji własnych działań. Istotą ewaluacji jest dostarczenie wiedzy. W tym celu dokonuje się analizy, oceny rezultatów i efektywności przeprowadzonych działań. Ewaluacja służy wyciągnięciu wniosków i poprawie istniejącego stanu rzeczy. Dostarcza informacji zarówno o tym, czy udało się zrealizować zakładane efekty, jak i o błędach, które należałoby poprawić. W rozdziale trzecim następuje próba oceny stopnia realizacji projektu oraz własnych kompetencji. W zakończeniu pracy dokonana zostaje refleksja na temat przeprowadzonych działań oraz własnych kompetencji dydaktyczno- wychowawczych.

Tematem mojej pracy jest „Kształtowanie empatii dzieci w wieku wczesnoszkolnym poprzez wykorzystanie metod pracy z filmem”. Problematyka mieści się w obszarze rozwoju emocjonalnego i dotyczy dzieci w młodszym wieku szkolnym. Podjęłam się tego zagadnienia, ponieważ empatia to zjawisko niezmiennie aktualne, a pielęgnowanie jej jest konieczne, zwłaszcza teraz, kiedy do dzieci docierają informacje i nie zawsze odpowiednie wzorce z mediów, nad którymi niełatwo jest zapanować. W filmach, reklamach czy internecie często powielane są stereotypy odnośnie empatycznych zachowań w zależności od płci. Należy więc stosować różne rozwiązania, aby temu zapobiegać i żeby zdolność empatii i u chłopców, i u dziewczynek rozwijała się prawidłowo, co zaowocuje w ich późniejszym dorosłym życiu. Praca ma charakter projektowy. Opiera się na trzyczęściowej strukturze - składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. W pierwszym rozdziale przybliżam problematykę pracy na podstawie literatury przedmiotu. Charakteryzuję rozwój emocjonalny i umysłowy dziecka w wieku wczesnoszkolnym, szczegółowo opisuję zjawisko empatii oraz zwracam uwagę na wpływ pracy z filmem na empatyczne postawy dzieci. W rozdziale drugim prezentuję projekt działań edukacyjnych „Empatia - zobacz świat z innej perspektywy”, którego celem jest kształtowanie empatii dzieci w wieku wczesnoszkolnym. W założeniach projektu odwołuję się do teorii konstruktywistycznej, która stanowi podstawę pracy z dziećmi. Zwracam również uwagę na propozycję pracy z dzieckiem wspierającą jego harmonijny rozwój, jaką jest integracja wiedzy. Zaplanowane zajęcia zapisałam w trzech scenariuszach opartych na modelu dnia aktywności. W trzecim rozdziale opisuję pojęcie ewaluacji zewnętrznej i wewnętrznej, wyróżniam etapy projektowania ewaluacji, charakteryzuję jej strategie oraz dokonuję ewaluacji własnych działań edukacyjnych. Zwracam również uwagę na koncepcję nauczyciela jako refleksyjnego praktyka oraz na problematykę badań w działaniu. W zakończeniu pracy dokonuję podsumowania oraz próby ocenienia swoich kompetencji jako nauczyciel.

Tematem mojej pracy jest funkcjonowanie rodzin zastępczych, które mają za zadanie stworzyć dzieciom osieroconym lub odtrąconym przez ich biologicznych rodziców, rodzinę i dom. Praca składa się z trzech części. W pierwszej dokonałam teoretycznego opisu form opieki na podstawie dostępnej literatury opisującej ten temat. Jest to charakterystyka kluczowych terminów oraz pojęć, definiowanie ich. Rozdział zawiera całą genezę powstania i klasyfikacje dotyczące przedmiotu badań, omawianych zjawisk i problemów. Druga część prezentuje kwestie z jakimi muszą zmierzyć się instytucje pieczy zastępczej, dzieci, rodziny zastępcze oraz rodziny biologiczne, ich prawa i obowiązki. Przedstawię główne zasady panujące w prawie oraz przebieg umieszczania dziecka w rodzinie zastępczej. Ważną kwestią są również nieodłączne problemy, przeciwności i trudności jakie można spotkać w środowisku osieroconych dzieci i pieczy zastępczej. W trzeciej części zawarłam wiedzę teoretyczną dotyczącą szkoleń i roli trenera. Postarałam się wyjaśnić jak powinno przebiegać dobre szkolenie, co powinno się w nim zawierać. Opierając się na teorii, w część praktycznej stworzyłam warsztat, który jest zgodny z zasadami tworzenia pełnowartościowego szkolenia. W zakończeniu zaprezentowane są najważniejsze uwagi oraz wnioski, które nasunęły mi się w czasie pisania pracy. Podjęty przeze mnie temat rodziny zastępczej ma pokazać jakie znaczenie ma możliwość dorastania w rodzinie oraz jak istotne jest zastąpienie wadliwego środowiska rodzinnego. Zadaniem pracy było zaprezentowanie procesu tworzenia rodziny zastępczej oraz jej funkcjonowanie zwracając uwagę na specyfikę tej formy opieki. Praca ma na celu ukazanie funkcjonowania, organizacji oraz problematyki rodzin zastępczych. Pisząc prace chciałam ukazać, że bycie kochanym i akceptowanym przez rodziców stanowi podstawę bezpieczeństwa dziecka. Dzięki temu dzieci są w stanie pokonywać różnego rodzaju problemy w szkole takie, jak na przykład trudności w szkole. Brak zapewnionej rodzicielskiej miłości może spowodować odsunięcie dziecka na margines życia społecznego i koleżeńskiego, odebrać wiarę we własne siły i zaufanie do ludzi. Niezaspokojenie potrzeb emocjonalnych może dziecku bardzo utrudnić prawidłowe relacje z ludźmi co często prowadzi do zaburzeń osobowości, które ciężko zlikwidować. Zdarza się, że pewne zaburzenia mogą być wręcz nieodwracalne.

Praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii oraz aneksu. W rozdziale pierwszym, na podstawie literatury przedmiotu, przybliżam problematykę pracy. Charakteryzuję rozwój dziecka w młodszym wieku szkolnym w aspekcie poznawczym. Zwracam uwagę na to, że dla tego etapu charakterystyczny jest rozwój operacji konkretnych, podczas których dziecko manipulując przedmiotami, stopniowo uczy się obliczeń z zakresu czterech działań . Odwołuję się do koncepcji Piageta, według której w każdym stadium rozwojowym człowieka zachodzi znaczna przebudowa struktury myślenia. Wiek został podany tylko w przybliżeniu, ponieważ każde dziecko rozwija się w indywidualny sposób . W rozdziale drugim niniejszej pracy prezentuję projekt działań edukacyjnych „Gram – liczę i uczę się współpracy w grupie”, którego celem jest doskonalenie sprawności arytmetycznej z wykorzystaniem gier matematycznych. W założeniach projektu bazuję na teorii konstruktywistycznej, która stanowi podstawę pracy z dziećmi. Zaplanowane zajęcia opracowałam w 3 scenariuszach opartych na modelu kreatorskim. W pierwszym podrozdziale trzeciego rozdziału opisuję placówkę, w której zostały zrealizowane zajęcia zgodnie z konstruktywistyczną teorią nauczania. Przedstawiam charakterystykę klasy, w której zrealizowałam projekt edukacyjny. W kolejnym podrozdziale opisuję rodzaje ewaluacji, które służą sformułowaniu wniosków, przyczyniających się do poprawy jakości pracy nauczyciela. Przybliżam sylwetkę refleksyjnego praktyka, przekładającego najnowsze teorie na praktykę szkolną. Na tej podstawie w trzecim podrozdziale dokonuję ewaluacji własnych działań edukacyjnych. Dokonuję refleksji, opisuję czy wszystko podczas realizacji projektu przebiegało zgodnie z moimi założeniami. W zakończeniu dokonuję podsumowania wszystkich etapów przygotowywania pracy licencjackiej.

Tematem mojej pracy jest wykorzystanie eksperymentów na zajęciach w klasie III w celu motywowania dzieci do uczenia się. Problematyka lokuje się w obszarze edukacji środowiskowej, obejmując ujęcie interdyscyplinarne. Dotyczy dzieci w wieku wczesnoszkolnym, odnosząc się do rozwoju dziecka w obszarze poznawczym, a dokładniej do procesów motywacyjnych w uczeniu się. Na tym etapie rozwoju dziecka, pobudzanie oraz podtrzymywanie aktywności jest kluczowym elementem w osiąganiu założonych celów edukacyjnych. Projekt skierowałam do uczniów klasy trzeciej w celu pobudzenia aktywności poznawczej oraz wewnętrznej motywacji, uaktywnionej dzięki dobraniu metod stwarzających odpowiednie warunki do wywołania w dzieciach dysonansu poznawczego. Według wielu badań nad problematyką motywacji do uczenia się, motywacja wewnętrzna jest szczególnie pożądaną cechą. Wyniki prowadzonych badań wskazywały, iż uczniowie, którzy posiadali wysoki poziom tej motywacji, odnosili większe sukcesy szkolne, mieli większe osiągnięcia, pozytywnie oceniali własne kompetencje, a także mieli niski poziom lęku związanego ze szkołą. Ponadto wewnętrznie motywowani uczniowie posługiwali się bardziej efektywnymi strategiami uczenia się. Te argumenty przemawiają za tym, aby oddziaływania nauczyciela, były skierowane na kształtowanie wewnętrznej motywacji do uczenia się. Dlatego we własnym projekcie koncentruję się na ukazaniu związku, pomiędzy wykorzystaną metodą w nauczaniu a rozbudzeniem motywacji. Niniejsza praca ma charakter projektowy. Składa się ze wstępu, trzech rozdziałów oraz zakończenia. W rozdziale pierwszym, na podstawie literatury przedmiotu, przybliżyłam problematykę pracy. Ukazałam specyfikę problematyki w odniesieniu do celów oraz treści zgodnych z podstawą programową. Charakteryzuję rozwój poznawczy dziecka w wieku wczesnoszkolnym, gdyż stanowi on istotę procesu motywacji do uczenia się, odnosząc się do procesu konstruowania przez dzieci nowej wiedzy. Dokonuję przeglądu teorii motywacji, skupiając się na motywacji wewnętrznej. Zwracam uwagę na konieczność odpowiedniego doboru metod przy rozbudzaniu motywacji, stawiając na metody aktywizujące, a w szczególności na wykorzystaną w moim projekcie – metodę eksperymentu. W rozdziale drugim niniejszej pracy prezentuję projekt działań edukacyjnych „Ja – odkrywca”, którego celem jest rozbudzenie w uczniach motywacji wewnętrznej, poprzez wywołanie dysonansu poznawczego. Uzasadniłam dobór wybranych strategii oraz metod wykorzystanych do zrealizowania postawionego celu, a także odniosłam się do zakładanych efektów kształcenia. W założeniach projektu odwołuje się do teorii konstruktywistycznej, która stanowi podstawę pracy z dziećmi. Zaplanowane zajęcia napisałam w czterech scenariuszach opartych na modelu konstruktywistycznym, który został przeze mnie opisany z wyszczególnieniem poszczególnych faz procesu. Przedstawiłam również kontekst sytuacyjny, placówkę oraz grupę, z którą współpracowałam podczas realizacji działań. W trzecim

Tematem mojej pracy jest usprawnianie grafomotoryki dzieci w wieku przedszkolnym poprzez wykorzystanie wybranych technik plastycznych. Problematyka pracy dotyczy kształtowania sprawności grafomotorycznej, która jest jednym z wymiarów gotowości dziecka do nauki pisania. Do podjęcia owej tematyki zmotywował mnie fakt, iż problematyce sprawności grafomotorycznej dziecka w wieku przedszkolnym, jako aspektu gotowości szkolnej poświęca się o wiele mniej miejsca w literaturze przedmiotu niż problematyce czytania. Opanowanie czynności pisania, którego składową stanowią zdolności grafomotoryczne, jest jednym z elementarnych osiągnięć rozwojowych, które powinien zdobyć każdy człowiek. To podłoże formowania się wielu innych funkcji. Jego brak wywołuje falę trudności szkolnych, utrudnienie w uzyskiwaniu sukcesów życiowych, uniemożliwia dziecku właściwe funkcjonowanie we wszystkich sferach jego działania, ujemnie oddziałuje na jego pozytywny stosunek do nauki oraz podejmowanie wysiłków. Bez tej fundamentalnej zdolności jakakolwiek nauka stałaby się niemożliwa. Umiejętność pisania rzutuje nie tylko na uczenie się, ale również służy komunikacji międzyludzkiej. Podjęta przeze mnie problematyka stanowi dla nauczyciela duże wyzwanie. Umiejętność pisania jest procesem o wysokiej złożoności, dlatego działania mające na celu przygotowanie dziecka do opanowania tej zdolności, w tym doskonalenia sprawności grafomotorycznej, należy zainicjować tak szybko, jak to możliwe. Z tego powodu w mojej pracy koncentruję się na dziecku w wieku przedszkolnym. Praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. W pierwszym rozdziale skupiam się na przybliżeniu oraz teoretycznym przedstawieniu problematyki pracy w świetle literatury przedmiotu. Ukazuję pojęcie sprawności grafomotorycznej, jako jednej z części składowych gotowości szkolnej, poza tym zwracam uwagę na czynniki warunkujące proces pisania, ze szczególnym uwzględnieniem sprawności manualnej. Przybliżam charakterystykę rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym w aspekcie fizycznym, koncentrując się w głównej mierze na rozwoju motorycznym. W końcowej części rozdziału pierwszego skupiam się na przedstawieniu roli nauczyciela w procesie przygotowania do nauki pisania i rozwijania sprawności grafomotorycznej, a także wskazuję na znaczenie aktywności plastycznej dla rozwoju dziecka. W rozdziale drugim niniejszej pracy prezentuję projekt własnych działań edukacyjnych „Grafosmyki – przedszkolaki w świecie zawodów i plastyki”, jego założenia, cele, procedury ich osiągania oraz scenariusze zajęć. Głównym celem projektu jest rozwijanie umiejętności grafomotorycznych dzieci w wieku przedszkolnym, który starałam się zrealizować poprzez wykorzystanie różnych rodzajów technik plastycznych, które szeroko opisałam w tej części pracy. W założeniach odnoszę się do teorii konstruktywistycznej, która zakłada samodzielną aktywność człowieka i stanowi podstawę efektywnej pracy pedagogicznej. Zaplan

Tematem mojej pracy jest kształtowanie umiejętności współpracy poprzez aktywność fizyczną dzieci w wieku przedszkolnym. Problematyka lokuje się w obszarze edukacji zdrowotnej dzieci w wieku przedszkolnym. Praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia i bibliografii. W rozdziale pierwszym, na podstawie literatury przedmiotu, przybliżam problematykę pracy. Charakteryzuję rozwój dziecka w wieku przedszkolnym, uwzględniając aspekt fizyczny, psychiczny i społeczny. Zwracam uwagę na to, jak ważne jest kształtowanie umiejętności społecznych, w tym umiejętności współpracy. Pokazuję znaczenie aktywności fizycznej dla prawidłowego rozwoju dziecka oraz wyjaśniam znaczenie aktywności ruchowej w kształceniu umiejętności dostosowywania się do zasad panujących w grupie, a co za tym idzie, do współpracy z innymi. W rozdziale drugim mojej pracy prezentuję projekt działań edukacyjnych „Bawię się i współpracuję”, którego celem jest kształtowanie umiejętności współpracy dzieci w wieku przedszkolnym. W założeniach projektu odwołuję się do teorii konstruktywistycznej, która stanowi podstawę pracy z dziećmi. Zaplanowane zajęcia zapisałam w trzech scenariuszach. Opartych na modelu dnia aktywności. W trzecim rozdziale dokonuję ewaluacji własnych działań edukacyjnych. Ewaluacja służy podnoszeniu jakości kształcenia i pracy nauczyciela oraz formułowaniu wniosków dla przyszłej pracy. W zakończeniu pracy dokonuję podsumowania projektu oraz refleksji nad kompetencjami nauczyciela. Dokonuję również próby oceny własnych kompetencji na podstawie pozycji Hanny Hamer „Klucz do efektywności nauczania”.

Tematem mojej pracy jest kształtowanie nawyków prozdrowotnych na zajęciach w klasie 3 szkoły podstawowej. Problematyka ta lokuje się w obszarze edukacji zdrowotnej i odnosi się do dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Celem mojej pracy jest kształtowanie owych nawyków bądź zachowań u dzieci. Praca ma charakter projektowy, składa się z wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia, bibliografii i netografii. W pierwszym rozdziale korzystając z literatury przedmiotu przedstawiam zarys problematyki pracy. Opisuje czym jest zdrowie w oparciu o różne definicje. Zwracam uwagę na to co to jest edukacja zdrowotna i jakie ma znaczenie w edukacji wczesnoszkolnej, jakie warunki należy spełnić, aby odniosła ona prawidłowe skutki. Skupiam się również na tym, jak wyglądała jej ewolucja, czyli od koncentracji na chorobach człowieka i zapobieganiu im, do kształtowania całej jego osobowości. Dużą wagę przywiązuje w tym rozdziale również zachowaniom prozdrowotnym. Porównuje definicje różnych autorów. Opisuje jakie są ich podziały i przede wszystkim wymieniam konkretne zachowania prozdrowotne, takie jak: dbałość o ciało, aktywność fizyczna i prawidłowe odżywianie i przybliżam według literatury czym są. Jednakże nie skupiam się tylko na prawidłowych zachowaniach, ale przybliżam również czym są i jakie można znaleźć zachowania ryzykowne. W drugim rozdziale prezentuje projekt moich działań edukacyjnych pod tytułem Wybieram zdrowie, którego celem jest kształtowanie zachowań sprzyjających zdrowiu, świadomości w zakresie nawyków, a także wyjaśnienie jak istotne znaczenie mają dla zdrowia. Projekt ten składa się z trzech scenariuszy. Dwa z nich opracowane są na podstawie modelu komunikacyjnego, a jeden na podstawie metody projektów. Rozdział ten składa się z trzech podrozdziałów. W pierwszym prezentuje cele i zakładane efekty projektu, opisuje modele, na podstawie których opracowałam scenariusze, a także narzędzia i techniki, jakie wykorzystałam, aby osiągnąć założone cele. W drugim podrozdziale opisuje w jakich warunkach miałam możliwość przeprowadzania zajęć odnoszących się do mojego projektu. W trzecim zaś prezentuje zaprojektowane scenariusze, którymi posługiwałam się prowadząc zajęcia. Rozdział trzeci odnosi się do ewaluacji projektu działań edukacyjnych i składa się z dwóch części. W pierwszej na podstawie literatury przybliżam znaczenie ewaluacji w pracy nauczyciela. Czym jest, do czego służy, jakie rodzaje można wyróżnić. Opisuje jakie metody, techniki i narzędzia można wykorzystać przy przeprowadzaniu ewaluacji. Dodatkowo ukazuje jak ważna w tym procesie jest autoewaluacja oraz postawa refleksyjnego praktyka. Druga część to własna ewaluacja. Staram się ocenić własne działania czy projekt został zrealizowany zgodnie z początkowymi założeniami czy byłam zmuszona coś zmienić w projekcie i jak sobie z tymi zmianami poradziłam. W zakończeniu podsumowuje cały proces tworzenia projektu oraz oceniam własne kompetencje

W niniejszej pracy analizuję uwarunkowania konsumpcji środków psychoaktywnych z perspektywy rodzinnych czynników kontroli społecznej. Teorie kontroli społecznej zakładają, że kluczowe znaczenie ochronne maja relacje dzieci z rodzicami oraz celowe oddziaływania rodziny ukierunkowane na utrudnienie młodym ludziom swobody angażowania się w niestosowne formy zachowania. W badaniach, które podjęłam skupiłam się na tych podstawowych mechanizmach, przyjmując ogólne założenie, że im silniejsza więź/kontrola w rodzinie, tym mniej nasilone używanie substancji. Badania pozwoliły pozytywnie zweryfikować te założenia ale tylko w odniesieniu do populacji kobiet. Wzorce zależności między zmiennymi w populacji męskiej okazały się niezgodne z oczekiwaniami i trudne do interpretacji.

Praca miała charakter badawczy. Badania były ilościowe - celem ich była weryfikacja hipotez w oparciu o materiał zebrany metodą sondażu na próbie liczącej 228 osób. W badaniach ustalono, że używanie substancji psychoaktywnych jest skorelowane z potrzebą silnych wrażeń oraz z niskim poziomem ugodowości i sumienności. Nie potwierdziły się hipotezy na temat związku używania substancji psychoaktywnych z ekstrawersją, otwartością na doświadczenie, stabilnością emocjonalną, resilience - cechą oraz poczuciem koherencji. Używanie substancji wynika zatem bardziej z deficytów socjalizacji niż z problemów emocjonalnych młodzieży, co może mieć konsekwencje dla profilaktyki.

Praca miała charakter empiryczny. Badania sondażowe zostały wykonane na próbie liczącej 99 osób. Do weryfikacji hipotez zastosowano współczynniki korelacji. Sprawdzano korelację między kilkoma cechami psychopatii a kilkoma składnikami więzi społecznej. Badania wykazały, że bezduszność (deficyty empatii), rozhamowanie (deficyty samokontroli) i gorący makiawelizm (nasilona impulsywność) są cechami psychopatii najsilniej skorelowanymi ze składnikami więzi społecznej a składniki więzi najsilniej skorelowane z psychopatią to motywacja do nauki i więź z nauczycielami oraz kontrola rodzicielska. Wszystkie korelacje są ujemne a więc nasilenie cech psychopatycznych towarzyszy osłabieniu więzi społecznej.