Tematem mojej pracy jest przedstawienie roli zabawy w rozwoju dziecka przedszkolnego. Na podstawie analizy psychologicznej i pedagogicznej literatury naukowej zostało opracowane zagadnienie zabawy- definicje, cel, funkcje, rodzaje oraz znaczenie. Stało się to punktem wyjścia do stworzenia autorskiego projektu edukacyjnego. Praca składa się z trzech części. W pierwszym rozdziale- teoretycznym- na postawie literatury naukowej przedstawiłam: sylwetkę psychofizyczną dziecka w wieku przedszkolnym, zagadnienie zabawy oraz sylwetkę nauczyciela wychowania przedszkolnego. W drugim rozdziale dokonałam: opisu projektu edukacyjnego oraz prezentacji autorskiego projektu edukacyjnego „Tajemnice wody”. Trzeci rozdział dotyczy ewaluacji, grupy, w której został przeprowadzony projekt, opisu zajęć oraz autoewaluacji autorskiego projektu edukacyjnego. Ewaluacja przeprowadzona na koniec każdych zajęć oraz obserwacja dzieci podczas zajęć potwierdziła tezę, że zabawa umożliwia nabywanie różnorodnych wiadomości, kompetencji i sprawności, rozwija zainteresowania oraz sprawia przyjemność. Dokonanie autoewaluacji pokazało, jak wiele czynników składa się na powodzenie i efektywność zajęć.

W niniejszej pracy podjęto rozważania na temat rodzin dysfunkcyjnych. Zwrócono szczególną uwagę na problem alkoholizmu i związane z tym problemy, przede wszystkim w dorosłym życiu dzieci alkoholików. Głównym celem rozważań było poznanie opinii na temat dorosłego życia alkoholików, a przyczyniły się do tego badania przeprowadzone na użytek niniejszej pracy. DDA nie tworzą jednorodnej, identycznej grupy. Każde DDA jest człowiekiem z odmiennym bagażem doświadczeń, pochodzi z innej rodziny, inne były jego relacje z najbliższymi. Jednak jak ukazały wyniki badań- jedno jest pewne i wspólne- mianowicie DDA żyło w rodzinie z problemem alkoholowym, co nie pozostało obojętne wobec dorastającej jednostki ludzkiej oraz jej przyszłego życia. Niektóre DDA wymagają pomocy terapeutycznej i bardzo chętnie z niej korzystają, inne świadome syndromu jaki w sobie noszą próbują same zmierzyć się z jego skutkami. Na pewno nie jest łatwo być DDA, ale dużo zależy od nich samych, bowiem to oni kierują własnym życiem.

Tematem mojej pracy jest wykorzystanie rysunku w edukacji dzieci w wieku przedszkolnym. Zajęłam się tym tematem, ponieważ zauważyłam, że dzieci mocno angażują się w prace plastyczne, które mogą być bardzo pomocne podczas przekazywania wiadomości oraz zajęć dydaktycznych. Jest to temat rzadko poruszany podczas zajęć na studiach pedagogicznych, dlatego podjęłam się jego analizy. Moja praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, bibliografii oraz netografii. W pierwszym rozdziale, składającym się z trzech podrozdziałów, zajęłam się analizą problematyki pracy w oparciu o literaturę. Scharakteryzowałam sylwetkę rozwojową dziecka w wieku lat pięciu. Opisałam rozwój emocjonalny, umysłowy i fizyczny. Rozdział drugi poświęciłam na opis roli, jaką pełni rysunek w edukacji przedszkolnej. W trzecim skoncentrowałam się na cechach nauczyciela pożądanych na tym etapie edukacji. Drugi rozdział zawiera opis projektu pod tytułem ,,Nasz świat narysowany kredką”. Omówiłam w nim cele oraz założenia tego projektu. Jego głównymi celami były wspieranie rozwoju motoryki małej dziecka oraz zachęcenie go do wyrażania swoich emocji metodami werbalnymi i pozawerbalnymi. W drugim podrozdziale rozdziału drugiego umieściłam przygotowane do realizacji projektu scenariusze zajęć. W rozdziale trzecim w podrozdziale pierwszym opisałam istotę ewaluacji, przytaczając jej rodzaje i różne definicje. W podrozdziale drugim ukazałam kontekst sytuacyjny mojego projektu edukacyjnego, a w trzecim zawarłam opis przeprowadzonych przeze mnie zajęć. W podrozdziale czwartym zawarłam autoewaluację mojego projektu w odniesieniu do założonych celów. Omówiłam co ułatwiło, a co utrudniło mi pracę. Skupiłam się na osiągniętych celach oraz wykazałam obszary, w których należałoby wprowadzić zmiany, zastanowiłam się nad rodzajem możliwych zmiany, które mogłyby podnieść jakość pracy w przyszłości. Na końcu umieściłam zakończenie, w którym odniosłam się krótko do całości mojej pracy oraz zawarłam wnioski wyciągnięte na podstawie przeprowadzonych przeze mnie działań.

Przedmiotem mojej pracy jest kształtowanie zdrowych nawyków żywieniowych dziecka w wieku przedszkolnym. Wybrałam problematykę zdrowia i nawyków żywieniowych ze względu na osobiste zainteresowanie tematem oraz doświadczenia i własną obserwację problemu, jakim jest zaniedbywanie edukacji prozdrowotnej w przedszkolu. Wybrałam dziecko w wieku przedszkolnym, ponieważ uważam, że edukacja zdrowotna powinna być prowadzona systematycznie od najmłodszych lat życia człowieka, kształtując nawyki żywieniowe na całe życie dziecka. Moja praca dyplomowa ma charakter projektowy i składa się z wstępu, trzech rozdziałów oraz wstępu i bibliografii. Pierwszy rozdział teoretyczny składa się z trzech podrozdziałów i jest opisem problematyki w oparciu o literaturę przedmiotu. W pierwszym podrozdziale scharakteryzuję sylwetkę rozwojową dziecka w wieku przedszkolnym, znajdującego się w okresie rozwojowym dzieciństwa. Skoncentruję się na zmianach, jakie zachodzą w sferze rozwoju fizycznego, psychicznego, społecznego, emocjonalnego. Ze względu na problematykę pracy uwzględniłam także postrzeganie przez dzieci temat zdrowia i odżywiania. W podrozdziale drugim szeroko definiuję pojęcie zdrowia oraz edukacji zdrowotnej, powołując się na literaturę. Zwracam uwagę na czynniki warunkujące zdrowie, a także edukację i zdrowie dziecka przedszkolnego. Szczególnie koncentruję się na prawidłowym odżywianiu, dokumentach wskazujących prawidłowości zdrowego odżywiania, opinie dietetyków, literaturę i teorie naukowe. Podrozdział trzeci jest teoretycznym opisem nauczyciela w edukacji przedszkolnej, jego zadania, umiejętności oraz kompetencje formalne i nieformalne. Drugi rozdział poświęcony jest w całości autorskiemu projektowi działań edukacyjnych, który zatytułowałam „Jeść zdrowiej”. W tym rozdziale przedstawiam cele i założenia metodyczne projektu edukacyjnego w oparciu o literaturę i na podstawie założeń teoretycznych prezentuje autorski projekt edukacyjny. Celem projektu „Jeść zdrowiej” jest kształtowanie u dzieci zachowań prozdrowotnych, w tym szczególnie nawyków żywieniowych. Szczególnie koncentruję się w projekcie na poszerzeniu wiedzy dzieci na temat odżywiania i doświadczeniu, wspomagając możliwość świadomych wyborów. Projekt prezentuje w 6 scenariuszach, podzielonych na działy tematyczne. Rozdział trzeci poświęcony jest ewaluacji po przeprowadzonym projekcie edukacyjnym. Pierwszy podrozdział jest teoretyczną podstawą do dokonywania ewaluacji, przedstawię definicję, założenia, cele i etapy ewaluacji odnosząc się do literatury. W drugim podrozdziale pracy dokonuję opisu kontekstu sytuacyjnego podczas realizacji projektu, charakteryzuję w nim placówkę, grupę przedszkolną, nauczyciela oraz zajęć, odnosząc się do poprzednich rozdziałów teoretycznych. Ostatni podrozdział zawiera dokładny opis przeprowadzonych zajęć z podziałem dni. Odniosłam się do zamierzeń edukacyjnych zawartych w scenariuszach i zmianach w przeprowadzaniu zajęć. W ostatnim podrozdziale dokonuje autoewaluacji dzia

Tematem mojej pracy licencjackiej są metody pracy z lekturą obowiązkową i nieobowiązkową w szkole podstawowej. Podejmuję ten temat, ponieważ uważam, że książka w okresie nauczania początkowego zostaje przedstawiona dziecku w sposób mało atrakcyjny i nie zachęcający do dalszego kontaktu z literaturą. Dzieci w tym okresie mają bardzo dużo różnych sposobów na spędzenie czasu wolnego. Czytanie książek odchodzi na dalszy plan. W swojej pracy starałam się przedstawić aktywizujące metody pracy z książką. Praca ma charakter projektowy, składa się ze wstępu, trzech rozdziałów, zakończenia oraz bibliografii. Pierwszy rozdział teoretyczny, składa się z trzech podrozdziałów. W pierwszym podrozdziale scharakteryzowałam sylwetkę dziecka w wieku wczesnoszkolnym, koncentrując się na rozwoju poznawczym, fizycznym, emocjonalnym oraz moralnym. W kolejnym przedstawiłam problematykę swojej pracy w oparciu o literaturę przedmiotu, począwszy od wyjaśnienia definicji czytelnictwa oraz czytania. W ostatniej części pierwszego rozdziału przedstawiłam rolę nauczyciela edukacji wczesnoszkolnej w pracy z lekturą obowiązkową i nieobowiązkową. Praca z lekturą wymaga od nauczyciela wprowadzenia atrakcyjnych i aktywizujących metod. Rolą znaczących dorosłych jest wprowadzenie dziecka w świat literatury oraz przedstawienie korzyści płynących z czytania książek. Istotne jest, aby to zrobić na początkowym etapie nauczania. Rozdział drugi to prezentacja projektu edukacyjnego „Książka moim przyjacielem”. Przedstawiłam cele i założenia projektu. Celem niniejszej pracy było rozwinięcie zainteresowań czytelniczych uczniów klasy III szkoły podstawowej. Jest on związany z tematyką mojej pracy. Projekt zawiera osiem scenariuszy. W rozdziale trzecim prezentuję ewaluację mojego projektu. Przedstawiam definicję ewaluacji oraz charakteryzuje ewaluację zewnętrzną, wewnętrzną oraz końcową. W tej części opisuje również placówkę, w której realizowałam projekt, opisują grupę uczniów z którymi współpracowałam oraz porównuje końcowe efekty z założeniami i celami zawartymi w scenariuszach. Podsumowanie mojej pracy zawarłam z zakończeniu. Odniosłam się tam do treści zawartych w całej pracy. Wyciągnęłam wnioski pedagogiczne, które będę mogła wykorzystać w przyszłości w pracy z dziećmi.

Praca składa się z czterech rozdziałów oraz zamieszczonego na końcu aneksu, w którym załączyłam m.in transkrypcję przeprowadzonych przeze mnie wywiadów. Pierwsze dwa rozdziały mają charakter teoretyczny. W pierwszym z nich przedstawiłam charakterystykę okresu wczesnej dorosłości; wskazałam zadania rozwojowe specyficzne dla tego okresu oraz współczesne typy organizacji życia prywatnego młodych dorosłych w kontekście obecnych procesów globalizacyjnych i przemian cywilizacyjnych. W drugim rozdziale przedstawiłam proces kształtowania się ról rodzicielskich przez młodych dorosłych w odniesieniu do rodziny, jako pierwotnego środowiska wychowawczego. W kolejnym rozdziale przestawiłam metodologię badań własnych, która stanowi fundament i podstawę teoretyczną przeprowadzonych przeze mnie badań. Ostatni zaś rozdział – empiryczny zawiera prezentację i analizę wyników badań. Celem niniejszej pracy było poznanie tego, jak kształtują się role rodzicielskie u młodych dorosłych rodziców na postawie ich narracji autobiograficznych. Korzystając z narracji badanych, dotyczących opisu ich rodziny pochodzenia oraz rodziny założonej przez siebie, poddałam badaniu zjawisko transmisji międzypokoleniowej. Dokonałam analizy zakresu modelowania przez badanych wzorów rodzicielskich wyniesionych z domu rodzinnego, koncentrując swoją uwagę na trzech elementach: odwzorowywanie zachowań modela (rodziców), nabywanie nowych wzorców oraz ewentualnie modyfikacji utrwalonych wzorców powstałych na skutek „społecznego dziedziczenia”. W kontekście prowadzonych badań uwzględniłam zmiany powstałe w wyniku postępu cywilizacyjnego i przemian społeczno-kulturowych, które przyczyniły się do transformacji w zakresie życia rodzinnego. Dokonując analizy rodziny pochodzenia badanych oraz rodziny własnej, założonej przez badanych, wskazałam na znaczne zmiany w strukturze i funkcjonowaniu poszczególnych jej członków, a także na transformację w rodzajach oddziaływań wychowawczych oraz postawach rodzicielskich.

Tematem mojej pracy licencjackiej jest kształtowanie i rozwijanie języka dziecka w wieku wczesnoszkolnym poprzez literaturę dziecięcą. Postanowiłam omówić to zagadnienie z kilku przyczyn. Jedną z najważniejszych są wnioski wyciągnięte z obserwacji dotyczących ćwiczeń językowych zaproponowanych przez nauczycieli, dokonanych podczas praktyk studenckich. Zadania rozwijające umiejętności językowe nie opierały się bezpośrednio na kontakcie z literaturą. Odnosiłam wrażenie, że teksty literackie były tylko narzędziem pomagającym rozwijać umiejętność czytania. W związku z tym, postanowiłam ukazać w swojej pracy, że utwory wchodzące w zakres literatury dziecięcej pomagają rozwinąć umiejętności poprawnego posługiwania się językiem przez dzieci. W tym celu przeanalizowałam i opisałam cechy rozwojowe dziecka w wieku wczesnoszkolnym, treści dotyczące kompetencji językowych przedstawione w literaturze przedmiotu. Nawiązałam także do wymagań względem umiejętności językowych, jakie dzieci powinny opanować, wyszczególnionych w podstawie programowej obowiązującej na I etapie edukacji. Wskazałam również zadania, funkcje oraz gatunki literatury dziecięcej. Na podstawie zapoznania z powyższymi informacjami oraz znajomości warunków, jakie musi spełniać projekt, stworzyłam własny projekt edukacyjny pt. "Dobre wychowanie w sytuacjach życia codziennego". Wybór takiej tematyki pozwolił mi na omówienie zagadnień o charakterze językowym na wielu płaszczyznach. W czasie trwania tego projektu uczniowie rozwijali m. in.: umiejętność pracy z różnego rodzaju tekstami zaliczającymi się do literatury dziecięcej, umiejętność swobodnego wypowiadania się na tematy związane z omawianymi utworami oraz uzasadniania swojego stanowiska, umiejętność współpracy w grupie, umiejętność pisania wybranych, krótkich wypowiedzi pisemnych. Poznali również podstawowe zasady dobrego wychowania ujęte w omawianych tekstach. Po zrealizowanym projekcie poddałam swoje działania autoewaluacji. Na jej podstawie wnioskuję, że różne czynniki decydują, o tym czy założone przeze mnie cele zostały osiągnięte. Znajdują się wśród nich m.in.: poziom koncentracji uwagi dzieci, ich tempo pracy, środowisko, z jakiego pochodzą, ograniczenia czasowe itp. W związku z tym, przed realizacją projektu wybrałam te scenariusze, według których, moim zdaniem w większości mogłam przeprowadzić zajęcia. Na bieżąco obserwowałam reakcje grupy i dokonywałam modyfikacji zajęć.

Tematem mojej pracy jest edukacja muzyczna jako sposób wspierania rozwoju emocjonalnego dzieci w wieku przedszkolnym. Muzyka, towarzysząc człowiekowi od zawsze, stymuluje jego aktywność psychoruchową i pobudza emocje. Dzięki niej mamy możliwość wyrażania siebie w dowolny sposób. Dzieci w wieku przedszkolnym mają szczególną potrzebę wyrażania się i bycia zrozumianym. Muzyka, taniec i śpiew mają za zadanie im to umożliwić. Praca ma charakter projektowy, zawiera wstęp, trzy rozdziały, zakończenie, bibliografię oraz aneksy w postaci zdjęć. Rozdział pierwszy poświęcony jest sylwetce psychofizycznej dziecka w wieku przedszkolnym oraz problematyki edukacji muzycznej. Opisany jest również obraz nauczyciela jako prekursora. Kolejny rozdział, poświęcony jest stworzonemu przeze mnie projektowi edukacyjnemu pt. “Wszystko gra, gram i ja”. Jego tematyką jest edukacja muzyczna, od strony praktycznej. Pięć scenariuszy zostało napisanych tak, aby jak najbardziej stymulować dzieci do aktywności i samodzielnej pracy. Zadaniem projektu było usprawnienie wyrażania emocji przez dzieci. Rozdział trzeci, to ewaluacja. Opisywane jest tam jej definicyjne ujęcie. Zawierają się tam wyciągnięte wnioski z projektu, podsumowanie działań osiągnięć oraz tego, czego nie udało się w pełni zrealizować.

Tematem mojej pracy magisterskiej są aspiracje życiowe młodzieży z rodzin zastępczych. Celem mojej pracy było zbadanie, jakie aspiracje posiadają młodzi ludzie, którzy znajdują się w pieczy zastępczej oraz jakie związki zachodzą pomiędzy aspiracjami młodzieży oraz ich sytuacją społeczną. Praca składa się z czterech rozdziałów. Pierwszy rozdział ukazuje pojęcie aspiracji życiowych na podstawie literatury przedmiotu. Rozdział ten opisuje definicje pojęcia aspiracji, rodzaje oraz uwarunkowania aspiracji. Drugi rozdział poświęcony jest rodzinie zastępczej. Rozdział ten opisuje cele i zadania rodziny zastępczej, jej strukturę i funkcjonowanie, a także opiekunów i podopiecznych. Następny rozdział to rozdział metodologiczny, w którym opisany jest przedmiot i cel badań, problematyka badawcza, metody i techniki badawcze oraz organizacja i przebieg badań własnych. Czwarty rozdział zawiera prezentację i analizę wyników badań, które przeprowadziłam wśród młodzieży z rodzin zastępczych. Wnioski z przeprowadzonych badań odnoszą się do wcześniej postawionych problemów badawczych.

Praca ta jest próbą odpowiedzenia na pytanie: Jak trenerzy pracy postrzegają swoje działania w procesie zatrudnienia wspomaganego? Rozdział pierwszy opisuje zagadnienia teoretyczne związane z pojęciem zatrudnienia wspomaganego. Podane są definicje, publikowane przez różne stowarzyszenia i organizacje, aktywnie działających na rzecz osób z niepełnosprawnościami. Podjęto próbę wyjaśnienia na czym polega idea zatrudnienia wspomaganego, omówiono jej genezę oraz poszczególne etapy. Wyjaśniono, dlaczego ważne jest wsparcie osób z niepełnosprawnością intelektualną w procesie rehabilitacji zawodowej. Kolejny rozdział poświęcono osobie trenera pracy. Zaprezentowano zagadnienia związane z etyką zawodową, sposobem przygotowania do realizacji tej funkcji. Rozdział trzeci to metodologia badań. W ostatniej części zaprezentowano zrealizowane badania oraz wynikające z nich wnioski i rekomendacje.

Celem mojej pracy była analiza opinii rodziców na temat znaczenia czytania dzieciom bajek, a także sposobów na wykorzystanie bajek w wychowaniu domowym. Na potrzeby pracy przeanalizowałam literaturę przedmiotu dotyczącą tematyki bajek i baśni. W oparciu o zgromadzone przeze mnie informacje przygotowałam ankietę, która badała opinie rodziców na podaną przeze mnie tematykę. W moim badaniu wzięło udział 100 osób. Badanie, które przeprowadziłam, nie przyniosło zaskakujących danych, jednak ukazały, że rodzice są świadomi pozytywnego wpływu bajek na życie dziecka, a także, że wykorzystują je w wychowaniu domowym.

Tematem niniejszej pracy jest seksualność osób z zespołem Downa - analiza wypowiedzi osób z niepełnosprawnością intelektualną i ich rodziców. W pierwszym rozdziale pracy opisuje przyczyny oraz ogólne objawy zespołu Downa. Ujmuję w nim także kwestie rozwoju intelektualnego i poznawczego oraz zwracam uwagę na funkcjonowanie społeczne osób z zespołem Downa. Rozdział drugi jest poświęcony seksualności osób z niepełnosprawnością intelektualną. Na samym początku opisuję funkcjonowanie tej grupy społecznej w kategoriach normy seksualnej oraz psychopatologiczną perspektywę seksualności. Następnie prezentuję postawy rodziców względem swoich dzieci z niepełnosprawnością, a także bariery społeczno-kulturowe oraz postawy społeczne wobec tych osób. Na samym końcu opisuję edukację i wychowanie seksualne osób z niepełnosprawnością intelektualną. W trzecim rozdziale prezentuję założenia metodologiczne swojej pracy. Przedstawiam i opisuję wybrany paradygmat, przedmiot, cel badań, problemy badawcze, metody, techniki oraz etykę w badaniach naukowych. Ponadto, prezentuję charakterystykę grupy badawczej oraz organizację i przebieg badań. W ostatnim rozdziale dokonuję prezentacji i analizy wyników badań własnych.

Celem mojej pracy była analiza opinii nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej na temat zależności między wspieraniem rozwoju kreatywności, a rozwojem umiejętności i uzdolnień matematycznych uczniów. Na potrzeby pracy przeanalizowałam literaturę przedmiotu dotyczącą kreatywności oraz kompetencji matematycznych. W oparciu o zgromadzone informacje przygotowałam ankietę badającą opisaną wcześniej tematykę. W badaniu wzięło udział 52 nauczycieli edukacji wczesnoszkolnej z różnych miast województw śląskiego oraz dolnośląskiego. Przeprowadzone badania nie przyniosły zaskakujących ani nowatorskich wyników, natomiast ukazały, iż nauczyciele zauważają związek pomiędzy kreatywnym myśleniem, a umiejętnościami i uzdolnieniami matematycznymi. Badani są świadomi tego, w jaki sposób powinno wyglądać odpowiednie wspieranie rozwoju uczniów, pomimo nieodpowiedniego systemu edukacji oraz wykazują chęć zmiany tego stanu.

Media społecznościowe umożliwiają przede wszystkim dzielenie się informacjami z innymi ludźmi oraz nawiązywanie (i/lub utrzymywanie) kontaktów towarzyskich i biznesowych. Komunikacja interpersonalna, zarówno w świecie rzeczywistym, jak i w sieci, powiązana jest z kreowaniem pewnego wizerunku. W social mediach prezentacja siebie odbywa się poprzez skonstruowanie wirtualnego profilu oraz poprzez prezentację pewnych wytworów (treści). Cyberprzestrzeń w trakcie procesu autoprezentacyjnego pozwala niektóre elementy życia – czy to prywatnego, czy zawodowego – uwypuklić, a inne skutecznie zatuszować. Spójność autoprezentacji wirtualnej i rzeczywistej, zdaje się być wysoce pożądana, natomiast powodzenie budowanych tożsamości jest też w dużej mierze zależne od tego, na ile użytkownicy umiejętnie posługują się narzędziami powiązanymi z nowymi technologiami. Głównym celem badań, podjętym w niniejszej pracy, było poznanie sposobów autoprezentacji internautów aktywnych w portalu LinkedIn.com oraz opinii innych użytkowników social mediów na temat „przedstawiania siebie” w Internecie. Mając na uwadze przede wszystkim złożoność i wieloaspektowość badanej problematyki, zastosowałam triangulację metod badawczych. W celu zgromadzenia materiału empirycznego jako metody badawcze wybrałam analizę tekstu oraz wywiad. Moją próbę badawczą stanowili studenci i absolwenci wrocławskich uczelni, posiadający profile w mediach społecznościowych. Bazowanie na dwóch koncepcjach teoretycznych (perspektywie dramaturgicznej Ervinga Goffmana i analizie transakcyjnej Ericka Berne’a) pozwoliło mi odnieść się do różnych aspektów autoprezentacji. Główny wniosek z niniejszych badań jest następujący – zarówno w praktyce, tj. w budowaniu swoich profilów, jak i w wypowiedziach werbalnych badanych, przeważają odniesienia do autoprezentacji pozytywnej w social mediach. Użytkownicy reprezentujący moją grupę badawczą wykorzystują przede wszystkim strategię autopromocji. W odniesieniu do koncepcji analizy transakcyjnej udało mi się rozpoznać dominujące w autoprezentacji kompetencje i wyróżnić następujące style autoprezentacji – styl emocjonalny, styl formalny oraz styl mieszany. Co warte podkreślenia, media społecznościowe i budowane w nich wizerunki mogą warunkować sukces osobisty i/lub zawodowy. Istotne, by profile zawierały prawdziwe informacje, gdyż niespójność autoprezentacji online i offline może prowadzić np. do podważania posiadanych kompetencji i utraty autorytetu w oczach odbiorcy. Analiza zgromadzonego materiału empirycznego pozwoliła mi jednak wysnuć wniosek, że tożsamości offline są akcentowane w autoprezentacjach wirtualnych użytkowników.

W pierwszym rozdziale scharakteryzowane są trzy modele postrzegania kobiecości w kontekście wizerunku ciała, małżeństwa i macierzyństwa: model tradycyjny, model nowoczesny i model współczesny. W drugim rozdziale przedstawiony jest opis etapów życia kobiet (starości, wieku dojrzałego, wczesnej dorosłości), który ukazuje zadania rozwojowe, postawy, podejście do postrzegania samej siebie, charakterystykę typów kobiet znajdujących się w danym okresie. Ponadto, występuje nawiązanie do kultury prefiguratywnej, kofiguratywnej i postfiguratywnej. W trzecim rozdziale przedstawione są metodologiczne założenia badań własnych: przedmiot i cel badań, problemy badawcze, uzasadnienie wyboru podejścia jakościowego i paradygmatu interpretatywnego, pojęcie metody, techniki i narzędzia badawczego, dobór próby badawczej i charakterystyka badanych, etyka badań jakościowych oraz przedstawiona jest organizacja i przebieg badań. W czwartym rozdziale ukazana jest prezentacja i analiza wyników badań własnych, która wskazuje na podobieństwa i różnice w rozumieniu kobiecości przez przedstawicielki trzech generacji kobiet. Analizie zostało poddane definiowanie kobiecości oraz sposób, w jaki rozważały swoją kobiecość w odniesieniu do obszarów ciała, wartości, ról społecznych i wzorów kobiet. Ostatnią część pracy stanowi aneks, w którym znajduje się kwestionariusz wywiadu oraz transkrypcje wywiadów badanych kobiet.

Głównym celem pracy jest poznanie opinii studentów, którzy korzystali z usług studenckich Biur Karier, na temat doradztwa zawodowego i poradnictwa kariery odnośnie do aktywizacji zawodowej osób dorosłych. W badaniach posłużono się wywiadem skategoryzowanym. Grupą badanych byli studenci dwóch wrocławskich uczelni, którzy skorzystali z pomocy doradcy zawodowego w Akademickich Biurach Karier. Praca składa się z czterech rozdziałów. W rozdziale pierwszym zostały wyjaśnione pojęcia terminologiczne, związane z doradztwem i poradnictwem zawodowym. Szczegółowo zostały opisane instytucje, które zajmują się wspieraniem w wejściu na rynek pracy. Przedstawione zostały również najważniejsze kompetencje doradcy zawodowego. Rozdział drugi dotyczy zagadnienia kształtowania kariery i sytuacji młodych ludzi na rynku pracy. W rozdziale trzecim przedstawione zostały treści związane z metodologicznymi podstawami badań. Rozdział czwarty dotyczy analizy przeprowadzonych badań z opisem. Ostatni rozdział stanowi natomiast podsumowanie oraz wnioski wyprowadzone z analizy danych zebranych podczas prowadzenia badań. Z opisu przeprowadzonych badań wynika, że studenci za wartościowe podczas porady doradczej wskazywali konsultacje dokumentów aplikacyjnych oraz wiedzę doradcy. Natomiast najczęściej wskazywaną przez respondentów przyczyną nieusatysfakcjonowania z pomocy doradczej były: uogólnianie wyników z przeprowadzonych testów, nieskupienie się i brak zainteresowania jednostką, nieprofesjonalne podejście doradcy oraz za mała ilość spotkań w procesie doradczym.

Problematykę pracy stanowi wspomaganie rozwoju psychomotorycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym poprzez zajęcia plastyczne. Celem przeprowadzonych badań jest określenie znaczenia zajęć plastycznych dla wspomagania rozwoju psychomotorycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym. Głównym problemem badawczym w pracy jest wspomaganie rozwoju psychomotorycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym poprzez zajęcia plastyczne. W problemach szczegółowych poruszono kwestie związane z funkcjonowaniem i zachowaniem dziecka w wieku wczesnoszkolnym na zajęciach plastycznych. Zwrócono także uwagę na relacji międzyrówieśnicze i komunikowanie się dziecka z rówieśnikami z klasy. Praca zawiera także ważne zagadnienia dotyczące roli nauczyciela we wspomaganiu rozwoju psychomotorycznego dziecka w wieku wczesnoszkolnym, a także metody i techniki wspomagające rozwój psychomotoryczny podczas edukacji plastycznej. Badana grupa obejmowała pięcioro dzieci w wieku wczesnoszkolnym. Z przeprowadzonych badań wynika, że zajęcia plastyczne dla dzieci w okresie średniego dzieciństwa mają istotny wpływ na ich rozwój psychomotoryczny i funkcjonowanie w grupie szkolnej. Udział w zajęciach plastycznych to dla dzieci nie tylko okazja do trenowania umiejętności manualnych, ale także ułatwienie w obszarze komunikowania się z rówieśnikami i nawiązywania relacji z nimi.

Problematyką pracy jest wspomaganie rozwoju emocjonalno-społecznego dzieci w wieku przedszkolnym przez edukację plastyczną i muzyczną. Celem przeprowadzonych badań jest określenie wspomagania rozwoju emocjonalno-społecznego dzieci w wieku przedszkolnym przez edukację plastyczną i muzyczną. Głównym problem badawczym w pracy jest wspomaganie rozwoju emocjonalno-społecznego dzieci w wieku przedszkolnym przez edukację plastyczną i muzyczną. Poruszonymi elementami w szczegółowych problemach badawczych były potrzeby i pragnienia dzieci w wieku przedszkolnym oraz wyrażanie i rozumienie emocji. Problemy szczegółowe dotyczyły również nawiązywanie relacji z rówieśnikami, komunikowania się, zabawy, ujawniania zainteresowań i pasji oraz współpracy w wieku przedszkolnym podczas zajęć muzycznych i plastycznych. Na potrzeb pracy ważne było również zbadanie trudności w funkcjonowaniu emocjonalno-społecznym. Bardzo istotnym tematem, który został poruszony jest rola nauczyciela oraz metody i techniki wspomagające rozwój emocjonalno-społeczny dzieci w wieku przedszkolnym. Badana grupa obejmowała piątkę dzieci w wieku przedszkolnym. Z przeprowadzonym badań wynika, że edukacja plastyczna i muzyczna ma bardzo kluczowy wpływ na rozwój emocjonalno-społeczny w wieku przedszkolnym. Dzieci, które są wycofane lub mają problem z opanowaniem swoich emocji, poprzez obcowanie ze sztuką uczą się prawidłowo funkcjonować w tej sferze.

Problematyką pracy jest postrzeganie osób z niepełnosprawnością ruchową przez uczniów szkół średnich. Niepełnosprawność ruchowa to wszelkie nieprawidłowości w narządzie ruchu, które skutkują obniżoną sprawnością motoryczną i w znacznym stopniu utrudnionym funkcjonowaniem społecznym, przez co niejednokrotnie jednostki te są odtrącane przez społeczeństwo. Niekorzystne wyobrażenia o osobach z niepełnosprawnością ruchową obecne w społeczeństwie wpływają w negatywny sposób na ich funkcjonowanie, powodując nawet ich zupełne wykluczenie społeczne. W pracy dokładnie omówiono obraz osoby z niepełnosprawnością ruchową, który występuje w społeczeństwie. Celem niniejszej pracy było scharakteryzowanie postrzegania osób z niepełnosprawnością ruchową przez uczniów szkół średnich. W pracy tej została wykorzystana metoda sondażu diagnostycznego, a narzędziem które zastosowano był kwestionariusz ankiety, którą przeprowadzono wśród 84 uczniów szkół średnich. W tejże pracy problemy badawcze dotyczyły postrzegania osób z niepełnosprawnością ruchową w różnych obszarach funkcjonowania przez uczniów szkół średnich. Zrealizowane badania pozwoliły ustalić, że uczniowie szkół średnich pozytywnie postrzegają osoby z niepełnosprawnością ruchową w różnych kategoriach życia społecznego. W wyniku przeprowadzonych badań okazało się również, że wśród uczniów szkół średnich kontakt z osobami z niepełnosprawnością ruchową i wiedza na temat niepełnosprawności ruchowej różnicuje postrzeganie osób z niepełnosprawnością ruchową. Uczniowie szkół średnich, którzy mieli kontakt z osobami z niepełnosprawnością ruchową i posiadali wiedzę o niepełnosprawności ruchowej, częściej postrzegali te osoby pozytywnie.

Praca porusza problematykę związaną z adaptacją emocjonalno-społeczną dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu w środowisku szkolnym w placówce integracyjnej. Uczniowie z zaburzeniami ze spektrum autyzmu potrzebują indywidualnego podejścia oraz podjęcia przez nauczycieli profesjonalnych działań dostosowanych do swoich potrzeb, które wspomogą ich adaptację emocjonalno-społeczną, usprawnią zaburzone funkcje, zniwelują trudności i wspomogą dziecko w prawidłowym rozwoju. Głównym celem przeprowadzonych badań jest określenie przebiegu adaptacji emocjonalno-społecznej dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu w środowisku szkolnym w placówce integracyjnej. Prowadząc badania posłużono się metodą indywidualnych przypadków wybierając tym samym pięcioro dzieci posiadających orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego z uwagi na diagnozę zaburzeń ze spektrum autyzmu. Badane dzieci uczęszczały do szkół podstawowych z oddziałami integracyjnymi i były wspierane w swojej edukacji przez nauczyciela wspomagającego. W wyniku przeprowadzonych badań okazało się, że dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu posiadają problem z adaptacją emocjonalno-społeczna w środowisku szkolnym w placówce integracyjnej. Problemy najczęściej występowały w sferze nawiązywania relacji z rówieśnikami oraz radzenia sobie w sytuacjach stresowych. Tylko różnorodna oraz regularna terapia stwarza jednostce możliwość do prawidłowej adaptacji emocjonalno-społecznej w środowisku szkolnym w placówce integracyjnej, przyczyni się do niwelowania posiadanych deficytów, co przełoży się na komfort życia osoby dotkniętej zaburzeniem ze spektrum autyzmu.

Celem mojej pracy dyplomowej było określenie w jaki sposób przebiega proces adaptacji dziecka 3-letniego w przedszkolu. Zamierzałam sprawdzić z jakimi umiejętnościami dzieci przychodziły do przedszkola i na jakim poziomie się one znajdowały, a także jakie postępy zrobiły w ciągu roku. Badanie zaplanowałam jako obserwację realizowaną w dwóch terminach - z początku i na końcu roku szkolnego. Dodatkowo przeprowadziłam wywiad z nauczycielką obserwowanej grupy, w celu zdobycia większej ilości informacji. Badanie przeprowadziłam na podstawie obserwacji czterech dziewczynek i czterech chłopców. Dzięki ich opracowaniu, udało mi się uzyskać odpowiedź na postawione problemy badawcze. Badania wykazały, że dzieci przychodząc do przedszkola były na bardzo zróżnicowanym poziomie rozwoju. Dzięki pracy nauczycieli, indywidualnego podejścia do każdego dziecka, aktywizowaniu ich do pracy i nauki, dzieci zrobiły duży postęp na przełomie całego roku. Zauważyłam także, że płeć dziecka nie ma wpływu na jego lepsze przygotowanie do nauki w przedszkolu.

Praca dyplomowa porusza temat wad wymowy u dzieci w wieku wczesnoszkolnym i metody terapii. Celem przeprowadzonych badań jest ukazanie podstawowych przyczyn występowania wad wymowy oraz poznanie metod i technik stosowanych w terapii logopedycznej. Przedmiotem badań pracy jest dziecko, u którego zdiagnozowano wadę wymowy oraz stosowane metody w pracy z takim dzieckiem. Głównymi problemami badawczymi niniejszego opracowania są wady wymowy najczęściej pojawiające się u dzieci, stosowane metody w pracy z dziećmi z wadami wymowy oraz przyczyny ich powstawania. Opracowanie składa się z czterech rozdziałów. W pierwszym rozdziale przytoczono definicję mowy, opisano etapy prawidłowego rozwoju mowy, zdefiniowano pojęcie wad wymowy oraz omówiono klasyfikacje i wybrane ich rodzaje. W tym rozdziale skupiono się także na przyczynach, które powodują zaburzenia artykulacji u dzieci. Opisane zostały poszczególne etapy diagnozy logopedycznej. Rozdział drugi dotyczy prowadzenia terapii dziecka z wadą wymowy. Zaprezentowano w nim także instytucje i specjalistów, którzy wspomagają małego pacjenta z zaburzeniami mowy. W rozdziale trzecim omówiona została metodologia badań własnych. Na potrzeby badań zastosowano metodę sondażu diagnostycznego, przy wyborze techniki wywiadu. W celu zgromadzenia materiału empirycznego zastosowano kwestionariusz wywiadu jako narzędzie badawcze. Kwestionariusz został skierowany do logopedów, pracujących z dziećmi z wadami wymowy oraz do rodziców, których dzieci mają wadę wymowy. Rozdział czwarty stanowi analizę wyników badań, w której przytoczono wypowiedzi logopedów oraz rodziców. Na podstawie zgromadzonego materiału można stwierdzić, iż wady wymowy są poważnym problemem i mają duży wpływ na funkcjonowanie jednostki w pierwszym etapie edukacyjnym.

Zastanawiając się nad tematem mojej pracy magisterskiej postawiłam sobie pytanie, na które zdobycie odpowiedzi przysporzy mi dużej satysfakcji oraz będzie odzwierciedleniem mojej potrzeby poznania, czym tak naprawdę na co dzień się zajmuję. Wiedziałam, że chcę napisać pracę magisterską, która będzie spójna z moją pracą zawodową. Zaczynając pisać pracę magisterską pracowałam jako kierownik żłobka "Minilandia" we Wrocławiu. Uważam, że praca w żłobku jest bardzo ciekawym tematem do badań. Dzieci w wieku żłobkowym często są pomijane w tego typu pracach. Częściej studenci piszący prace dyplomowe koncentrują się na dzieciach w wieku przedszkolnym. Aktualnie, moje życie zawodowe związane jest z przedszkolem, ponieważ od ponad pół roku pracuję w przedszkolu jako nauczyciel. Niniejsza praca magisterska napisana jest zatem z perspektywy osoby, która ma ponad dwuletnie doświadczenie w pracy o charakterze kierownika żłobka- opiekunki żłobkowej oraz nauczyciela który dopiero stawia pierwsze kroki w pracy w przedszkolu. W mojej pracy magisterskiej staram się odpowiedzieć na pytania jak tak naprawdę wygląda opieka nad dziećmi w żłobku oraz czy placówka w której przeprowadzę badania spełnia oczekiwania rodziców względem opieki, wychowania oraz edukacji w żłobku. W pierwszym rozdziale przybliżę zarys historyczny dotyczący powstawania żłobków w Polsce; Będą to wybrane zagadnienia, ponieważ temat jest bardzo obszerny i nie sposób w tego typu pracy magisterskiej przedstawić go w sposób wyczerpujący. Pierwszy rozdział, to również definicje, cele oraz zadania placówki żłobkowej. Różne możliwe formy zbiorowej opieki, jakie możemy zaobserwować w naszym kraju. W rozdziale drugim skupiam się na wychowaniu oraz opiece. Przedstawiam metody, formy, środki wychowania. Na podstawie własnego doświadczenia, charakteryzuję również specyfikę zawodu opiekuna żłobkowego. Rozdział trzeci to metodologia badań własnych. Opisuję metody badawcze które postanowiłam wykorzystać we własnych badaniach. Opisuję cel oraz przedmiot badań wlasnych przedstawiając pytanie główne oraz problemy badawcze. Rozdział czwarty w znacznej mierze napisany jest na podstawie własnych doświadczeń, ponieważ charakteryzuję placówkę w której pracowałam. Czwarty rozdział to również informacja na temat procesu adaptacji w placówce żłobkowej oraz organizacja dnia w "Minilandii". Charakteryzuję również rodzaje zajęć edukacyjnych, dodatkowych jakie oferuje żłobek. W rozdziale piątym analizuję i interpertuję własne badania. Staram się odpowiedzieć na pytanie główne oraz na problemy badawcze. Przedstawiam oczekiwania rodziców okiem Dyrektora porównując je do oceny oraz stopnia zadowolenia rodziców z funkcjonowania opieki żłobkowej w placówce "Minilandia". Praca uzupełniona została o zdjęcia placówki, zdjęcia zajęć edukacyjnych, zajęć dodatkowych, zabaw okolicznościowych w żłobku oraz dokumentów- załączyłam Ustawę żłobkową z dnia 4 lutego 2011 o opiece nad dziećmi do lat 3. Załączyłam równie

Przedmiotem pracy jest problematyka dotycząca adaptacji społecznej dzieci z zespołem Downa w placówkach integracyjnych. Celem prowadzonych badań było określenie rozwoju i funkcjonowania psychospołecznego dzieci z zespołem Downa, które umożliwiają im prawidłową adaptację i integrację ze środowiskiem szkolnym. W pracy zostały scharakteryzowane zagadnienia dotyczące terminologii i typologii zespołu Downa, diagnostyki, oraz zaburzeń współwystępujących, wybranych aspektów rozwoju i funkcjonowania konkretnych dzieci, a także problematyką adaptacji społecznej dzieci w placówce integracyjnej. Praca zawiera także metodologiczne podstawy badań własnych w których określony został cel i wyżej wymieniony problem badawczy. Przeprowadzone badania ułatwiły określenie celów szczegółowych, które umożliwiły dokładną analizę problematyki adaptacji społecznej uczniów z zespołem Downa w placówce integracyjnej, zawierającej się w wyrażaniu potrzeb i emocji przez dziecko z zespołem Downa, umiejętności nawiązywania relacji i komunikacji z innymi dziećmi, rozwiązywania konfliktów oraz zakresu samodzielności i przezwyciężania trudności szkolnych. Do prowadzonych badań wybrano metodę indywidualnych przypadków. Grupa obejmowała piątkę dzieci z zespołem Downa z określonych placówek integracyjnych. Dzięki analizie badań możliwe było uzyskanie odpowiedzi na główny problem badawczy, a mianowicie : jak przebiega adaptacja dzieci z Zespołem Downa w placówkach integracyjnych? W wyniku prowadzonych badań istotne były informacje zwrotne, z których wynikało, że umiejętność wyrażania własnych potrzeb oraz prawidłowe manifestowanie swoich emocji, a także umiejętność łatwego i prawidłowego nawiązywania kontaktów i relacji z rówieśnikami pozytywnie wpływa na przystosowanie się dziecka do środowiska szkolnego, chęci do samodzielności, niezależności, a co za tym idzie prawidłowej adaptacji dziecka z zespołem Downa do środowiska szkolnego.

Tematem pracy badawczej jest stymulacyjny charakter zabaw swobodnych. Praca składa się z czterech rozdziałów. Rozdział pierwszy oraz rozdział drugi to rozdziały teoretyczne. Pierwszy rozdział nawiązuje do przedszkolaka w sytuacji uczenia się i zbudowany jest z czterech podrozdziałów. W pierwszym podrozdziale zawarta została charakterystyka rozwoju dziecka w okresie przedszkolnym, uwzględniając rozwój fizyczny, poznawczy, emocjonalny i społeczny. Drugi podrozdział dotyczy potrzeb edukacyjnych dziecka w okresie przedszkolnym, które wpływają znacząco na jego harmonijny rozwój, między innymi: potrzeby ruchu, potrzeby emocjonalne, potrzeby poznawcze, potrzeby psychiczne, potrzeby samowyrażania się oraz potrzeby specjalne. Trzeci podrozdział nawiązuje do istoty i zakresu edukacji przedszkolnej. W tym rozdziale przedstawiona zostaje wykładnia definicyjna edukacji przedszkolnej oraz cele, zadania i zarys pracy dydaktyczno-wychowawczej przedszkola. Czwarty podrozdział dotyczy kompetencji nabywanych przez przedszkolaków w procesie uczenia się. Opisane tutaj zostały niezbędne kompetencje i umiejętności, w które powinien zostać wyposażony przedszkolak, aby zapewnić sobie dobry start na szczeblach dalszej edukacji. W drugim rozdziale ukazany został kreacyjny charakter zabaw dziecięcych. W skład rozdziału drugiego wchodzą cztery podrozdziały. Pierwszy podrozdział dotyczy istoty i rodzaju zabaw dziecięcych, przedstawiona tu zostaje definicja zabawy oraz podział i charakterystyka zabaw. Drugi podrozdział dotyczy edukacyjnych walorów zabawy. W tym rozdziale ukazane zostaje wszystko to, czego dziecko może nauczyć się poprzez zabawę. Podrozdział trzeci związany jest z twórczym charakterem zabaw. W nim przedstawiono oddziaływanie zabawy na twórczą postawę dziecka. Ostatni podrozdział opisuje stymulacyjny charakter zabaw swobodnych, ponieważ zabawa swobodna jako znacząca forma aktywności ma ogromny wpływ na rozwój dziecka. Trzeci rozdział jest rozdziałem metodologiczny pracy i zbudowany jest z dwóch podrozdziałów. Pierwszy z nich dotyczy przedmiotu i problematyki badań własnych. W tym podrozdziale określony został przedmiot badań, sformułowane zostały cele i pytanie badawcze oraz określone zostało podejście badacza. W drugim podrozdziale opisana została procedura badawcza, w której przedstawiono obraną przez badacza metodę, określono obszary eksploracyjne oraz dokonano opisu próby badawczej. Ostatni rozdział poświęcony został analizie i interpretacji wyników badań własnych. Zbudowany jest z czterech podrozdziałów. Pierwszy podrozdział nawiązuje do specyfiki zabaw swobodnych badanych przedszkolaków, ukazując najczęściej podejmowane czynności zabawowe. Drugi podrozdział opisuje kontekst edukacyjny zabaw swobodnych badanych przedszkolaków, ukazując walory edukacyjne zabawy swobodnej. W trzecim podrozdziale zawarta jest analiza badań ukazująca kreatywność dziecka w zabawie

Niniejsza praca poświęcona jest roli nauczyciela wspomagającego, a więc funkcji, która jest stosunkowo nowa w szkole. Celem pracy było odkrycie rzeczywistej roli, jaką pełnią nauczyciele wspomagający w placówkach oświatowych. Do jego osiągnięcia wykorzystano wywiad narracyjny wzorowany na wywiadzie biograficznym Dana McAdams’a, który przeprowadzono z trzema nauczycielkami. Struktura prezentowanej pracy obejmuje sześć rozdziałów. Pierwszy z nich przedstawia kształtowanie się zawodu nauczyciela na przestrzeni wieków. W rozdziale tym powołano się na literaturę dotyczącą historii wychowania. Drugi rozdział traktuje o nauczycielu pracującym z dzieckiem niepełnosprawnym. Przedstawiony tu został rys historyczny pedagogiki specjalnej ze szczególnym uwzględnieniem postaci Marii Grzegorzewskiej, która nakreśliła dzisiejszą sylwetkę pedagoga specjalnego oraz zaproponowała istotne metody pracy z osobami z niepełnosprawnością. Pierwsza część rozdziału dotyczy także ogólnego formowania się zawodu, jakim jest pedagog specjalny. Jego drugi podrozdział dotyczy nauczyciela wspomagającego, a szczególnie warunków zatrudniania go oraz zakresu jego obowiązków, które wynikają z ustaw i literatury. Rozdział trzeci zawiera definicje niepełnosprawności, jej klasyfikacje oraz krótką charakterystykę. Druga część tego rozdziału stanowi o systemie edukacji – integracyjnym i włączającym na gruncie szkolnictwa polskiego. Rozdział czwarty przedstawia założenia metodologiczne badań własnych. włączającym na gruncie szkolnictwa polskiego. Rozdział czwarty przedstawia założenia metodologiczne badań własnych. Piąty natomiast zawiera analizę wypowiedzi osób badanych. W ostatnim rozdziale zostały zaprezentowane wyniki badań własnych oraz wnioski.

Celem niniejszej pracy jest próba znalezienia odpowiedzi na pytanie: "Jak zmienia się obraz kobiety w popularnych baśniach i bajkach?" Aby to sprawdzić dokonałam rzetelnej analizy wybranych bohaterek ze znanych bajek, a także scharakteryzowałam wizerunki kobiet od XIX do XXI wieku. Zestawienie tych dwóch obrazów pozwoliło mi na wysunięcie wniosków na temat zmienności i istnienia pewnych zależności między tymi dwoma elementami.

Specyfika funkcjonowania osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu stanowi przedmiot zainteresowań nie tylko osób należących do sfery naukowo – badawczej, ale również realizatorów przekazów audiowizualnych. Wytwory X-muzy, determinujące świadomość społeczną, w sposób szczególny kreują wizerunek osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, implikując tym samym charakter nawiązywanych z nimi interakcji w sytuacjach społecznych. Interpretacja filmowych kreacji jest jedyną możliwością percepcji osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu dla jednostek niemających możliwości na bezpośredni kontakt – istotne więc, by kreowany przez twórców filmowych wizerunek charakteryzował się realizmem, stanowiąc rzeczywistą reprezentację specyfiki funkcjonowania osób z ASD. Proces poznania naukowego zrealizowany został metodą i techniką analizy treści, do której wybrano cztery filmy zróżnicowane gatunkowo: film dokumentalny pt. „Komunia”, dramat obyczajowy pt. „Czarny balonik”, film biograficzny pt. „Temple Grandin” oraz komedię pt. „W kosmosie nie ma uczuć”. Składowymi niniejszej pracy są cztery rozdziały, których treść porusza kwestie zarówno teoretyczne, jak i metodologiczne, a także wyniki podjętego procesu poznania naukowego wraz z wnioskami po jego realizacji. Pierwszy rozdział stanowi teoretyczne wyjaśnienie zaburzeń ze spektrum autyzmu, z uwzględnieniem możliwości rozwojowych osoby z ASD oraz specyfiki jej funkcjonowania na poziomie społecznym. W rozdziale drugim przedstawiono współczesny film jako kreator ludzkiego wizerunku, określając specyficzne dla niego funkcje. Rozdział trzeci poświęcony został przedstawieniu poznawczego, teoretycznego i praktycznego celu niniejszej pracy, charakterystyki grupy badawczej, a także opisowi metody i techniki wykorzystanej w procesie poznania naukowego. Ostatnia część pracy zawiera konceptualizację wizerunku osób z zaburzeniami ze spektrum autyzmu implikowaną przez analizę wybranych filmów. Pracę kończą wnioski sformułowane w odniesieniu do obszarów eksploracyjnych, określonych na użytek badań własnych.

Niniejsza praca magisterska została napisana w oparciu o dostępną literaturę dotyczącą dziecka z autyzmem. Celem pracy było przedstawienie funkcjonowania dziecka z autyzmem w przedszkolu specjalnym. Praca ta zawiera trzy rozdziały, wstęp oraz zakończenie. Wstęp stanowi wprowadzenie do pracy magisterskiej, zawiera w sobie krótki opis każdego z rozdziałów. We wstępie wymieniono także literaturę, która okazała się inspirująca podczas pisania niniejszej pracy. W rozdziale pierwszym przedstawiono charakterystykę rozwoju dziecka w wieku przedszkolnym. Przybliżono terminologię związaną z autyzmem oraz jego rodzaje i cechy dla niego typowe. Rozdział drugi to metodologia badań własnych. Zawarto w nim cel i przedmiot prowadzonego procesu badawczego. Wysunięto problemy badawcze niezbędne do tego, aby przejść do dalszych badań. Dokonano doboru metod, technik i narzędzi badawczych. W trzecim rozdziale przedstawiono wyniki uzyskanych badań, dzięki metodzie indywidualnego przypadku. Omówiono metody wykorzystywane w pracy z dziećmi cierpiącymi na autyzm. Badaniem zostało objęte dziecko z autyzmem uczęszczające do przedszkola specjalnego. Na końcu pracy zamieszczono zakończenie, które stanowi podsumowanie całej pracy magisterskiej oraz zawiera końcowe wnioski wynikające z przeprowadzonych badań.

Tematem pracy magisterskiej jest aktywność prozdrowotna seniorów. Istotnym etapem mojej pracy było omówienie procesu starzenia się seniorów, określenie ich potrzeb. Przedstawiłam również psychospołeczne uwarunkowania okresu starzenia się oraz społeczny wymiar starości. W swojej pracy odwołałam się do istoty teorii pozytywnego starzenia się, która mówi o tym, jak ważnym elementem w życiu człowieka w wieku emerytalnym jest podejmowanie aktywności. Przeprowadzone badania pozwoliły mi na określenie specyfiki aktywności prozdrowotnej seniorów we współczesnym świecie.